Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
afbeelding van Hortensia
Storm
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker

Verlies oude ouder

Ik heb mijn moeder 13 weken intensief verzorgd, na de diagnose hersentumor. Ik heb hiervoor onbetaald verlof opgenomen. Daarvoor was ik er ook voor hun. ik zag mijn moeder ouder en hulpbehoevenden worden, dit was zeker 2 jaar aan de gang. Nu is ze 4 weken overleden. Dat is goed, maar het ging mij op het laatst haast te snel en ik mis haar nu erg. Ik heb nu het gevoel in een diep gat te zitten. Tijd van rouwen is er niet, want ik heb een nog een vader van 90 jaar. Pa en ma waren eind mei, 65 haar getrouwd en zolang waren ze samen. Pa is nu totaal onthand. Heeft wel wat huishoudelijke hulp, maar de rest van de tijd zit hij thuis. Hij kan geen koffie zetten en de kleren leg ik voor hem klaar en meer klusjes, die eerder mijn moeder voor hem deed. Ik kom daardoor zelf niet aan het rouwen van mijn moeder toe en wordt telkens geconfronteerd met het verlies, want alles wat ik thuis bij pa aanraak is van ma. En de maatschappij dendert maar voort en ik moet weer terug naar mijn werk, maar ik kan het niet. Ga nu elke keer even koffie drinken. Ik werk in de zorg.

Hartjes 2

Er zijn 6 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste Hortensia,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Hoe oud ook, het verdriet blijft even groot. Ik kan me voorstellen dat je niet weet waar je met je verdriet heen moet: je wilt je oude vader niet extra belasten en bovendien draag je ook de zorg voor hem. Een moeilijke situatie voor jou!

Kun je de zorg voor hem delen met broers of zussen? Dat zou wat meer lucht kunnen geven, al haal ik uit jouw verhaal eigenlijk al dat je die mogelijkheid niet hebt. Kun je er met je vader wel over praten? Naar elkaar toe uitspreken wat je van elkaar verwacht en dat het gewoon niet altijd meevalt? Het is misschien goed om dat te bespreken. Ook om jouw verhaal kwijt te kunnen.

Werk en rouw is vaak ook een lastige combinatie. Ook daar is het goed om aan te geven dat het nu gewoon even niet gaat. Hoe wordt daar op je werk op gereageerd? is het misschien mogelijk om in ieder geval tijdelijk een zorgverlof op te nemen?

Ik wens je heel veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Ahj76 Mijn vader is vorig jaar plotseling overleden toen wij op vakantie waren in Italië.
afbeelding van Ahj76
Bewolkt
Ahj76 Mijn vader is vorig jaar plotseling overleden toen wij op vakantie waren in Italië.
#2
Wie Troost Mij schreef op Vrijdag 12 juli 2019 11:20
Beste Hortensia,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Hoe oud ook, het verdriet blijft even groot. Ik kan me voorstellen dat je niet weet waar je met je verdriet heen moet: je wilt je oude vader niet extra belasten en bovendien draag je ook de zorg voor hem. Een moeilijke situatie voor jou!

Kun je de zorg voor hem delen met broers of zussen? Dat zou wat meer lucht kunnen geven, al haal ik uit jouw verhaal eigenlijk al dat je die mogelijkheid niet hebt. Kun je er met je vader wel over praten? Naar elkaar toe uitspreken wat je van elkaar verwacht en dat het gewoon niet altijd meevalt? Het is misschien goed om dat te bespreken. Ook om jouw verhaal kwijt te kunnen.
Werk en rouw is vaak ook een lastige combinatie. Ook daar is het goed om aan te geven dat het nu gewoon even niet gaat. Hoe wordt daar op je werk op gereageerd? is het misschien mogelijk om in ieder geval tijdelijk een zorgverlof op te nemen?

Ik wens je heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Beste Hortensia.

Binnenkort is het een jaar geleden dat ik mijn vader onverwacht verloor.Vond het afgelopen jaar 1 grote emotionele achtbaan waarbij met regelmaat de spanning teveel opliep en ik een stap terug moest doen wat ik altijd heel erg zwak van me zelf vond.

Wat me iedere keer weer opvalt is hoeveel begrip mensen hebben als je je zorgen en problemen bespreekbaar maakt en dat er eigenlijk altijd wel een oplossing te bedenken valt( misschien alleen niet door jezelf).

Wens je heel veel sterkte toe en wees niet bang om hulp vragen.

grt John.

 

Loves 0
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
afbeelding van Hortensia
Storm
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
#3
Wie Troost Mij schreef op Vrijdag 12 juli 2019 11:20
Beste Hortensia,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Hoe oud ook, het verdriet blijft even groot. Ik kan me voorstellen dat je niet weet waar je met je verdriet heen moet: je wilt je oude vader niet extra belasten en bovendien draag je ook de zorg voor hem. Een moeilijke situatie voor jou!

Kun je de zorg voor hem delen met broers of zussen? Dat zou wat meer lucht kunnen geven, al haal ik uit jouw verhaal eigenlijk al dat je die mogelijkheid niet hebt. Kun je er met je vader wel over praten? Naar elkaar toe uitspreken wat je van elkaar verwacht en dat het gewoon niet altijd meevalt? Het is misschien goed om dat te bespreken. Ook om jouw verhaal kwijt te kunnen.
Werk en rouw is vaak ook een lastige combinatie. Ook daar is het goed om aan te geven dat het nu gewoon even niet gaat. Hoe wordt daar op je werk op gereageerd? is het misschien mogelijk om in ieder geval tijdelijk een zorgverlof op te nemen?

Ik wens je heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Hallo,

Bedankt! Deze week moet ik naar de arbo arts. Ze hebben het nu wel door dat het niet zo geweldig met mij gaat. Ze snappen het nu beter dat ik nog steeds niet zorgenvrij ben.  Vandaag weer een emotionele dag. Slecht geslapen. Veel aan het herbeleven. Zo net een eindje gewandeld en onderweg moest ik ineens hard huilen.

Ik denk dan aan fe angst van mijn moeder in haar laatste paar dagen. En wat voelde ik mij erg alleen. Mijn vader lag toen nog boven in zijn bed en ik nam de zorg van de nachtzuster over. Anders kon ik altijd met mijn moeder overleggen. Nu was ik alleen.  Ik kon haar alleen maar troosten.  Die pijn diep in mij, voel ik nog steeds. 

Met mijn vader kan ik er wel goed over praten. Het liefst als we samen in de auto zitten. Mjjn vader wil het liefst toeren met de auto. Thuis roept teveel emoties op. En telkens twijfel ik (terwijl ik echt geen twijfelaar ben), doe ik daar goed aan? Moet mijn vader zichzelf alleen beter vermaken. Kan ik meer thuiszorg regelen voor hem? Hoe kan ik mjjn leven opnieuw opbouwen (deze heeft maanden stilgelegen). Dit vind dat zo moeilijk.  Mijn familie vind alles best. Maar ze hebben het mij niet makkelijk gemaakt bij mijn moeder. Ik deed in hun ogen niet veel goed. Hoe lang doe ik het wel goed- in hun ogen - bjj mijn vader? 

Loves 0
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
afbeelding van Hortensia
Storm
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
#4
Ahj76 schreef op Zondag 14 juli 2019 20:12
Wie Troost Mij schreef op Vrijdag 12 juli 2019 11:20
Beste Hortensia,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Hoe oud ook, het verdriet blijft even groot. Ik kan me voorstellen dat je niet weet waar je met je verdriet heen moet: je wilt je oude vader niet extra belasten en bovendien draag je ook de zorg voor hem. Een moeilijke situatie voor jou!

Kun je de zorg voor hem delen met broers of zussen? Dat zou wat meer lucht kunnen geven, al haal ik uit jouw verhaal eigenlijk al dat je die mogelijkheid niet hebt. Kun je er met je vader wel over praten? Naar elkaar toe uitspreken wat je van elkaar verwacht en dat het gewoon niet altijd meevalt? Het is misschien goed om dat te bespreken. Ook om jouw verhaal kwijt te kunnen.
Werk en rouw is vaak ook een lastige combinatie. Ook daar is het goed om aan te geven dat het nu gewoon even niet gaat. Hoe wordt daar op je werk op gereageerd? is het misschien mogelijk om in ieder geval tijdelijk een zorgverlof op te nemen?

Ik wens je heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Beste Hortensia.

Binnenkort is het een jaar geleden dat ik mijn vader onverwacht verloor.Vond het afgelopen jaar 1 grote emotionele achtbaan waarbij met regelmaat de spanning teveel opliep en ik een stap terug moest doen wat ik altijd heel erg zwak van me zelf vond.

Wat me iedere keer weer opvalt is hoeveel begrip mensen hebben als je je zorgen en problemen bespreekbaar maakt en dat er eigenlijk altijd wel een oplossing te bedenken valt( misschien alleen niet door jezelf).

Wens je heel veel sterkte toe en wees niet bang om hulp vragen.

grt John.

Hallo john,

Klopt, mooie uitdrukking; emotinole achtbaan. Over 2 weken heb ik mijn eerste gesprek met een psycholoog. Hopelijk kan hij mij wat handvatten geven.  Hulpvragen is niet altijd makkelijk, want na 5 weken moet je het toch zelf weer kunnen. Maar ik merk ook uit jouw reactie dat het tijd nodig heeft.

Groeten,

 

Loves 0
Ahj76 Mijn vader is vorig jaar plotseling overleden toen wij op vakantie waren in Italië.
afbeelding van Ahj76
Bewolkt
Ahj76 Mijn vader is vorig jaar plotseling overleden toen wij op vakantie waren in Italië.
#5
Hortensia schreef op Zondag 14 juli 2019 21:20
Ahj76 schreef op Zondag 14 juli 2019 20:12
Wie Troost Mij schreef op Vrijdag 12 juli 2019 11:20
Beste Hortensia,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Hoe oud ook, het verdriet blijft even groot. Ik kan me voorstellen dat je niet weet waar je met je verdriet heen moet: je wilt je oude vader niet extra belasten en bovendien draag je ook de zorg voor hem. Een moeilijke situatie voor jou!

Kun je de zorg voor hem delen met broers of zussen? Dat zou wat meer lucht kunnen geven, al haal ik uit jouw verhaal eigenlijk al dat je die mogelijkheid niet hebt. Kun je er met je vader wel over praten? Naar elkaar toe uitspreken wat je van elkaar verwacht en dat het gewoon niet altijd meevalt? Het is misschien goed om dat te bespreken. Ook om jouw verhaal kwijt te kunnen.
Werk en rouw is vaak ook een lastige combinatie. Ook daar is het goed om aan te geven dat het nu gewoon even niet gaat. Hoe wordt daar op je werk op gereageerd? is het misschien mogelijk om in ieder geval tijdelijk een zorgverlof op te nemen?

Ik wens je heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Beste Hortensia.

Binnenkort is het een jaar geleden dat ik mijn vader onverwacht verloor.Vond het afgelopen jaar 1 grote emotionele achtbaan waarbij met regelmaat de spanning teveel opliep en ik een stap terug moest doen wat ik altijd heel erg zwak van me zelf vond.

Wat me iedere keer weer opvalt is hoeveel begrip mensen hebben als je je zorgen en problemen bespreekbaar maakt en dat er eigenlijk altijd wel een oplossing te bedenken valt( misschien alleen niet door jezelf).

Wens je heel veel sterkte toe en wees niet bang om hulp vragen.

grt John.

Hallo john,

Klopt, mooie uitdrukking; emotinole achtbaan. Over 2 weken heb ik mijn eerste gesprek met een psycholoog. Hopelijk kan hij mij wat handvatten geven.  Hulpvragen is niet altijd makkelijk, want na 5 weken moet je het toch zelf weer kunnen. Maar ik merk ook uit jouw reactie dat het tijd nodig heeft.

Groeten,

Hoi Hortensia,

5 weken is een hele korte tijd na zoiets heftigs. Vind het knap dat je met zoveel toewijding voor je ouders zorgt en het lijkt me niet raar dat je er zeker nu niet veel  meer bij kunt hebben.verstandig om naar een psycholoog te gaan, heb zelf ook veel gehad aan mijn haptonoom.Jammer genoeg is er geen “quick fix” maar het help zeker.Let naast je vader ook goed op jezelf want het is allemaal beter te dragen als je toch regelmatig je batterij oplaad en dat lukt denk ik alleen als je ook af en toe wat tijd voor je zelf neemt.

nogmaals veel sterkte en slaap lekker.

grt John 

Loves 0
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
afbeelding van Hortensia
Storm
Hortensia Ik ben vrijgezel van 51 jaar. Heb jarenlang mantelzorg gedaan bij mijn ouders. Moeder is 4 weken geleden overleden, aan o.a. kanker
#6
Ahj76 schreef op Zondag 14 juli 2019 22:56
Hortensia schreef op Zondag 14 juli 2019 21:20
Ahj76 schreef op Zondag 14 juli 2019 20:12
Wie Troost Mij schreef op Vrijdag 12 juli 2019 11:20
Beste Hortensia,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Hoe oud ook, het verdriet blijft even groot. Ik kan me voorstellen dat je niet weet waar je met je verdriet heen moet: je wilt je oude vader niet extra belasten en bovendien draag je ook de zorg voor hem. Een moeilijke situatie voor jou!

Kun je de zorg voor hem delen met broers of zussen? Dat zou wat meer lucht kunnen geven, al haal ik uit jouw verhaal eigenlijk al dat je die mogelijkheid niet hebt. Kun je er met je vader wel over praten? Naar elkaar toe uitspreken wat je van elkaar verwacht en dat het gewoon niet altijd meevalt? Het is misschien goed om dat te bespreken. Ook om jouw verhaal kwijt te kunnen.
Werk en rouw is vaak ook een lastige combinatie. Ook daar is het goed om aan te geven dat het nu gewoon even niet gaat. Hoe wordt daar op je werk op gereageerd? is het misschien mogelijk om in ieder geval tijdelijk een zorgverlof op te nemen?

Ik wens je heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Beste Hortensia.

Binnenkort is het een jaar geleden dat ik mijn vader onverwacht verloor.Vond het afgelopen jaar 1 grote emotionele achtbaan waarbij met regelmaat de spanning teveel opliep en ik een stap terug moest doen wat ik altijd heel erg zwak van me zelf vond.

Wat me iedere keer weer opvalt is hoeveel begrip mensen hebben als je je zorgen en problemen bespreekbaar maakt en dat er eigenlijk altijd wel een oplossing te bedenken valt( misschien alleen niet door jezelf).

Wens je heel veel sterkte toe en wees niet bang om hulp vragen.

grt John.

Hallo john,

Klopt, mooie uitdrukking; emotinole achtbaan. Over 2 weken heb ik mijn eerste gesprek met een psycholoog. Hopelijk kan hij mij wat handvatten geven.  Hulpvragen is niet altijd makkelijk, want na 5 weken moet je het toch zelf weer kunnen. Maar ik merk ook uit jouw reactie dat het tijd nodig heeft.

Groeten,

Hoi Hortensia,

5 weken is een hele korte tijd na zoiets heftigs. Vind het knap dat je met zoveel toewijding voor je ouders zorgt en het lijkt me niet raar dat je er zeker nu niet veel  meer bij kunt hebben.verstandig om naar een psycholoog te gaan, heb zelf ook veel gehad aan mijn haptonoom.Jammer genoeg is er geen “quick fix” maar het help zeker.Let naast je vader ook goed op jezelf want het is allemaal beter te dragen als je toch regelmatig je batterij oplaad en dat lukt denk ik alleen als je ook af en toe wat tijd voor je zelf neemt.

nogmaals veel sterkte en slaap lekker.

grt John

Bedankt john voor je opbeurende woorden! Deze woorden kan ik nu even goed gebruiken, want makkelijk is het niet. Ook jii voor nu; slaap lekker, welterusten 

Loves 0