Patrick 19

sinds het overlijden van onze zoon 19, sucidde voel ik me ontzettend alleen .

ben veel vriendinnen verloren. Patrick heeft de rust waar hij naar verlangde. Maar dat mag ik niet zeggen van mensen om me heen. H8j heeft t bewust gedaan, kon niet meer. 

Maar hoe moet ik verder. Heb een lieve man en zoon, maar een ieder zijn leven gaat dooor. Loop al jaren met een masker op maar zodra ik aleen ben is t mis. Huilen en deprie.

 

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Storm
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
#1

Lieve Elsa,

Ik vind het heel begrijpelijk dat je zegt dat hij de rust nu heeft die hij zo graag wilde. Zo is het toch ook? Hij heeft zelf gekozen om dit wereldse leven te verlaten, dus hij kon en wilde niet meer verder. Dat anderen dan boos of verdrietig reageren ligt aan hen en niet aan jou of Patrick. Waarschijnlijk is het een flink stuk onbegrip of ze reageren vanuit hun eigen emoties. Ik kan merken dat suïcide nog steeds een groot taboe is wat ik persoonlijk niet kan begrijpen. Het is jouw leven en als jij je elke dag verdrietig, boos, machteloos etc voelt heb jij de keuze om het te beëindigen, ongeacht wat anderen daarvan denken. Het is makkelijk gezegd, maar probeer anderen te laten praten en het weg te wuiven.

Heb je al geprobeerd om te praten met praktijkondersteuning? Mij heeft het in ieder geval een beetje geholpen om de scherpe randen van het rouwen te verzachten.

Veel sterkte en kracht toegewenst!

 

Loves 0
#2

Dank voor je lieve reactie. 

Ik heb eerder al 2 en half jaar op de paaz ( psychiatrie ) gelopen. En daarna verder voor gesprekken bij de huisarts. Maar op het moment weer erg gevoelig voor de buitenwereld. Vroeg donker, en meerdere factoren die weer op spelen. Heb volgende week extra gesprek. Slik ook de hoogste dosering fluvoxamine. 

Jij ook veel sterkte, liefs Elsa

Loves 0