afbeelding van Uiver
Licht bewolkt

verlies Moeder

Mijn moeder is op 27 mei overleden aan complicaties van een darm operatie zij is 86 jaar geworden Het gemis is groot Ze kwam in het ziekenhuis terecht voor een darmoperatie deze was riskant omdat mijn moeder ook copd had longziekte de eerste week in het ziekenhuis ging het goed ze werd langzaam op de operatie voorbereid ging elke dag bij haar op bezoek,maar daar kwam de dag van de operatie duurde 3 uur operatie goe,mar de mooie herrinneringen blijf ik d verlopen heb haar avond nog via de telefoon op de IC gesproken was goed aanspreekbaar. De volgende ochtend belt de chirurg met een heel technisch verhaal begreep er niets van uur later belt een andere arts het ging niet goed ze konden de longen niet meer goed op gang krijgen heb er al een longarts bijgehaald maar er zit geen verbetering in kom maar naar het ziekenhuis. in het ziekenhuis aangekomen ging het alleen maar achteruit we hebben met de artsen en de familie voor palliatiefe sedatie te gaan heb van middags 1 uur tot avond 8uur aan haar bed gezeten zusters ondersteunden en gaven me te drinken en te eten om een uur of half 8 was ze in coma heb haar vastgepakt geknuffeld en een paar dikke zoenen gegeven ik vroeg de zuster hoe lang het nog zou duren als de dood intrad kon ze niet zeggen bij de een een paar bij de andere een dag zuster zegt je kent beter nu naar huis gaan je hebt een hectische dag achter de rug en je woont aan de ander kant van de stad. Toen kwam nachts om half een het telefoontje van het zieken huis dat ze was overleden dan zakt de grond onder je weg. dan moet je gaan regelen ondernemer begrafenis en nog een hoop zaken die geregeld moeten worden leefde op adreline at niet of nauwelijks zorgde niet goed voor me zelf maar dan word alles rustig om je heen alles is geregeld en toen kwam de man met de hamer heb phygische schade van op gelopen had me bijna zelf wat aangedaan ben hulp gaan zoeken via huis arts heb hulp met beide handen aangepakt anders had het verkeerd gegaan dat de dood van een dierbare je zo zou aangrijpen dat had ik niet verwacht gaat elke dag wat beter maar het gemis blijft dit moet slijten maar de mooje herinneringen blijf ik draag haar altijd bij in mijn hart ik hield zielsveel vaan haar
Hartjes 0

Er zijn 5 reacties op dit bericht

afbeelding van Dennis B
Licht bewolkt
#1
Ik wens je sterkte !
Loves 0
Anneke Poort Ik ben mijn moeder verloren na een relatief kort ziekbed. Ik ervaar veel slechte mentale momenten. Alles valt zwaar.
afbeelding van Anneke Poort
Bewolkt
Anneke Poort Ik ben mijn moeder verloren na een relatief kort ziekbed. Ik ervaar veel slechte mentale momenten. Alles valt zwaar.
#2
Wat een triest verhaal. En zo snel gegaan. Niemand kan zich voorstellen hoe het is om iemand te verliezen. Dat ervaar je pas als je het meemaakt. Dan besef je pas hoe bijzonder of mysterieus een verliesverwerking kan zijn. Heel moeilijk. Ups and downs kunnen uiteraard lang door blijven gaan. Belangrijkste is dat je jezelf niet verliest. Heel goed dat je naar jezelf hebt geluisterd en hulp hebt gevraagd. Alleen jij kan bepalen wat goed voor jou is. Ik wens je heel veel sterkte met alles! Veel liefs !
Loves 1
afbeelding van Uiver
Licht bewolkt
#3
Anneke bedankt voor deze mooie woorden ,als je het zelf meemaakt dan besef je het pas hoe je dit verlies hard aankomt. De ups en downs die blijven nog wel een tijdje dit moet slijten. Daarom kun je het beste met een onafhankelijk iemand te praten lucht meestal op dat je je verhaal kwijt kunt. Anneke ik wens je veel sterkte toe met het verlies van je moeder
Loves 1
#4
Op dit moment heb ik precies dezelfde gevoelens. Mijn moeder is op 25 april overleden aan kanker. Ik ben 4-5 jaar haar mantelzorger geweest. In 2016 is geconstateerd dat de darmkanker waarvoor ze in 2008 is behandeld was teruggekeerd in de vorm van uitzaaiingen in longen en botten. Ze is hiervoor meerdere malen bestraald . Uiteindelijk ging sinds 2019 haar conditie snel achteruit totdat ze op 25 april 2020 op 90-jarige leeftijd overleed. Op iets meer dan 2 maanden na zou ze 91 geweest zijn. Ik had een zeer goede en intensieve band met mijn moeder. Ondanks dat ze objectief gezien een respectabele leeftijd had, is de klap mij mij kei- en keihad aangekomen en ik heb er nog dagelijks veel last van. Zelf ben ik een alleenstaande man van 50 jaar. Ondanks dat ik veel hulp krijg van familie en vrienden, moet ik alles toch alleen verwerken en dat valt niet mee. Daarbij komen nog praktische zaken zoals het leegruimen van de woning van mijn moeder. Binnenkort start ik met een behandeltraject m.b.t. rouwverwerking omdat ik het alleen momenteel niet aankan. Ten slotte wens ik je heel veel sterkte in deze moeilijke periode!
Loves 0
afbeelding van Uiver
Licht bewolkt
#5
Ten eerste sterke met dit verlies ik ben ook een alleenstaande man heb de laatste 3jaar itensieve mantelzorg verleend voor mijn moeder ging met COPD niet goed moest naar een zorginstelling daar deed ik mijn mantelzorgwerk 7 dagen in de week deed haar was haalde boodschappen als ze naar het ziekenhuis moest ging ik mee als ze wel eens opgenomen werd na een longaanval kwam ik elke dag op bezoek wat zeer gewardeerd werd . Maar nu ze overleden is kwam het hard aan de eerste weken leef je op adreline maar als alles geregeld is en het weer stil om je heen word kom je de man met de hamer tegen zag het niet meer zitten wouw me van kant maken,heb zelf hulp gezocht via huisarts medicijnen voorgeschreven om weer rustig te worden en phygiesche steun aangeboden heb dit met beide handen aangepakt anders had het heel anders afgelopen ,ik heb veel steun gehad van familie en vrienden maar dat word steeds minder,daarom is het beter als je er met professioneel iemand over praat en je verhaal kwijt kunt het heeft mij erg geholpen maar het gemis blijft .. Ten slotte wens ik je veel sterkte in deze moeilijke periode. Denk terug aan de mooie momenten met je moeder nogmaals sterkte
Loves 0