Overlijden vader, hoe overleef je dit?

Hallo lieve Wie Troost mij leden, Graag jullie ervaringen. Ik merk dat ik depressieve gevoelens begin te krijgen en maak mij daar enigszins zorgen over. Vandaar dat ik graag jullie ervaringen lees. Op mijn 30ste (4mnd terug) ben ik mijn vader verloren aan kanker. In 2006 kreeg mijn vader de diagnose prostaatkanker, ik was toen 17 jaar oud. 12,5 jaar lang gingen we van behandeling naar behandeling, altijd met de nodige positiviteit en kracht. In 2011 kregen wij te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Mijn vader gaf nooit op, ik denk ook dat die kracht en positiviteit er mede (naast alle behandelingen) ervoor gezorgd hebben dat mijn vader zo lang bij ons was. Ook had hij nooit zoveel last bij bijwerkingen, waardoor we altijd als een redelijk normaal gezin konden leven. Hij was altijd zeer ondernemend en de gangmaker thuis. We deden als gezin ook altijd veel samen. Samen kamperen samen met de aanhang, uitjes, samen klussen in het huis. Mijn vader is begin juni overleden (inmiddels ben ik 30). Eind januari kreeg hij longproblemen en vanaf daar ging het snel bergafwaarts. Nu, bijna 4 mnd na zijn overlijden lijkt de klap pas echt te komen. Sinds een week ben ik elke dag weer erg verdrietig. Depressieve gevoelens komen op. Heb erg het gevoel dat ik nooit meer gelukkig zal worden. Ik begin spontaan te huilen achter mijn computer (tijdens werk). Ik heb het gevoel alsof het leven geen zin meer heeft, dat ik het maar uit ga zitten. Waarom nog leven als ik het niet meer kan delen met hem? Maak mij constant zorgen over mijn moeder, bang dat ze eenzaam is. Het langst dat ik mijn vader niet gezien heb was 3,5 maand toen ik in het buitenland werkte. Maar we spraken elkaar elke week. Nu het bijna 4mnd geleden is dat ik hem voor het laatst heb zien besef ik mij dat ik nog nooit zo lang eerder zonder mijn vader ben geweest. En het zorgt voor de nodige paniek. Ik probeer hem ook wanhopig op elke manier terug te halen, door audio opnames te luisteren die ik stiekem hem gemaakt in het laatste half jaar van zijn leven. Door oude filmpjes terug te kijken. Maar niks lijkt mij te kunnen troosten. Mijn vader overleed redelijk plotseling binnen 2 dgn. Toen ik hem voor het laatst zag, had ik geen idee dat ons laatste gesprek zou zijn geweest. Dat zit mij nog steeds dwars. Het laatste contact dat wij hebben gehad is dat hij mij een paar seconden aankeek een halve dag voor zijn overlijden. We wisten al eind februari dat hij niet meer lang te leven had, dat was bekend. Hij vond het ook erg lastig om afscheid te nemen. Sprak liever niet over de dood of zijn uitvaart. Heeft ons geen boodschap meegegeven over hoe verder te moeten na zijn overlijden. Ik merk dat ik het hiermee lastig heb. Als wij verdrietig waren zei hij altijd: 'het komt goed'. Mijn moeder zegt dat hij blij was dat mijn zusje en ik goed terecht zijn gekomen. Dat was voor hem belangrijk. Ik ben bang dat de depressieve gevoelens door gaan slaan. Ik ben nog nooit depressief geweest in mijn leven. Ik word emotieloos, heb geen trek meer in eten. Ben snel vermoeid. Mijn geheugen is net een zeef. Ben snel overprikkeld (nooit last gehad daarvan). Mijn moeder is haar vader ook kwijt geraakt aan kanker, zij was toen 18. Zij geeft aan dat het echt wel beter wordt. Dat de slechte gevoelens zullen vervagen. Maar ik houd sterk vast aan het idee dat het leven nooit meer net zo leuk zal worden als met mijn vader. Wordt het echt beter? Kan je echt oprecht weer net zo gelukkig worden? Kan je net zoveel van dezelfde activiteiten genieten als toen mijn vader er nog was? Ik ben bang nooit meer hetzelfde geluk te kunnen voelen. Het gemis is te groot. Het is net of een groot deel van mij met hem gestorven is. Als ik boeken lees over jongvolwassen van mijn leeftijd die 1 of beide ouders zijn verloren, geeft het mij niet echt hoop. Tot nu toe heb ik nergens gelezen dat ze weer de oude ik worden en volop genieten van het leven.
Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

afbeelding van 80981
Zonnig
#1
Hoi littlepinguin, je verhaal is heel herkenbaar. Ik ben ook mijn ouder verloren onlangs en worstel met verdriet, eenzaamheid en stemmingswisselingen. Ik stuur je een privéberichtje.
Loves 0
#2
Bedankt 80981. Ik heb je een berichtje terug gestuurd (zie je email).
Loves 0