Helmi Ik ben 47 jaar ik hbijna 4 maanden geleden mijn man waar ik 17 jaar mee samen ben verloren. Ik heb 4 kinderen en word binne kort oma
afbeelding van Helmi
Bewolkt
Helmi Ik ben 47 jaar ik hbijna 4 maanden geleden mijn man waar ik 17 jaar mee samen ben verloren. Ik heb 4 kinderen en word binne kort oma

Moeilijk

Hallo ik wilde me voorstellen ik ben Helmi 47 jaar en heb bijna 4 maanden geleden mijn man waar ik 17 jaar samen mee ben verloren. Het ging plotseling en wij hebben geen afscheid van elkaar kunnenen nemen. Dit is alkemaal nieuw voor mij en ik vindt het best heel moeilijk ik kijk tegen de feestdagen op dit zal voor mij de eerste keer zijn zonder hem sterker nog de 21ste zou hij 50 zijn geworden en de dag daarna de 22ste zouden wij 9 jaar getrouwd zijn. Heeft iemand tips voor het iets gemakkelijker te maken of voor er mee om te gaan ? Hoe doen jullie het?

Hartjes 1

Er zijn 9 reacties op dit bericht

rienmuije Weduwnaar
afbeelding van rienmuije
rienmuije Weduwnaar
#1

Helmi neen helaas voor dit gebeuren is geen gebruiksaanwijzing voorradig, en ook niets om het gemakkelijk te maken.....Ik ben ook een van jou lotgenoten mijn vrouw is ook overleden, nu ruim twee jaar geleden......Je zult moeten accepteren dat verdriet nu een deel van je leven uit gaat maken maar je raakt het niet kwijt,.....Dat moet je leren, leren dat je zonder die liefde en steun nu toch door moet....En dat is een lange weg.....En als de frustaties en onrust je te veel worden, schrijf ze op en plaats ze op deze site schrijven helpt zo al, en je krijgt meestal antwoord van mensen die het zelfde doormaken als jij.......Ik wens je heel veel kracht toe en geduld beide zul je nodig hebben........gr.Rien Muije.....

 

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#2

Hallo Beste Helmi,allereerst gecondoleerd met dit grote intens verdrietige en hartverscheurend verlies van jouw allerliefste.Je vraagt of er tips zijn om het wat gemakkelijker te maken?Die zijn er niet.Het is een innerlijk rouwproces dat zich diep in jou zelf manifesteerd en zich doet gelden met allerlei emoties,die voor jou heel persoonlijk zijn en kan verschillen met elk ander.Het rouwen diep in jouw innerlijk zijn laat zich niet dirigeren en je kunt het niet verstandelijk regeren.Het heeft allemaal met gevoel te maken,en daarom moet je het ook helemaal op je af laten komen.Je helemaal laten doordringen van alle pijn en verdriet en alle emoties,wanhoop reddeloosheid radeloosheid wantrouwen verbittering verlatenheid  boosheid  teleurstelling etc etc.Om het heel duidelijk te zeggen;we komen er niet onderuit,en we kunnen er niet voor weglopen of achter een boom gaan staan of om ons te verstoppen en wachten totdat het over is.HET GAAT NOOIT OVER.De pijn en verdriet door het gemis gaan we leren dragen.LEREN DRAGEN OMDAT ZIJ HET WAARD ZIJN DAT WIJ DIT OFFER DRAGEN,EEN LEVEN LANG.ZIJ GAVEN ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE AAN ONS.

ja,beste Helmi,Door zo een groot verlies,verlies je jezelf ook voor een deel,omdat je verbonden was met zijn hele ZIJN,en Hij met jou.En omdat wij in een wereld leven waarin medeleven en empathie en erbarmen en troost  vreemde klanken zijn geworden en dus onvoldoende handreiking is naar hen die het in deze zeer erg moeilijk hebben,wordt je volledig teruggeworpen op jezelf om na een lange onbepaalde tijd te hebben gedwaald in een diep tranendal,waarbij je niets ontziend wordt in het pijnlijk te moeten beseffen dat het nooit meer wordt als voorheen,hieruit te ontwaken.Het is een weg te gaan van pijn en verdriet en met zoveel mededogen naar hen die ons zijn ontvallen door de dood.De tijd ,die je moet gebruiken om het rouwen van het gemis te verweven in jouw verdere levensweg is heel belangrijk om er ook mee aan de slag te gaan.Het bezig zijn ermee,ondanks de kwelling en klievende pijn.Omdat wij liefhebben voelen wij OOK de PIJN van het moeten MISSEN van die LIEFDE.We zulken die pijn moeten leren DRAGEN.ja;geen afscheid hebben kunnen nemen.De onmacht die dan in ons ontstaat verscheurd je in twee delen of zelfs helemaal.Apatisch en lam geslagen wanneer je telkens weer door diepe golven van besef ,van het NOOIT MEER SAMEN,voelt.Mijn Allerliefste Marina is ook plotseling gestorven.Het maakt mij soms vol wanhoop zonder haar verder te moeten.Ik kan het nog steeds niet voor waar houden.

Beste Helmi,Er is geen pasklare verlichtig van onze pijn in deze.Hulp zoeken is altijd goed,ook rouwhulp of anders.Maar uiteindelijk moet je het ZELF doen.Op dit blog zijn allemaal lieve lotgenoten die weten waarover ze praten en altijd troost willen schenken ,oprecht.Schrijven over je verdriet op dit blog en bv in een dagboek naar je Allerliefste,en praten met je Allerliefste;ook al is hij fysiek er niet meer.En evengoed onder de mensen gaan of even eruit.Ik weet,het is Hard en Wreed en het sloopt je.Dus ook goed op jezelf achten.Laat het verdriet er ZIJN.Je hoeft je niet flink voor anderen te houden.Het is Jouw Verdriet en Jouw Pijn dat Jouw Nu is Overkomen.Zij die jou daarin de hand toereiken en je accepteren en laten Zijn in jouw Gevoel,zij zijn in jouw waardering gekend.

Veel liefde en warme troost,

Martien Mols

Loves 0
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
afbeelding van Zebraatje53
Bewolkt
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
#3
Hallo, helmi, allereerst nog gecondoleerd met het grote verlies, bij mij was het deze week veertien maanden geleden dat mijn vrouw overleed aan een hartstilstand ik heb dus ook geen afscheid kunnen nemen, of ik tips voor je heb, is het antwoord nee , iedereen gaat op zijn eigen manier om met dit intense verdriet, of het ooit minder wordt weet ik niet ,, het gemis is bij mij alleen maar groter geworden zeker nu weer de feestdagen voor de deur staan, maar helmi ik wens je heel veel kracht en sterkte toe, groet mario
Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Storm
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#4

Allereerst nog gecondoleerd met het verlies van je man. Net zoals Rien, Martien en Mario al schreven, nee er zijn geen tips. Iedereen zal het verlies op zijn/haar eigen manier moeten verwerken. Zelf ben ik nu ruim 4 maanden geleden mijn man verloren, wij hadden geen kinderen en wat mij helpt is dit forum en ook contacten met andere  weduwen en weduwnaars. Ook lees ik er veel over, o.a. de boeken van Manu Keirse en het boekje Troostgedachten van Martin Gijzemijter. Mijn man is gecremeerd en ik heb een deel van zijn as in een sieraad laten verwerken waar ik erg "blij" mee ben.

Heel veel sterkte,

Hilde

 

Loves 0
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Bewolkt
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
#5

Beste Helmi,

Gecondoleerd met dit enorme verlies.

Voor mij is het nu ook bijna 4 maanden geleden dat ik mijn liefste ben verloren. 24 December om precies te zijn. Dit wordt ook voor mij de eerste keer dat ik komende feestdagen alleen moet zien door te komen. Ik zie het meeste op tegen Oud en Nieuw omdat mijn vriend er in 2017 nog bij was, en 2018 het eerste jaar wordt dat hij er niet bij is.

Zoals iedereen hier al aangeeft zijn er geen richtlijnen om het verlies wat minder of makkelijker te maken. Iedereen gaat er op zijn/haar eigen manier mee om. Wat mij heeft geholpen en nog steeds helpt, is hier op dit forum schrijven. Ook schrijf ik geregeld aan mijn vriend alsof hij een jaar op reis is, houd ik voor mezelf een dagboek bij en plaats ik elke donderdag (zijn sterfdag) een stukje op Facebook.

Ik hoor geregeld dat er veel over praten ook goed kan helpen, maar daar heb ik helaas geen ervaring mee omdat ik er niet echt met iemand over kan praten. Daarbij wil ik nu vooral mijn vriend herinneren zoals hij altijd was (het grootste feestbeest en het sterkste persoon die ik ooit heb gekend) en wil ik de laatste weken van zijn leven meer naar de achtergrond brengen.

Ik wens iedereen hier veel sterkte en kracht toe de komende weken. We zullen het nodig hebben.

 

Loves 1
Alie1959 weduwe sinds 29-4-2016.
afbeelding van Alie1959
Alie1959 weduwe sinds 29-4-2016.
#6

Beste Helmi,

Allereerst gecondoleerd met dit grote verlies,  nog maar zo kort geleden en nog niet te bevatten.  Ik sluit me bij de andere lotgenoten aan,  er is hier geen draaiboek voor,  ieder doet het op zijn eigen manier om zoiets te "verwerken", al is dat een raar woord, vind ik.  Je moet er mee leren omgaan, maar dat valt niet mee, dat is erg zwaar. Mij heeft het geholpen, om het eerste jaar  de dingen te gaan doen , die wij altijd met zijn tweeen deden,  het was zwaar, maar ik heb het opgeredt,  en ik heb er een goed gevoel aan overgehouden.  Wel  ervaar ik , dat het gemis groter wordt,, het is nu 19 maanden geleden  dat mijn man plotseling is overleden,   en de bezoekjes worden minder. iedereen gaat gewoon door,  en dat is ook logisch, maar voor mij  is het niet gewoon meer.  Wel doe ik nog steeds mijn dingen en ga ook wel weg,  maar er mist steeds iets, de "sjeu"  is er af.   Ik lees, dat je kinderen hebt en misschien is het een idee om de "feestdagen" met hen door te brengen, zodat jullie elkaar kunnen steunen in deze moeilijke dagen, want ook zij zitten met verdriet.  En weet, dat je op dit forum altijd terecht kunt, dag en nacht,  en dat er altijd wel iemand leest of reageert die jou begrijpt,  want wij hebben allemaal hetzelfde meegemaakt en weten, wat het is om iemand zo te moeten missen.  Ik hoop, dat je hier dus een beetje steun en troost kunt vinden van lotgenoten,  meer kunnen wij niet doen, want in je hoofd en met je gevoel moet je het toch echt zelf doen,  wat niet mee valt,  maar wij weten wat dat is.   

Ik wil je dan ook heel veel kracht en sterkte toewensen deze maand en de tijd erna,

Groetjes Alie.

Loves 0
corrieromeyn Weduwe
afbeelding van corrieromeyn
Bewolkt
corrieromeyn Weduwe
#7

Helmi, 

Gecondoleerd met het verlies van je man.

en wens je heel veel sterkte en kracht.

weet hoe moeilijk het is .

gr Corrie.

Loves 0
somber weduwe sinds maart 2017
afbeelding van somber
Storm
somber weduwe sinds maart 2017
#8

dag helmi gecondoleerd met je vreselijk verlies kracht en sterkte wens ik je toe we weten allemaal hoe moeilijk het is en nee een handleiding is hier niet voor  het rouwen/verlies sloopt je  en de feestdagen?hoop dat deze vreselijke maand snel over is ik ben nu 9 maanden alleen na 46 jaar huwelijk  ik ervaar het nog steeds als een nachtmerrie en zoals martien schreef alleen de mensen die je de hand reiken tellen mee en ach sommige mensen gaan er vanuit dat je verdriet maar opzij schuift om dat men er niet tegen kan daar heb je dus niet aan luister naar je zelf

knuffel van somber

Loves 0
amg alleen sinds 29 aug 2017
afbeelding van amg
Zonnig
amg alleen sinds 29 aug 2017
#9

Beste Helmi, gecondoleerd met je grote verlies. Mijn liefste is 29 augustus aan een hartstilstand overleden. Zomaar zonder afscheid heb ik hem gevonden op de bank. Zoals velen op dit forum delen we hetzelfde grote verdriet. Er zijn geen tips, ik kan alleen delen hoe ik er mee om ga. Ik heb vanaf het begin al het verdriet toegelaten in al zn rauwheid. En huilen heel veel huilen. Nu na ruim 3 maanden werk ik weer voor 50% en ben mijn nieuwe leven aan het opbouwen. Het gaat best goed...huil nog wel bijna iedere dag, maar ik kan het dagelijks leven wel aan.  Ik heb mezelf beloofd dat ik mezelf niet ga verliezen in verdriet en dat ik door moet....en je moet het zelf doen.. .niemand kan je helpen. Ik leef bij de dag, zorg dat ik goed en gezond leef, luister naar mn lijf , neem mijn rust maar onderneem ook leuke dingen. Iedereen heeft zijn eigen manier van rouw..er is geen goed of fout.

 

Heel veel sterkte rust en liefde  

Loves 1