Anoniem (niet gecontroleerd)
Anoniem (niet gecontroleerd)

Overlijden in zorginstelling. Kamer snel leeg

Als uw vader of moeder in een zorginstelling is overleden, moeten kamers vaak binnen een bepaalde tijd leeg zijn om plaats te maken voor iemand die op de wachtlijst staat. Wat zijn uw ervaringen hier mee en heeft u advies/tips voor andere nabestaanden?

 

Hartjes 0

Er zijn 7 reacties op dit bericht

afbeelding van marianna
Licht bewolkt
#1

Mijn mama is er niet meer.Ik ben 50 maar ik mis haar zo vreselijk. het is nu ruim een half jaar geleden, en gelukkig ging het allemaal snel. Boos op de artsen die terwijl mijn moeder erg slecht daar lag, ons de beslissing lieten nemen. geen begrip voor de stervende. hoe kan je als kind ( dat blijf je al wordt je 100) nou de beslinning nemen dat het over is waar je moeder bij ligt.

Maaar goed de "viering was geweldig" zou zou ik het ook willen. Hefftig was het zelf afleggen van mijn moeder, maar ben er wel dankbaar voor dat dat mocht. en nu eenhalf jaar verder mis ik haar nog steeds, voel ik het ijskoude van het afleggen. vreemd omdat dit niet de eerst persoon is die na de dood verzorgde. maar dit was mijn moeder.

en dan ben je wees, boven mij in de familie staat niemand meer, ik ben de volgende. nooit meer kan ik haar even bellen, even pauze even kwaaitongen over van alles en iedereen. ik mis haar nog steeds zo vreselijk er. voel me alleen heel alleen.

Loves 0
afbeelding van Inge
Licht bewolkt
#2

Ik heb 32 uur lang bij het sterfbed van mijn vader gezeten, ging alleen af en toe even naar het toilet. Het is nu ruim 3 en 1/2 jaar geleden, maar ik mis hem nog zo. Echt een beminnelijke man was het niet, zeker niet voor buitenstaanders. Hij had een oorlogstrauma opgelopen, met alle gevolgen vandien: driftbuien, plotselinge stemmingswisselingen, machtsspelletjes, altijd gelijk willen hebben en wie hij niet mocht: dat kwam zo goed als nooit meer goed. Zoiets straalt af op kinderen, zoals mijn broertje en ik. Kinderen willen geen partij trekken, kinderen willen geen familie negeren omdat de ouders dat doen. Zoiets werkt heel lang door.

Maar: toen hij oud was - en ik het, door bepaalde omstandigheden tijden heel moeilijk kreeg - was hij er voor me. Hij wist en voelde dat ik dingen begreep en meevoelde, hij heeft toen veel van vroeger verteld. Wij werden ene hand op een buik. Altijd heeft hij gevoeld dat ik van hem hield en ik mocht het voorrecht hebben hem tot 't laatste toe te begeleiden, ben zelfs bij het afleggen geweest, wat erg verdrietig was, door zijn aftakeling. Soms denk ik: als ik omhoog kijk naar de sterrenhemel en ik zie echt zo'n flonkerende ster dat papa dat is. Dan praat ik ook wel met hem. Hij is in ieder geval op de plaats waar hij zo graag naar toe wilde maar die hij zich niet toe durfde te eigenen. Ik heb hem ervan verzekerd dat er ook voor hem plaats zou zijn Boven en ik geloof warempel dat hij op 't laatst rust vond, want hij wees naar Boven. Pap, ik mis je en ik hou van je!!!!!!!!! Je dochter. smiley kiss

Loves 0
#3
marianna zegt: 
Mijn mama is er niet meer.Ik ben 50 maar ik mis haar zo vreselijk. het is nu ruim een half jaar geleden, en gelukkig ging het allemaal snel. Boos op de artsen die terwijl mijn moeder erg slecht daar lag, ons de beslissing lieten nemen. geen begrip voor de stervende. hoe kan je als kind ( dat blijf je al wordt je 100) nou de beslinning nemen dat het over is waar je moeder bij ligt.Maaar goed de "viering was geweldig" zou zou ik het ook willen. Hefftig was het zelf afleggen van mijn moeder, maar ben er wel dankbaar voor dat dat mocht. en nu eenhalf jaar verder mis ik haar nog steeds, voel ik het ijskoude van het afleggen. vreemd omdat dit niet de eerst persoon is die na de dood verzorgde. maar dit was mijn moeder.en dan ben je wees, boven mij in de familie staat niemand meer, ik ben de volgende. nooit meer kan ik haar even bellen, even pauze even kwaaitongen over van alles en iedereen. ik mis haar nog steeds zo vreselijk er. voel me alleen heel alleen.


Hallo Marianna', Ook ik heb mijn moeder voor de Kerst verloren,ze is gelukkig rustig ingeslapen en de kinderen waren er allemaal(7). We hebben 15 November nog met 61 mensen kinderen ,kleinkinderen en achterkleinkinderen haar 90 ste verjaardag mogen vieren, daar heeft ze erg van genoten. maar toen ging het berg afwaarts. Ze is in een zorgcenrum overleden en we konden het invullen hoe we het zelf wilden, dat was erg mooi, zo konden we al een stukje verlies verwerken. Maar ik mis haar nu elke dag! Ik kocht ooit een tegeltje voor haar daar stond op: Moeders zijn als knopen, ze houden de boel bij elkaar. mooi Hè Ik wens je veel sterkte groetjes Irma.

Loves 0
afbeelding van verdriet
Bewolkt
#4

Vorige week mijn moeder verloren en heb hier veel verdriet van gelukkig was ik bij haar toen ze overleed samen hebben we dit laatste stukje gedaan.

Na 1.5 jaar van veel zorg na het overlijden van mijn vader doet dit zo een pijn ondanks mijn leeftijd van 55 jaar.

Nu weet ik wat ze altijd bedoelden met je bent een moederskind.

Hoop dat ik het verlies een plaatsje kan geven .

En juist in deze moeilijke periode kregen we te horen dat een vriendin is opgegeven hoe vol kan je rugzakje raken.

Loves 0
afbeelding van Riekie
Bewolkt
#5
marianna zegt: 
Mijn mama is er niet meer.Ik ben 50 maar ik mis haar zo vreselijk. het is nu ruim een half jaar geleden, en gelukkig ging het allemaal snel. Boos op de artsen die terwijl mijn moeder erg slecht daar lag, ons de beslissing lieten nemen. geen begrip voor de stervende. hoe kan je als kind ( dat blijf je al wordt je 100) nou de beslinning nemen dat het over is waar je moeder bij ligt. Maaar goed de "viering was geweldig" zou zou ik het ook willen. Hefftig was het zelf afleggen van mijn moeder, maar ben er wel dankbaar voor dat dat mocht. en nu eenhalf jaar verder mis ik haar nog steeds, voel ik het ijskoude van het afleggen. vreemd omdat dit niet de eerst persoon is die na de dood verzorgde. maar dit was mijn moeder. en dan ben je wees, boven mij in de familie staat niemand meer, ik ben de volgende. nooit meer kan ik haar even bellen, even pauze even kwaaitongen over van alles en iedereen. ik mis haar nog steeds zo vreselijk er. voel me alleen heel alleen.

 

Loves 0
afbeelding van Riekie
Bewolkt
#6

 Na drie maanden mis ik nog elke dag mijn moeder.

 

Loves 0
afbeelding van Riekie
Bewolkt
#7

Het verlies van een ouder blijft altijd ingrijpend. Hoe oud je zelf ook bent.....

Loves 0