Pip
afbeelding van Pip
Bewolkt
Pip

Vriendschappen in tijden van rouw

Na 6 jaar vruchtbaarheidsbehandelingen ondergaan te hebben, waren mijn man en ik eind 2016 eindelijk in verwachting van ons 1e en zo enorm gewenste kindje. 2 jaar ervoor hadden we een miskraam gehad, maar nu ging alles goed. Tot op 30 weken zwangerschap ons kindje zich onverwachts aankondigde. Ik moest een spoed spoed spoed keizersnede ondergaan, onder algehele narcose, omdat er voor ruggenprik geen tijd meer was. Ons kleine, lieve, dappere zoontje Obrecht kwam ter wereld met zuurstoftekort. Hij kwam op de afdeling Neonatologie Intensive Care terecht, in een couveuse. Op dag 2 kreeg ons lieve mannetje ook nog eens een zeer ernstige hersenbloeding, iets wat veel vaker voorkomt bij te vroeg geboren kindjes. Maar bij ons lieve, kleine, mooie en dappere mannetje konden ze daar niets aan doen, omdat de bloeding te ernstig was en teveel schade aangericht had in zijn hoofdje. Ons lieve zoontje is na 6 weken en 2 dagen overleden. We zijn enorm blij met de 6 weken die we met hem hebben door kunnen brengen. Hij heeft ons papa en mama gemaakt!! 

Helaas kregen we na hem nog 2 miskramen en zijn we volgens Nederlandse en Belgische ziekenhuizen uitbehandeld. Ik ben inmiddels ook al 41 jaar en mijn man 44... 

Sinds het overlijden van ons zoontje (Nu bijna 2,5 jaar geleden), merk ik dat ik me afsluit voor contacten met vrienden en vriendinnen. Ik heb er echt totaal geen behoefte aan. Vrienden en vriendinnen daarentegen benaderen mij juist omdat ze graag willen afspreken. Iemand enig idee wat dit kan zijn bij mij en hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Contacten kosten me gewoon bergen met energie en dat heb ik niet. Ik kan mn werk en familiecontacten nog wel doen, maar verder houd ik niets over aan energie. Herkenbaar? 

Alvast veel dank voor de reacties en groeten! 

Hartjes 0

Er is nog niet gereageerd op dit bericht