Mis m'n moeder zo

Hallo iedereen ik ben m'n moeder nu 3 weken kwijt en weet echt niet hoe ik zonder m'n moeder verder moet. M'n moeder is 68 jaar geworden en zou overmorgen 69 jaar zijn geworden als die verschrikkelijke ziekte K er na 9 jaar geen eind aan had gemaakt. Ik had een super jonge moeder ben zelf 50 jaar en kon met al m'n broblemen en vragen bij haar terecht. Het voelt nu zo leeg en koud zonder haar. Ik had gehoopt dat ik meer het gevoel zou hebben dat m'n moeder toch nog bij me is maar niets is minder waar ik voel me koud en leeg en krijg elke dag meer moeite om uit bed te komen en mezelf ertoe te zetten om maar weer door te gaan. 

Hartjes 4

Er zijn 12 reacties op dit bericht

#1

Dag Mismemoeder,

 

gecondoleerd met het verlies van je moeder. Helaas weet ik precies wat je voelt. Mijn moeder is op 13 mei j.l. overleden. Je valt in een enorm gat. Ik weet niet of jij ook mantelzorger was, dat was ik wel, en dat maakt het er ook niet makkelijker op. De draad oppakken doe ik op de automatische piloot maar alles gaat moeilijk. Ik mis haar iedere seconde van de dag nog. De huilbuien zijn ruim aanwezig, ik laat het maar gaan. Je bent moe, op en het denken stopt ook niet. Het hele proces neemt je in beslag. Ieder zijn proces is anders, wat mijj helpt helpt een ander misschien niet. En heel eerlijk... niets helpt tegen het verdriet en de pijn. Wat wel belangrijk is is dat je de feiten onder ogen ziet zoals ze zijn. Ze komt niet meer terug. Ga vanuit dat punt verder. Het verdriet komt en dat hou je niet tegen. Dus gooi het er op jouw manier uit. Dat doe ik ook. Dat is het enige wat je kan doen. Ik hoop dat jij.. herstel.. wij spoedig dit een plekje kunnen geven.

Heel veel sterkte!

groeten,

Stuifie1965

Loves 1
afbeelding van Niekniek
Licht bewolkt
#2

Ik snap en weet hoe je je voelt. Ik ben mn mams op 16 febr jl verloren na een zeer kort ziektebed van drie weken. Van niks aan het handje naar wegkwijnen in drie weken. Verschrikkelijk. Ik ben zelf 42 en mn mams was slechts 68. Een ontzettende lieve warme vrijgevig en altijd behulpzaam persoon. Ik mis haar ook zo erg. Mn pa had na ander halve maand na haar overlijden al een ander. Ze waren 48 jaar samen en toch dan al zo snel weer een ander. Hij is daar nu week om week. Dus naast het grote verdriet van mn mams, moet ik ook mn vader missen. Ik ben leeg kwa gevoel. Ik werk , heb drie kids en doe alles op automatische piloot. Ik heb veel gehuild en mn tranen lijken nu wel op. Ik kan ook niet goed beschrijven hoe ik mij voel. Voor jullie allen “sterkte”

Loves 0
Jacqueline dormans Ik ben jacqueline en ben 5 weken geleden mijn moeder verloren
afbeelding van Jacqueline dormans
Storm
Jacqueline dormans Ik ben jacqueline en ben 5 weken geleden mijn moeder verloren
#3

Als eerste wil ik iedereen heel veel sterkte wensen ben mijn moeder 5 weken geleden verloren ze had copd vier gold en longkanker zelf was ik al zwaar depressief  al zo n 24 jaar sinds mijn schoonmoeder is overleden  maar nu mijn goudstuk er niet meer is zie ik het zelf niet meer zitten daarbij kan ik mijn verdriet niet delen met mijn vader de dag naar haar sterven is hij onder  dwang naar een verzorgingshuis  geplaatst  heeft zware Alzheimer  en kin totaal niet voor zich zelf zorgen  ik was okk twee jaar mante zorg  als ik hem bezoek vraagt hij is je moeder thuis of bv is je moeder winkelen hij is oo de crematie  geweest maar us alles kwijt ben zo down en uitgeput  t huis leeg maken  was ook een zware klus wetende  dat  mijn ouderlijk huis  niet meer mijn ouderlijk huis meer ben mijn moeder  kwijt mijn vader als t ware want ins niet meer mijn vader wie hij was en t huis  ben ik ook kwijt 

Loves 0
#4

Het went niet he, hoe meer de dagen lengen, hoe bewuster het verlies is. Na het overlijden van mijn lieve moeder, die ook mijn liefste vriendin was, is het leven zo veranderd. Mn vader woont inmiddels in een verpleeghuis, mn verstandelijk beperkte broer op zich zelf met begeleiding. Mn oudste broer geen contact bijna. Van de week zei ik tegen een vriend, wat als ik 2 stevige broers had gehad, dan had ik ook eens kunnen schuilen. Ik denk vaak aan de woorden 'wie troost mij' en helaas moet ik tot de conclusie komen, dat ik dat waarschijnlijk zelf ben. Er zijn wel lieve mensen om me heen, maar als familiemens mis ik best die familieband die na mam in elkaar gestort is. Na wat patronen te hebben doorbroken is de band nu met mijn vader gegroeid, een mooi gegeven. MIjn lieve jongens van 8 en 12 kleuren mn dag. Maar soms voel ik me zo eenzaam en niet gehoord. Mijn moeder was mn soulmate, ik kon alles aan haar kwijt en dat gat is heel moeilijk te vullen. Ook in mn relatie ervaar ik eenzaamheid, want ik trof een man als mijn vader. Een man met een hart van goud, maar die geen weg weet met emoties. Ik denk dat ik mn in mn leven nooit zo alleen gevoeld heb als na haar overlijden. 

Toch probeer ik haar filosofie te leven, 'elke dag kent een zonnetje' ..... want hoe donker een dag ook is, er is altijd wel ergens een zonnetje te bekennen. 

 

Veel liefs allemaal 

 

 

 

 

Loves 1
Jacqueline dormans Ik ben jacqueline en ben 5 weken geleden mijn moeder verloren
afbeelding van Jacqueline dormans
Storm
Jacqueline dormans Ik ben jacqueline en ben 5 weken geleden mijn moeder verloren
#5
Niekniek schreef op Vrijdag 28 juni 2019 23:36
Ik snap en weet hoe je je voelt. Ik ben mn mams op 16 febr jl verloren na een zeer kort ziektebed van drie weken. Van niks aan het handje naar wegkwijnen in drie weken. Verschrikkelijk. Ik ben zelf 42 en mn mams was slechts 68. Een ontzettende lieve warme vrijgevig en altijd behulpzaam persoon. Ik mis haar ook zo erg. Mn pa had na ander halve maand na haar overlijden al een ander. Ze waren 48 jaar samen en toch dan al zo snel weer een ander. Hij is daar nu week om week. Dus naast het grote verdriet van mn mams, moet ik ook mn vader missen. Ik ben leeg kwa gevoel. Ik werk , heb drie kids en doe alles op automatische piloot. Ik heb veel gehuild en mn tranen lijken nu wel op. Ik kan ook niet goed beschrijven hoe ik mij voel. Voor jullie allen “sterkte”

Dank je wel voor t bericht verschrikkelijk en je bent ook nog zo  jong veel herkenbaar alleen mijn vsder ben ik ook kwijt  in de zin van dat hij uit huis is geplaatst na de dag dat mijn moeder overleed heeft een behoorlijke klap gehad is nu helemaal  de weg kwijt misschien  heb je facebook  kunnen we mekaar zo steunen mij naam is jacqueline  dormans ik vind t dit nogal  moeilijk moet het nog een beetje verkennen wil je geel veel kracht ven sterkte wensen 

Loves 1
Jacqueline dormans Ik ben jacqueline en ben 5 weken geleden mijn moeder verloren
afbeelding van Jacqueline dormans
Storm
Jacqueline dormans Ik ben jacqueline en ben 5 weken geleden mijn moeder verloren
#6
Movanderplas69 schreef op Donderdag 11 juli 2019 16:02
Het went niet he, hoe meer de dagen lengen, hoe bewuster het verlies is. Na het overlijden van mijn lieve moeder, die ook mijn liefste vriendin was, is het leven zo veranderd. Mn vader woont inmiddels in een verpleeghuis, mn verstandelijk beperkte broer op zich zelf met begeleiding. Mn oudste broer geen contact bijna. Van de week zei ik tegen een vriend, wat als ik 2 stevige broers had gehad, dan had ik ook eens kunnen schuilen. Ik denk vaak aan de woorden 'wie troost mij' en helaas moet ik tot de conclusie komen, dat ik dat waarschijnlijk zelf ben. Er zijn wel lieve mensen om me heen, maar als familiemens mis ik best die familieband die na mam in elkaar gestort is. Na wat patronen te hebben doorbroken is de band nu met mijn vader gegroeid, een mooi gegeven. MIjn lieve jongens van 8 en 12 kleuren mn dag. Maar soms voel ik me zo eenzaam en niet gehoord. Mijn moeder was mn soulmate, ik kon alles aan haar kwijt en dat gat is heel moeilijk te vullen. Ook in mn relatie ervaar ik eenzaamheid, want ik trof een man als mijn vader. Een man met een hart van goud, maar die geen weg weet met emoties. Ik denk dat ik mn in mn leven nooit zo alleen gevoeld heb als na haar overlijden. 

Toch probeer ik haar filosofie te leven, 'elke dag kent een zonnetje' ..... want hoe donker een dag ook is, er is altijd wel ergens een zonnetje te bekennen. 

 

Veel liefs allemaal

Jacq Meijers dormans is mijn naam op facebook 

Loves 1
Ahj76 Mijn vader is vorig jaar plotseling overleden toen wij op vakantie waren in Italië.
afbeelding van Ahj76
Bewolkt
Ahj76 Mijn vader is vorig jaar plotseling overleden toen wij op vakantie waren in Italië.
#7

Hallo, ben zelf vorig jaar mijn vader onverwacht verloren.Werkten iedere dag samen en hielden veel van elkaar.was de maanden na zijn overlijden ook erg moe en werd iedere ochtend vroeg wakker waarna ik niet meer kon slapen.waardoor ik allerlei fysieke klachten kreeg ook mentale.Gelukkig heb ik een jong gezin en veel drive om ons familiebedrijf tot een succes te maken.Ben ondanks de vermoeidheid en allerlei andere klachten weer begonnen met sporten en dat voelt vaak heel erg goed.Hoewel een goede balans hier in houden soms moeilijk is want de energievoorraad is beperkt.

Probeer ook veel dingen te doen met mijn gezin want dat geeft me rust en voldoening.Toch blijft het ook na een jaar een emotionele achtbaan.wens je heel veel sterkte en geduld met jezelf.

Grt john

Loves 2
#8
Jacqueline dormans schreef op Donderdag 11 juli 2019 17:33
Niekniek schreef op Vrijdag 28 juni 2019 23:36
Ik snap en weet hoe je je voelt. Ik ben mn mams op 16 febr jl verloren na een zeer kort ziektebed van drie weken. Van niks aan het handje naar wegkwijnen in drie weken. Verschrikkelijk. Ik ben zelf 42 en mn mams was slechts 68. Een ontzettende lieve warme vrijgevig en altijd behulpzaam persoon. Ik mis haar ook zo erg. Mn pa had na ander halve maand na haar overlijden al een ander. Ze waren 48 jaar samen en toch dan al zo snel weer een ander. Hij is daar nu week om week. Dus naast het grote verdriet van mn mams, moet ik ook mn vader missen. Ik ben leeg kwa gevoel. Ik werk , heb drie kids en doe alles op automatische piloot. Ik heb veel gehuild en mn tranen lijken nu wel op. Ik kan ook niet goed beschrijven hoe ik mij voel. Voor jullie allen “sterkte”

Dank je wel voor t bericht verschrikkelijk en je bent ook nog zo  jong veel herkenbaar alleen mijn vsder ben ik ook kwijt  in de zin van dat hij uit huis is geplaatst na de dag dat mijn moeder overleed heeft een behoorlijke klap gehad is nu helemaal  de weg kwijt misschien  heb je facebook  kunnen we mekaar zo steunen mij naam is jacqueline  dormans ik vind t dit nogal  moeilijk moet het nog een beetje verkennen wil je geel veel kracht ven sterkte wensen

Dank je wel  Jacqueline kracht is wat ik nodig zal hebben. Ik heb het gevoel dat er maar weinig mensen zijn die begrijpen hoe ik me voel. Elke dag weer als ik naar het graf van m'n moeder ga zou ik het liefst bij haar blijven en niet meer naar huis gaan. Ik heb haar niet kunnen helpen met haar ziekte en nu kan ik haar nog steeds niet helpen. Ik weet dat ze er echt nog niet aan toe was en ons echt niet in de steek wilde laten.  

Loves 0
#9
Ahj76 schreef op Zaterdag 13 juli 2019 10:10
Hallo, ben zelf vorig jaar mijn vader onverwacht verloren.Werkten iedere dag samen en hielden veel van elkaar.was de maanden na zijn overlijden ook erg moe en werd iedere ochtend vroeg wakker waarna ik niet meer kon slapen.waardoor ik allerlei fysieke klachten kreeg ook mentale.Gelukkig heb ik een jong gezin en veel drive om ons familiebedrijf tot een succes te maken.Ben ondanks de vermoeidheid en allerlei andere klachten weer begonnen met sporten en dat voelt vaak heel erg goed.Hoewel een goede balans hier in houden soms moeilijk is want de energievoorraad is beperkt.

Probeer ook veel dingen te doen met mijn gezin want dat geeft me rust en voldoening.Toch blijft het ook na een jaar een emotionele achtbaan.wens je heel veel sterkte en geduld met jezelf.

Grt john

Dank je Jhon, ik weet alleen niet of ik dit een jaar ga volhouden zo. Ik ben zo moe lichamelijk maar ook geestelijk het ene moment gelaten dan weer verdrietig boos angstig opvliegerig en ga zo maar door. Ik ben wel weer aan het werk maar het valt me erg zwaar en zie het nut er niet van in. Om te gaan sporten is denk ik nog iets te hoog gegrepen op dit moment. Het is al heel wat als ik optijd m'n bed uit kan komen. Gr. Albert

Loves 0
afbeelding van Niekniek
Licht bewolkt
#10
Jacqueline dormans schreef op Donderdag 11 juli 2019 17:33
Niekniek schreef op Vrijdag 28 juni 2019 23:36
Ik snap en weet hoe je je voelt. Ik ben mn mams op 16 febr jl verloren na een zeer kort ziektebed van drie weken. Van niks aan het handje naar wegkwijnen in drie weken. Verschrikkelijk. Ik ben zelf 42 en mn mams was slechts 68. Een ontzettende lieve warme vrijgevig en altijd behulpzaam persoon. Ik mis haar ook zo erg. Mn pa had na ander halve maand na haar overlijden al een ander. Ze waren 48 jaar samen en toch dan al zo snel weer een ander. Hij is daar nu week om week. Dus naast het grote verdriet van mn mams, moet ik ook mn vader missen. Ik ben leeg kwa gevoel. Ik werk , heb drie kids en doe alles op automatische piloot. Ik heb veel gehuild en mn tranen lijken nu wel op. Ik kan ook niet goed beschrijven hoe ik mij voel. Voor jullie allen “sterkte”

Dank je wel voor t bericht verschrikkelijk en je bent ook nog zo  jong veel herkenbaar alleen mijn vsder ben ik ook kwijt  in de zin van dat hij uit huis is geplaatst na de dag dat mijn moeder overleed heeft een behoorlijke klap gehad is nu helemaal  de weg kwijt misschien  heb je facebook  kunnen we mekaar zo steunen mij naam is jacqueline  dormans ik vind t dit nogal  moeilijk moet het nog een beetje verkennen wil je geel veel kracht ven sterkte wensen

Ja tuurlijk Jacqueline. Dat lijkt me zeker fijn. Je kan mij vinden op Niek Niek. Ik zal jou ook zoeken via fb en dan een berichtje op je tijdlijn plaatsen zodat je weet dat ik het ben. 

Loves 1

Pagina's