Nic
afbeelding van Nic
Bewolkt
Nic

Overlijden van mijn vader, verdriet om familie omstandighede

Mijn vader is in July overleden, ondanks Corona reisbeperkingen kon ik toch nog waardevolle tijd met hem doorbrengen en mijn ouders helpen met hun( gedwongen) verhuizing. Ik woon aan de andere kant vd wereld. Ookal was en is het nog steeds verdrietig dat mijn vader er niet meer is, het meeste moeite heb ik gehad met omgaan met mijn moeder, ze is zo boos en naar, het was hartbrekend, ik begrijp dat zij heel veel te verwerken heeft en onmacht: woede geeft haar kracht om door te gaan. Ik heb op m'n tenen gelopen en veel moeten bemiddelen " de wijste zijn".Het voelt alsof ik meer dan mijn vader heb verloren, het voelt alsof ik beiden ouders kwijt ben...Ik weet niet wanneer ik mn zus of moeder weer kan zien, zoveel tijd in negativiteit, vraag vaak " Pap, wat moet ik hier nu met?!"
Hartjes 0

Er is 1 reactie op dit bericht

#1
Dag Nic Gecondoleerd met je verlies. Toen mijn vader overleed (7 jaar geleden) en mijn moeder, zus en ik overbleven werd alles anders. De dynamiek veranderde. Iedereen veranderde. Dat gaf naast de rouw om mijn vader ook rouw om het verlies van het gezin zoals het altijd was geweest. Heel moeilijk. Op een gegeven moment vonden we toch onze draai. Mijn moeder ook. Dit is een proces waar iedereen doorheen moet. Jij kunt niet alle rouw op je schouders dragen. Dat hoeft ook niet Nic. Mijn zus woont in Nieuw Zeeland en is geen prater. Pas nu mijn moeder begin van het jaar is overleden kreeg ik iets meer inzicht in hoe de afgelopen jaren voor haar zijn geweest. Ik wilde dat we daar meer open over hadden kunnen praten. Ik voelde me er heel alleen voor staan. Maar zij was eigenlijk pas echt alleen.. hoe alleen je ook bent met je eigen rouw, je bent niet alleen. Je kunt iemands rouw niet oplossen maar je kunt er wel voor elkaar zijn. Heel veel sterkte in het vinden van jullie weg hierin.
Loves 0