afbeelding van sammyxx
Bewolkt

Het is mijn schuld, dat is mijn gevoel

Hey iedereen. Ik ben nieuw hier.

4 jaar terug heeft mijn vader zelfmoord gepleegd... Mijn wereld stortte in...

Mijn vader en mijn stiefmoeder hadden al een poosje een beetje ruzie en mijn vader dronk best veel, maar hij was niet iemand die dronken was. Hij voelde zich niet goed en liep soms weg, op dat moment realiseerde ik niet dat het goed mis was. Op een gegeven moment werd ik gebeld door mijn moeder en ze vroeg waar ik was. Ik was op dat moment bij m'n paarden. Ze zei dat ze eraan kwam en dat ze me wilde spreken. Ik voelde al iets ergs aankomen aangezien ze naar me toe kwam. Toen ze het me vertelde zakte de grond echt onder mijn voeten vandaan. Het ging vooral door m'n hoofd dat ik niet vaak had gezegt dat ik van hem houd en dat hij mijn nummer 1 is. Ik had zoveel spijt. Ik heb nog steeds spijt. Ik heb namelijk het gevoel dat ik hem in de steek heb gelaten. Dat hij er nog zou zijn geweest als ik meer bij hem was geweest. Ik wilde ook vaak niet naar mijn vader omdat ik er gewoon geen zin in had, terwijl ik de leukste tijd met hem had. Het was altijd gezellig met hem, mijn zusje en stiefmoeder. Mijn halfbroertje (andere vader) beschouwde hij als een zoon en ging dus altijd mee.

Ik mis hem zo ontzettend erg. Het is iets meer dan 4 jaar terug. Het had wel een plekje gekregen op een gegeven moment. Ik voelde me daar ook schuldig door. Ik huilde niet meer veel als ik aan hem dacht en had het gevoel alsof ik niks meer om hem gaf, wat natuurlijk onzin is. De laatste paar maanden heb ik een beetje met mezelf in de knoop gezeten en het verdriet kwam weer terug. Het gaat al weer goed met me maar ik denk nog steeds dat ik het had kunnen voorkomen. Ik krijg ook vaak vragen over 'mijn ouders' van mensen. Ik durf het dan gewoon niet te vertellen dus antwoord ik maar met ja ofzo. Terwijl hij er gewoon niet meer is... Het was de beste man uit mijn leven. Ik had nu echte vader-dochter gesprekken moeten hebben, die ik echt nodig heb. Ik wil met hem praten over mijn leven. Over alles, maar dit kan niet... Ik voel me zo alleen op de een of andere manier. Ik heb natuurlijk mijn moeder maar ze is niet zoals andere moeders. Natuurlijk houdt ze van me maar bevestigt dit nooit. Ik krijg ook nooit een dikke kuffel of iets. Daarom voel ik me alleen. Alsof er niet echt iemand is van mijn eigen bloed die ECHT van me houdt. Ik heb zelf ook gedacht of het beter is als ik er ook gewoon niet zou zijn. Het was een verschrikkelijke gedachte maar ik wilde/wil naar mijn vader. Maar ik zal de mensen om mij heen pijn doen...

Een heel verhaal, maar het is er eindelijk uit... Ik zou het fijn vinden om met iemand te kunnen praten. Ik heb echt zoiets nodig. Iedereen is welkom xxx <3

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Annet1970 Ik ben 47 jaar, woon samen met mijn poes Luna in Kampen.
afbeelding van Annet1970
Licht bewolkt
Annet1970 Ik ben 47 jaar, woon samen met mijn poes Luna in Kampen.
#1

Hoi Sammyxx,

Mijn naam is Annet, ik ben 47 jaar, alleenstaand en woon samen met mijn poes Luna.

Je verhaal heb ik gelezen en ik bewonder je moed om het hier zo neer te schrijven.

Ik heb zelf mijn zus verloren door zelfdoding en ik kon er pas na tien jaar een beetje mee gaan dealen. Inmiddels  is het twintig jaar geleden.

Als je wilt mag je meer vertellen over jou situatie. Ik hoop dat ik het voor jou lichter kan maken en dat je de zon weer kan zien.

Je behoefte om naar je vader toe te gaan is volgens mij een hele logische maar het kan ook echt anders.

Ik ben vandaag voor het eerst op deze site dus ik weet niet of het moglijk is om prive te mailen via deze site of dat het mogelijk is om mijn prive mailadres te geven.

Ik hoor graag van je of je je verhaal wilt vertellen. Veel liefs Annet

Loves 0
afbeelding van sammyxx
Bewolkt
#2
Blauwblauw1 schreef op Dinsdag 14 november 2017 18:33
Hoi Sammyxx,

Mijn naam is Annet, ik ben 47 jaar, alleenstaand en woon samen met mijn poes Luna.

Je verhaal heb ik gelezen en ik bewonder je moed om het hier zo neer te schrijven.

Ik heb zelf mijn zus verloren door zelfdoding en ik kon er pas na tien jaar een beetje mee gaan dealen. Inmiddels  is het twintig jaar geleden.

Als je wilt mag je meer vertellen over jou situatie. Ik hoop dat ik het voor jou lichter kan maken en dat je de zon weer kan zien.

Je behoefte om naar je vader toe te gaan is volgens mij een hele logische maar het kan ook echt anders.

Ik ben vandaag voor het eerst op deze site dus ik weet niet of het moglijk is om prive te mailen via deze site of dat het mogelijk is om mijn prive mailadres te geven.

Ik hoor graag van je of je je verhaal wilt vertellen. Veel liefs Annet

Hoi Annet,

Onwijs bedankt voor uw reactie! Ik zelf ben 16 jaar. Ik vind het fijn om met iemand te praten die iets soortgelijks heeft meegemaakt. Ik heb namelijk niemand waarmee ik goed kan praten over dit, behalve mijn zusje. Ik ga kijken of ik u ee privébericht kan sturen.

Liefs, Sam

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Storm
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#3
sammyxx schreef op Dinsdag 14 november 2017 23:30
Blauwblauw1 schreef op Dinsdag 14 november 2017 18:33
Hoi Sammyxx,

Mijn naam is Annet, ik ben 47 jaar, alleenstaand en woon samen met mijn poes Luna.

Je verhaal heb ik gelezen en ik bewonder je moed om het hier zo neer te schrijven.

Ik heb zelf mijn zus verloren door zelfdoding en ik kon er pas na tien jaar een beetje mee gaan dealen. Inmiddels  is het twintig jaar geleden.

Als je wilt mag je meer vertellen over jou situatie. Ik hoop dat ik het voor jou lichter kan maken en dat je de zon weer kan zien.

Je behoefte om naar je vader toe te gaan is volgens mij een hele logische maar het kan ook echt anders.

Ik ben vandaag voor het eerst op deze site dus ik weet niet of het moglijk is om prive te mailen via deze site of dat het mogelijk is om mijn prive mailadres te geven.

Ik hoor graag van je of je je verhaal wilt vertellen. Veel liefs Annet

Hoi Annet,

Onwijs bedankt voor uw reactie! Ik zelf ben 16 jaar. Ik vind het fijn om met iemand te praten die iets soortgelijks heeft meegemaakt. Ik heb namelijk niemand waarmee ik goed kan praten over dit, behalve mijn zusje. Ik ga kijken of ik u ee privébericht kan sturen.

Liefs, Sam

Allebei

Onder het gekozen plaatje staat de mogelijkheid: Stuur privé bericht.

 

Groet,

Hilde

Loves 0