roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
afbeelding van roelofke
Licht bewolkt
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .

Familie

Mijn man komt uit een familie van 10 kinderen ik uit een familie van 5 kinderen.

Bij mijn man leven ze allemaal nog. Mijn man was de eerste die ziek werd en is overleden nu bijna 2 mnd geleden 15 juni.

Zijn jongste zus en een broer zijn allerliefst steunen mij komen op bezoek. Nog een schoonzus belde mij vorige week van een andere schoonzus een wats app berichten gehad en nog een schoonzus die 1 x langs is geweest. Daar ben ik heel erg blij mee. Maar de rest helemaal niks!!! Daar ben ik toch wel teleurgestelt in. Je kunt toch bellen of een berichtje sturen.

Ik probeer het los te laten maar ben er wel boos en verdrietig van geweest.

Mijn oudste zus en man zijn fantastisch en een nichtje ook. Mijn andere zus is 2x geweest mijn broer is overleden en mijn jongste zus heeft berichtje gestuurd. Daarover geen klagen.

Maar ik besef nu dat ik heel erg blij moet zijn met mijn oud collega`s en oud collega van mijn man en mijn vriendinnen. Die hebben al veel vaker iets laten horen. Misschien moet ik maar geen energie in de familie van mijn man steken die niks laten horen , maar het doet wel pijn.Ik was van plan om ze uit te nodigen op de geboortedag van mijn man 16 sept maar ik weet het nu even niet meer wat ik ga doen. Moet ik het ze laten weten dat ik teleurgestelt ben?. Ben bang dat er anders iets blijft hangen. Ik heb de zus van mijn man en haar man en de broer van mijn man en zijn vrouw wel laten weten dat ik heel erg blij met hun ben. Ik red het best alleen alleen de ochtenden het opstaan valt me zwaar. Kan gelukkig goed huilen en zo stapelt het niet op. Maar mijn moeder zei al toen ze jong weduwe werd dan leer je de mensen kennen. En dat ervaar ik nu ook. liefs Roelofke

 

Hartjes 0

Er zijn 8 reacties op dit bericht

somber weduwe sinds maart 2017
afbeelding van somber
Storm
somber weduwe sinds maart 2017
#1

dag roelofke ik heb wat je beschrijft ook zo iets meegemaakt na het overlijden van mijn lief ik kon er geen energie in steken in mensen die niet kwamen of belden. ik houd mij vast aan mensen die dat wel doen  energie in mensen steken die niet meevoelen? energie heb ik/we hard nodig om te kunnen overleven.

en zoals je schrijft nu leer je mensen kennen!!!!!!

knuffel van somber

Loves 0
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
afbeelding van Zebraatje53
Bewolkt
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
#2
Hallo, roelofke, mijn vrouw is 30 september 2016 overleden ze kwam uit een gezin met 4 broers en 2 zussen, de jongste broer is sindsdien twee keer geweest,en een broer zie ik nog regelmatig, van de rest hoor ik niets geen belletje helemaal niets, terwijl dat ze tien kilometer van me vandaan wonen, en ondanks dat ik als zowel mijn vrouw ze altijd geholpen hebben waar we maar konden, in het begin was ik hier erg verdrietig om en teleurgesteld, nu zit ik niet meer op ze te wachten hoeft voor mij niet meer, terwijl ik iedere avond alleen zit heb ik daar geen behoefte meer aan, mijn dochter vertelde mij met vaderdag j.l. Dat ze zwanger was, had het ook aan de familie verteld ook dat ik dus opa zou worden in januari, van een broer die dus nog regelmatig komt kreeg ik een mooie kaart, de rest helemaal niets, voor mij is het over, als ze het ooit zelf mee zullen maken ( ik hoop het niet want dat gun je niemand ) dan beseffen ze misschien wat het betekent om een dierbare te verliezen waarmee je 43 jaar mee samen bent, ik wens jou roelofke en alle andere lotgenoten veel sterkte, groet, mario
Loves 0
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
afbeelding van roelofke
Licht bewolkt
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
#3
Zebraatje53 schreef op Vrijdag 11 augustus 2017 20:23
Hallo, roelofke, mijn vrouw is 30 september 2016 overleden ze kwam uit een gezin met 4 broers en 2 zussen, de jongste broer is sindsdien twee keer geweest,en een broer zie ik nog regelmatig, van de rest hoor ik niets geen belletje helemaal niets, terwijl dat ze tien kilometer van me vandaan wonen, en ondanks dat ik als zowel mijn vrouw ze altijd  geholpen hebben waar we maar konden, in het begin was ik hier erg verdrietig om en teleurgesteld, nu zit ik niet meer op ze te wachten hoeft voor mij niet meer, terwijl ik iedere avond alleen zit heb ik daar geen behoefte meer aan, mijn dochter vertelde mij met vaderdag j.l. Dat ze zwanger was, had het ook aan de familie verteld ook dat ik dus opa zou worden in januari, van een broer die dus nog regelmatig komt kreeg ik een mooie kaart, de rest helemaal niets, voor mij is het over, als ze het ooit zelf mee zullen maken ( ik hoop het niet want dat gun je niemand ) dan beseffen ze misschien wat het betekent om een dierbare te verliezen waarmee je 43 jaar mee samen bent, ik wens jou roelofke en alle andere lotgenoten veel sterkte, groet, mario

Dank je voor je bericht ik heb dit ook van collega`s gehoord die hun man was overleden. Kan het niet begrijpen, dit doet zo`n pijn. Maar idd zoals je zegt ze komen er wel achter wanneer ze zelf hun patner verliezen.Ik wil er geen energie insteken. gelukkig heb ik nog wel lieve familie en veel vriendinnen en collega`s. Die vertel ik ook hoe blij ik met hun ben.

Het valt me zwaar om na 37 jaar alleen verder te moeten maar kan gelukkig terug kijken op een goed huwlijk, ik had een hele lieve man, dat troost mij.

Loves 0
Ster.56 Weduwe sinds 25-04-2017, Udo is op 63-jarige leeftijd plotseling overleden. (geen kinderen) 23-12-2014 is mijn zus en hartsvriendin gestorven
afbeelding van Ster.56
Bewolkt
Ster.56 Weduwe sinds 25-04-2017, Udo is op 63-jarige leeftijd plotseling overleden. (geen kinderen) 23-12-2014 is mijn zus en hartsvriendin gestorven
#4

Hallo Roelofke, helaas had ik maar  een zus en die is 2,5 jaar geleden gestorven.  Gelukkig wel een zwager en de 2 zoons van mijn zus. Die zie ik regelmatig en als er wat is dan hoef ik me maar te melden. Daar ben ik erg blij mee, want we hebben geen kinderen.

Maar ik herken het wel degelijk en het klopt, dan leer je de mensen kennen. Buren waar je 30 jaar naast woont en die na 3 maanden voor het eerst met je praten, aan de andere kant helemaal niets van gehoord. Een directe collega die al jaren gescheiden is en dus alleen woont, is 1 keer langs geweest in 3,5 maand. Heeft het in het weekend te druk ?! Een vriendin die op een uurtje rijden bij me vandaan woont is 1 keer langs geweest en ik 1 keer daar. Ze zegt wel je bent altijd welkom, maar vervolgens heeft ze 6 weken aan een stuk telkens wat. Ze zou een weekje met me op vakantie gaan, heeft ze zelf aangeboden. Daarna vond ze een week toch wel lang, toen was de prijs voor 5 dagen te hoog en nu vraag ik niks meer ! Houd dan je mond en beloof niks wat je niet waar maakt. Heeft ze echter weer problemen met haar man, dan belt ze me om de haverklap en kan ik 3 kwartier naar haar verhaal luisteren en dit doe ik al 10 jaar. Ze kan gewoon niet de knoop doorhakken Ze zegt dan ook nog dat als zij genegeerd wordt door haar man, terwijl ze al niet meer samen wonen, dat dat genegeerd worden, wellicht erger is dan dat je man sterft. Daar word ik dan erg verdrietig van. Wij hadden een heel goed huwelijk en waren echte maatjes, terwijl haar huwelijk slecht is en haar man doet wat hij wil, al 30 jaar lang. Zij zijn alleen nog op papier getrouwd.

Gelukkig heb ik wel andere lieve mensen die aandacht voor me hebben en een luisterend oor en nu tijd voor me maken. Dat sleept je er dan weer even doorheen.

Ik denk dat alle Lotgenoten dit meemaken en wat me opvalt is dat mensen die vaak zelf veel hebben meegemaakt het eerste klaar staan om je te helpen.

Veel liefs en sterkte en dat we allemaal veel steun mogen krijgen van lieve mensen. Ster.56

Loves 0
Nicky1 Weduwe sinds 25/09/2016
afbeelding van Nicky1
Bewolkt
Nicky1 Weduwe sinds 25/09/2016
#5

Beste Roelofke, mijn man is op 25 september 2016 totaal onverwachts overleden. Spijtig genoeg is het inderdaad  zo dat je de mensen pas leert kennen als je in de miserie zit. Nu besef ik hoeveel "kennissen" we eigenlijk hadden en hoe weinig echte vrienden. Maar anderzijds heb ik nu veel steun van mensen waarvan ik het niet zo verwacht had, zoals van enkele buren. En ook mijn collega's en baas zijn ern fijne steun. Plus mijn beste vriendin die ALTIJD voor me klaarstaat. En natuurlijk mijn stiefzoon die me nog altijd, zels  na 10 1/2 maand, ELKE avond belt om te checken hoe het met me is, die minstens elk weekend langs komt met zijn gezinnetje. Ik ben hem zo dankbaar hiervoor. Hij heeft gelukkig het karakter en de aard van zijn vader, waar ik heel fier over ben. Ondanks zijn eigen verdriet (hij was heel close met zijn pa) is hij er steeds voor mij, voor een babbel, een knuffel, voor het ophalen van herinneringen...

Wat ik wil zeggen Roelofke, en lotgenoten: verspil geen kostbare energie aan de mensen die je niet echt, uit hun volle hart steunen. Wees dankbaar voor hen die het wel goed met je menen, hoe weinig dat het er voor sommigen misschien mogen zijn. We hebben alle mogelijke energie immers nodig om proberen overeind te blijven in ons verdriet. 

En als de nood echt hoog is, en niemand beschikbaar om je ietwat te troosten, dan blijft er nog altijd één fantastische hulplijn: dit forum, waar je altijd oprechte steun zal krijgen, omdat we hier allemaal lotgenoten zijn en ECHT weten hoe het voelt je liefste kwijt te zijn...

Ik wens jullie allen nog veel moed. Groetjes,

Nicky

Loves 0
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
afbeelding van roelofke
Licht bewolkt
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
#6

Dank je wel Nicky gelukkig heb ik ook familie die heel betrokken is en veel lieve vrienden rn mijn kinderen zijn geweldig.

Maar het doet wel pijn dat er toch zoveel familie leden helemaal niks laten horen.  Ik weet eigenlijk niet of ik ze er tzt op ga aanspreken,wanneer ik het niet doe ben ik bang dat er altijd wat blijft 'hangen". 

Loves 0
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
afbeelding van roelofke
Licht bewolkt
roelofke mijn man is 15-06-2017 overleden na ziek zijn van 2 jaar. Had kanker NET/NEC waar geen behandeling op mogelijk was. Dit komt weinig voor .
#7
Ster.56 schreef op Zaterdag 12 augustus 2017 20:04
Hallo Roelofke, helaas had ik maar  een zus en die is 2,5 jaar geleden gestorven.  Gelukkig wel een zwager en de 2 zoons van mijn zus. Die zie ik regelmatig en als er wat is dan hoef ik me maar te melden. Daar ben ik erg blij mee, want we hebben geen kinderen.

Maar ik herken het wel degelijk en het klopt, dan leer je de mensen kennen. Buren waar je 30 jaar naast woont en die na 3 maanden voor het eerst met je praten, aan de andere kant helemaal niets van gehoord. Een directe collega die al jaren gescheiden is en dus alleen woont, is 1 keer langs geweest in 3,5 maand. Heeft het in het weekend te druk ?! Een vriendin die op een uurtje rijden bij me vandaan woont is 1 keer langs geweest en ik 1 keer daar. Ze zegt wel je bent altijd welkom, maar vervolgens heeft ze 6 weken aan een stuk telkens wat. Ze zou een weekje met me op vakantie gaan, heeft ze zelf aangeboden. Daarna vond ze een week toch wel lang, toen was de prijs voor 5 dagen te hoog en nu vraag ik niks meer ! Houd dan je mond en beloof niks wat je niet waar maakt. Heeft ze echter weer problemen met haar man, dan belt ze me om de haverklap en kan ik 3 kwartier naar haar verhaal luisteren en dit doe ik al 10 jaar. Ze kan gewoon niet de knoop doorhakken Ze zegt dan ook nog dat als zij genegeerd wordt door haar man, terwijl ze al niet meer samen wonen, dat dat genegeerd worden, wellicht erger is dan dat je man sterft. Daar word ik dan erg verdrietig van. Wij hadden een heel goed huwelijk en waren echte maatjes, terwijl haar huwelijk slecht is en haar man doet wat hij wil, al 30 jaar lang. Zij zijn alleen nog op papier getrouwd.

Gelukkig heb ik wel andere lieve mensen die aandacht voor me hebben en een luisterend oor en nu tijd voor me maken. Dat sleept je er dan weer even doorheen.

Ik denk dat alle Lotgenoten dit meemaken en wat me opvalt is dat mensen die vaak zelf veel hebben meegemaakt het eerste klaar staan om je te helpen.

Veel liefs en sterkte en dat we allemaal veel steun mogen krijgen van lieve mensen. Ster.56

Dank voor je lieve bericht, ja ga me richten op de mensen die er voor me zijn. En dat er heel veel.

Wat betreft de familie van mijn man ik ga het tzt wel hun vertellen wat me dwarszit maar even wachten.

Maar anders blijft het 'hangen".

Loves 0
marja 1 weduwe
afbeelding van marja 1
Licht bewolkt
marja 1 weduwe
#8

Zeker ervaar ik dat ook zo,de familie van mijn man was zo aangedaan door het overlijden van hun broer maar idd het kontakt is nu ook heel sumier,vaak moet het van mij uit gaan,maar idd ik maak me er niet meer druk over heb wel andere familie en vrienden en collega"s waar ik de tijd insteek en waar ik echt iets aan heb. Zo gaat dat ook met vrienden sommige spreek je nooit en zie je ook niet meer en idd ik denk ook wel eens stiekum ooit komen jullie er zelf voor te staan en dan voel je zelf hoe zwaar het is allemaal.Je kan beter de tijd aan mensen besteden die er voor je zijn.

Loves 0