albertinedon Een alleenstaande vrouw van 53. Zelfstandig. Ik heb Parkinson maar nog goed te doen. Ik zing, speel piano en nog veel meer. Ik houd van humor.
afbeelding van albertinedon
Licht bewolkt
albertinedon Een alleenstaande vrouw van 53. Zelfstandig. Ik heb Parkinson maar nog goed te doen. Ik zing, speel piano en nog veel meer. Ik houd van humor.

Oud koorlid van een andere afdeling, leefde steeds mee

Nadat mijn eigen moeder overleed op zich al moeilijk, ook na jaren, begon de vriendenkring te groeien. Nooit de angst gekend ze ook te kunnen verliezen aan de dood. Een vrouwelijk koorlid was zo vol liefde in zich dat zij, zelf door COPD long ziekte, liefde kon delen.  Ik ben bij haar geweest in november 2018 en heb haar gesproken zeer kort geleden. Ze bleef doorgaan; vrolijk, positief. Altijd in om een ander op te beuren. Afgelopen zaterdag heeft ze uiteindelijk het ademapparaat eruit laten halen. Zij heeft altijd de regie over haar leven gehad. Ik zelf ben morgen, twee weken geleden met spoed opgenomen geweest in het ziekenhuis met een Tia. Ik ben gevoeliger dan normaal en ook ik ga door en laat mij niet klein krijgen. Maar dit kwam hard aan, heel hard. Ik heb meerdere overlijden gehoord waar ik niet bij kon zijn vanwege mijn eigen situatie. Ook hier kan ik niet bij zijn omdat ik heel graag wil optreden met het koor in Leiden a.s. vrijdag en zondat in Haarlem. Ik woon IJmuiden. Maar ik had heel graag bij de uitvaart geweest van dit koorlid. Maar ik weet ook dat ze zou zeggen: Kind ga lekker zingen, ik kijk mee vanuit de hemel. En toch ..............

Vreemd dat het zo hard binnenkomt. Ik mis mijn moeder ook nog steeds zo veel terwijl dat toch 17 jaar geleden is. Ja ik weet nog te genieten van het leven, maar toch. Het wordt steeds stiller en stiller op die manier. Hoe beleef ik de toekomst?

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste albertinedon,

Gecondoleerd met het verlies van je vriendin. Hoe gaat het nu met je?

Ik zou niet kunnen zeggen of het met elkaar samenhangt, maar het zou heel goed kunnen dat je door dit verlies ook weer keihard herinnerd wordt aan het verlies van je moeder. Of überhaupt het gevoel van verlies... Rouwexpert Manu Keirse zegt dat we rouw vaak als een schaduw met ons meedragen. Naarmate de tijd vordert wordt de schaduw kleiner, maar dan ineens, door iets heel kleins of juist groots, wordt de schaduw eventjes weer heel groot en overheersend. Maar weg is het in ieder geval nooit...

Heel veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
albertinedon Een alleenstaande vrouw van 53. Zelfstandig. Ik heb Parkinson maar nog goed te doen. Ik zing, speel piano en nog veel meer. Ik houd van humor.
afbeelding van albertinedon
Licht bewolkt
albertinedon Een alleenstaande vrouw van 53. Zelfstandig. Ik heb Parkinson maar nog goed te doen. Ik zing, speel piano en nog veel meer. Ik houd van humor.
#2
Wie Troost Mij schreef op Woensdag 1 mei 2019 13:27
Beste albertinedon,

Gecondoleerd met het verlies van je vriendin. Hoe gaat het nu met je?
Ik zou niet kunnen zeggen of het met elkaar samenhangt, maar het zou heel goed kunnen dat je door dit verlies ook weer keihard herinnerd wordt aan het verlies van je moeder. Of überhaupt het gevoel van verlies... Rouwexpert Manu Keirse zegt dat we rouw vaak als een schaduw met ons meedragen. Naarmate de tijd vordert wordt de schaduw kleiner, maar dan ineens, door iets heel kleins of juist groots, wordt de schaduw eventjes weer heel groot en overheersend. Maar weg is het in ieder geval nooit...
Heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Dank je wel Mark dit troost me in ieder geval .

Ach ja weet je, hoe hard soms maar het leven gaat door. En we moeten er toch weer een weg vinden.

Voor nu gaat het redelijk

Loves 1
Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#3
albertinedon schreef op Woensdag 1 mei 2019 14:07
Wie Troost Mij schreef op Woensdag 1 mei 2019 13:27
Beste albertinedon,

Gecondoleerd met het verlies van je vriendin. Hoe gaat het nu met je?
Ik zou niet kunnen zeggen of het met elkaar samenhangt, maar het zou heel goed kunnen dat je door dit verlies ook weer keihard herinnerd wordt aan het verlies van je moeder. Of überhaupt het gevoel van verlies... Rouwexpert Manu Keirse zegt dat we rouw vaak als een schaduw met ons meedragen. Naarmate de tijd vordert wordt de schaduw kleiner, maar dan ineens, door iets heel kleins of juist groots, wordt de schaduw eventjes weer heel groot en overheersend. Maar weg is het in ieder geval nooit...
Heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Dank je wel Mark dit troost me in ieder geval .

Ach ja weet je, hoe hard soms maar het leven gaat door. En we moeten er toch weer een weg vinden.

Voor nu gaat het redelijk

Fijn dat het nu in ieder geval redelijk gaat. Je hoeft je niet groot te houden, hè! Soms gaat het gewoon even niet, hoe graag je ook wil.

Sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0