Mijn lieve mam

Mijn moeder met wie ik een hele goede band had kreeg half mei last van haar buik. Dit breidde zich verder uit en ze werd langzaam aan ook steeds zieker. Ondertussen had ze al een echo en een CT scan gehad. De uitslag kregen we op 8 juli; uitzaaiingen in de lever en de longen, vanuit de blaaskanker die ze 5 jaar geleden heeft gehad. 10-15% kans op uitzaaiingen had ze, maar ze zat helaas bij die 10-15%. Er was alleen maar chemo mogelijk, om te rekken. Ze is in het ziekenhuis opgenomen, en daarna ook weer even thuis, om aan te sterken maar het lukte niet echt. Nog een ziekenhuis opname en op 22 juli was ze helemaal op, ze kon niet meer. Ze is vrijdag 24 in haar slaap overleden. Ik zie nog steeds voor me hoe ze in zo’n korte tijd zo heeft moeten vechten. ‘Gelukkig’ is verder lijden haar bespaard gekregen. Maar oh wat mis ik haar. Mijn maatje, waar ik altijd terecht kon, geïnteresseerd, altijd positief en een doorzetter. Wat voelt het gek zonder haar. Het is net alsof ik een nieuw leven moet beginnen. Ik ben ook nog op 13 juli geopereerd aan een hernia operatie, dus ik kan niet zoveel. Normaal zou mam me helpen, maar dat kan niet meer. Ik probeer haar te voelen, dat ze bij me is. Ze is in ieder geval 35 jaar een fantastische moeder voor me geweest en heeft mij en mijn broer hele goede dingen meegegeven.
Hartjes 2

Er zijn 4 reacties op dit bericht

afbeelding van Uiver
Licht bewolkt
#1
Nicole sterkte met dit verlies mijn moeder is een paar maanden geleden overleden aan complicaties van een darm operatie Mjin moeder was een vechtertje hoe ziek ze ook was ze had COPD ze kwam er altijd weer boven op en bleef altijd positief Alleen die laatste operatie ging niet goed kwam niet goed uit de narcose longen konden ze niet op gang krijgen en dan zie je dat het binnen een dag alleen maar achteruit gaat uiteindelijk heb ik en de familie voor palliatiefe sedaiie gekozen om haar een hoop lijden te besparen ,ze is vredig heengegaan. nu ze er niet meer is voelt het zo leeg ik wil dingen met haar delen maar dat kan niet Nicole ik weet zeker dat onze moeders bij ons zijn ik merk het aan de sommige dingen die ik doe. Maar het gemis blijft probeer de mooie dingen met je moeder te koesteren nogmaals veel sterkte
Loves 1
#2
Dankjewel voor je reactie. Jij ook sterkte met het verlies. Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.
Loves 1
afbeelding van Sannepan
Bewolkt
#3
Hai, Allereerst gecondoleerd. Wat een vreselijk treurig verhaal. Er zijn geen woorden die de pijn kunnen verzachten hè. We zullen er helaas doorheen moeten. Ik ben rond diezelfde datum mijn vader verloren en vind het zelf vooral zo lastig dat ik overal vanalles tegen kom. Hij zat echt helemaal verweven in mijn leven. Sterkte en dikke knuffels op moeilijke momenten. Sanny
Loves 0
#4
Dankjewel Sanny. Jij ook gecondoleerd met het verlies. Ik herken wat je zegt, ik kom haar ook overal tegen. Dat is wennen en heeft tijd nodig. Veel sterkte gewenst! Liefs
Loves 0