Charissa137 Jonge vrouw van 20 jaar met veel vragen over hoe te leven zonder ouder(s)
afbeelding van Charissa137
Zonnig
Charissa137 Jonge vrouw van 20 jaar met veel vragen over hoe te leven zonder ouder(s)

Verlies van veel meer dan een moeder.

Hallo mensen, 

Ik weet niet wie dit allemaal gaan lezen en/of er mensen zijn die er zelfs op gaan reageren maar ik ben dan nu na een jaar eindelijk bereid om mijn verhaal te delen..

Ik was 19 toen ik in december net na sinterklaas te horen kreeg dat mijn moeder die mij met alle liefde groot heeft gebracht nog maar maximaal 4 maanden te leven had omdat ze in het laatste stadium zat van alvleesklierkanker, dit sloeg natuurlijk in als een bom..

Ik zakte in elkaar op de grond in het ziekenhuis en wist mij even geen raad meer wat ik nu moest doen .. 

Ik zat met zoveel vragen..

 

Wie gaat er nu voor mij zorgen als ik het zelf even niet kan?

Wie gaat er voor mijn zusje van 3 zorgen nu mijn en haar moeder er niet meer gaat zijn?

Hoe ga ik vertellen tegen mijn zusje dat haar en dus mijn moeder er straks niet meer is?

Waar gaan wij nu wonen nu het huis wat op naam staat van mijn moeder geen eigenaar meer heeft?

 

Mijn vader heeft mij en mijn zus van ondertussen 22 verlaten toen ik 13 en zij 15 was voor een andere vrouw, mijn ouders waren al gescheiden sinds mijn 4e levensjaar en hij had nu na 9 jaar een vrouw gevonden zonder kinderwens en dus waren wij niet gewenst in het perfecte plaatje die hij en zijn vriendin toen voor zich zagen.

Mijn moeder had al snel een nieuwe partner en dit is dan ook een man die altijd goed voor ons gezorgd heeft en na lang twijfelen en het ongedaan maken van een sterilisatie bij mijn moeder hadden ze na 12 jaar besloten toch nog samen via IVF een kindje te nemen (mijn half zusje) dit zeg ik liever niet want het voelt alsof het mijn volle bloed zusje is.

Nadat ik te horen kreeg dat mijn moeder nog maar 4 maanden zou hebben wist ik even niet meer wat ik moest doen en al snel besloot ik om nog het beste te maken van de tijd die (wij) ik nog met haar zou hebben..

Dit heeft helaas uiteindelijk maar 2 weken mogen duren, voor mijn moeder wel beter maar voor mijn gevoel was het klap na klap die binnenkwam en ik wist niet meer hoe ik dit allemaal moest verwerken..

op 5 januari 2018 kreeg ik om half 10 in de ochtend telefoon van de verpleging van het ziekenhuis met het verschrikkelijke nieuws dat mijn moeder haar laatste adem had uitgeblazen, Het was dus aan mij om dit tegen iedereen te vertellen en sinsdien ben ik niet meer gestopt met het zorgen voor iedereen behalve voor mezelf, dit is ook de reden dat ik het een jaar vol heb weten te houden en ik nu in elkaar ben geklapt van verdriet en ik geen uitweg meer zie omtrent mijn verdriet en gemis..

Ik had nog zoveel tijd met je door willen brengen mam..

Ik had nog zoveel met je willen delen..

Hoe moet het straks, trouwen.. alles zo zonder jou..

 

Ik ben blij dat ik dit met mensen mag delen, Ik hoop dat ik iemand tref die mijn verhaal herkend en weet hoe het is om te leven zonder de liefde en verzorging van je moeder en ik wel kan zeggen: what doesn't kill you makes you stronger.

 

Groetjes, 

Charissa ..

Hartjes 2

Er zijn 2 reacties op dit bericht

afbeelding van Netje65
Bewolkt
#1

Och meis wat heftig allemaal. 

Ik ben 22 april jl. mijn moeder verloren. Nu leef ik nog in een roes. 

Gelukkig heb ik mijn moeder 54 jaar bij mij kunnen houden, wat ik altijd zeer waardevol heb beschouwd. 

Mijn zoon is nu bijna 19, en geloof mij, ik moet er niet aan denken dat hij 1 van ons zou verliezen. 

Dus lieve meid, wat ben ik trots op jou dat je dit nog een jaar hebt volgehouden, een ouder verliezen is moeilijk, zeker op zo'n jonge leeftijd. 

Hopelijk heb je iemand in je omgeving die jou kan steunen. Wordt geen binnenvetter, want daar bereik je niets mee. Jij mag rouwen en hulp vragen, zoek en vraag hulp dat is geen schande, maar een stukje verwerking die je soms kan helpen om verder te kunnen gaan. 

Je zult je eigen moeder terug krijgen, maar sta open voor een andere. Ik denk dat jou moeder dat heel fijn zou vinden. Ik ben als tante een 2de moeder voor een paar nichten en neefje en geloof me, ik doe dat met heel veel liefde. 

Sterkte, heel veel sterkte Charissa♡

Loves 1
Charissa137 Jonge vrouw van 20 jaar met veel vragen over hoe te leven zonder ouder(s)
afbeelding van Charissa137
Zonnig
Charissa137 Jonge vrouw van 20 jaar met veel vragen over hoe te leven zonder ouder(s)
#2
Netje65 schreef op Maandag 4 mei 2020 00:41
Och meis wat heftig allemaal. 

Ik ben 22 april jl. mijn moeder verloren. Nu leef ik nog in een roes. 

Gelukkig heb ik mijn moeder 54 jaar bij mij kunnen houden, wat ik altijd zeer waardevol heb beschouwd. 

Mijn zoon is nu bijna 19, en geloof mij, ik moet er niet aan denken dat hij 1 van ons zou verliezen. 

Dus lieve meid, wat ben ik trots op jou dat je dit nog een jaar hebt volgehouden, een ouder verliezen is moeilijk, zeker op zo'n jonge leeftijd. 

Hopelijk heb je iemand in je omgeving die jou kan steunen. Wordt geen binnenvetter, want daar bereik je niets mee. Jij mag rouwen en hulp vragen, zoek en vraag hulp dat is geen schande, maar een stukje verwerking die je soms kan helpen om verder te kunnen gaan. 

Je zult je eigen moeder terug krijgen, maar sta open voor een andere. Ik denk dat jou moeder dat heel fijn zou vinden. Ik ben als tante een 2de moeder voor een paar nichten en neefje en geloof me, ik doe dat met heel veel liefde. 

Sterkte, heel veel sterkte Charissa♡

Bedankt voor de lieve reactie! doet me goed.

Ik heb gelukkig veel lieve mensen om me heen waar ik erg trots op ben en veel waarde aan hecht.

ik ben nog steeds (2,5 jaar later) opzoek naar een uitlaatklep en een manier om echt te rouwen want ik heb het gevoel dat de tijd maar doorgaat maar ik nergens heen kan met die gevoelens.. en dat is natuurlijk niet de manier, ik ben 2 keer op gesprek geweest bij een psychiater maar er werd constant alleen gekeken naar rouwverwerking en dit was natuurlijk niet het enige waar ik zo mee zit.

ondertussen ga ik maar door en zoek ik nog naar een oplossing maar ik ben bang dat dit nooit gaat komen en dat ik deze situatie moet acccepteren en los moet laten dat er een oplossing bestaat.

 

mijn stiefvader doet het ondertussen erg goed met mijn zusje en daar ben ik ook heel erg blij om maar ik heb ontzettend moeite met het idee dat er in zijn leven en dus ook in die van mijn zusje een nieuwe vrouw gaat komen en dit is iets wat ik nog niet goed kan plaatsen..

 

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal!

 

Warme groet,

Charissa

Loves 0