afbeelding van Beau
Bewolkt

Verlies moeder

Een paar maanden geleden ben ik mijn moeder verloren. 7 Jaar geleden kreeg zij 2 heftige hersenbloedingen en was daar nooit goed van herstelt. In 1 klap was de vrouw/moeder die we kenden een totaal ander persoon. Zij heeft een jaar lang moeten revalideren in een tehuis om te kunnen lopen/zelf eten, zelfstandig dingen te kunnen doen. Dit is nooit echt goedgekomen. Ze kon niet meer zelfstandig lopen. Alles was anders. Zoals ze vroeger zoveel sprak, gaf ze nu alleen nog antwoord als je haar iets vroeg. Haar hersenen waren zo erg beschadigd. 7 jaar lang heeft mijn vader intensief voor haar gezorgd met af en toe de hulp van mij of andere familie. Niks was meer hetzelfde. Het was verschrikkelijk pijnlijk om m’n moeder zo te zien. Van alles zelfstandig te kunnen naar haast helemaal niets meer zelf kunnen. Door de jaren heen probeerden we er toch met pijn en moeite het beste van te maken. Mama kon ondanks alles toch nog blij zijn en dat was het belangrijkst.

Een paar maanden geleden werd zij opgenomen in het ziekenhuis voor haar galblaas. Haar lichaam was alleen zo verzwakt dat ze niet gelijk konden opereren. Ook kwamen ze erachter dat ze een hartinfarct had gehad. Een paar dagen later volgde er nog 1. Dit was natuurlijk allemaal teveel voor haar.  Na 2 weken in het ziekenhuis te hebben gelegen overleed m’n moeder.

Ze heeft zo hard gestreden. Ik heb het gevoel dat ik 2x afscheid van haar heb moeten nemen. Toen zij 7 jaar geleden een hersenbloeding kreeg en ze als een totaal andere vrouw terugkwam. En nu weer, maar nu voorgoed. Ondanks alles ben ik dankbaar dat we haar nog 7 jaar bij ons mochten hebben. Ik was 25 toen dit alles gebeurde en ben nu inmiddels 33. Ik mis haar zo erg en hoop dat ze ergens is waar ze het goed heeft. Weet ook niet zo goed hoe dit een plek te geven. Het is nog zo kort geleden dus dat zal nog wel even duren. Misschien helpt dit mij een beetje om het hier te delen. 

 

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1

Beste Beau, 

Wat ontzettend droevig en wat moet het gemis groot zijn. Oneerlijk, na zo'n periode van knokken en strijden, voor jullie allen. Zelf (33) ben ik 1,5 jaar geleden mijn moeder verloren, aan galblaas kanker. Ik weet niet of het een plekje zal krijgen, ik denk dat het een onderdeel wordt van wie wij uiteindelijk zijn. Hoe oneerlijk dat soms ook voelt.

Ik wens je alle kracht en sterkte toe en hoop dat jij je in deze periode kunt omringen met de warmte en liefde van de mensen om je heen. 

Liefs

Loves 0
afbeelding van Naad
Storm
#2

Beste Beau,

Wat ontzettend droevig dat je je moeder bent verloren. Ik ben zelf mijn moeder 10 weken geleden verloren. Ik weet me geen raad. Ik heb zoveel verdriet en denk elke seconde vd dag aan haar. Ik ben 36 jaar en heb geen gezin. Ik woonde bij haar, omdat ik haar niet alleen wou laten. Heel mijn leven draaide om haar. En nu is ze er niet meer. Ik kan het nog steeds niet bevatten. Dit is mijn eerste keer dat ik een dierbare ben verloren. Dus alles was nieuw voor me en dan gelijk de belangrijkste persoon in mijn leven. Alles wat ik doe doet me herinneren aan haar. Thuiskomen en ze is er niet. Weggaan zonder haar gedag te zeggen. In de auto of op werk en haar niet kunnen bellen. Ik wist niet dat ik zo afhankelijk was van haar liefde, haar vertrouwen en haar advies. Ik voel me zo eenzaam zonder haar, terwijl ik veel mensen om me heen heb. Ik voel me verloren, machteloos, klein, angstig, bedroeft, teneergeslagen en ga zo maar door. Al die emoties kris kras door elkaar. Pijnscheuten in mijn hart. Kortom ik ga er kapot aan! 

Ik ben een positieve, optimistische en liefdevolle vrouw die kan genieten van de kleinste dingen, maar of ik ooit weer die vrouw word, weet ik niet. De dag dat mijn moeder stierf is er een deel van mij gestorven.

Mijn moeder had haar moeder ook verloren en had daar veel verdriet om, maar toch heb ik mijn moeder gekend als liefdevolle moeder, ze heeft vreugde gekend, gelachen en het leven gevierd. Dus ook ik zal ooit weer ruimte hebben voor liefde, vreugde en lol. Maar tot die tijd omarm ik de pijn, het verdriet en alles wat erbij hoort. Ik hou zoveel van haar dat het zo intens veel pijn doet. Het gemis en verlangen is het ergst. 

Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe. Neem je tijd en doe waar jij je goed bij voelt. 

 

Liefs Naad 

Loves 0