afbeelding van Sannepan
Bewolkt

Ineens was hij weg

Hai, Ik heb hier al verschillende verhalen gelezen en wil graag mijn verhaal met jullie delen, omdat er zoveel begrip lijkt te bestaan. 2,5 week geleden hebben mijn broer en ik onze alleenstaande vader gevonden in zijn appartement. Hij had longontsteking maar dit was niet heel ernstig volgens de huisarts. Helaas is dit onderschat.. De donderdag voor zijn sterven heb ik mijn vader nog gebeld over hoe het ging en wie zijn huisarts was omdat hij zelf naar mijn idee te laks was. Hij werd boos op me, ik moest hem niet als een klein kind behandelen... Ik heb hem daarom niet meer durven bellen. Op mijn appjes reageerde hij vrijwel niet. Ik merk nu dat, na zijn uitvaart en leegruimen van het appartement, ik heel veel verdriet voel over hoe het is gegaan. Naast mijn broer is er alleen vrijwel niemand die begrijpt hoe ik me voel. Mijn partner weet niet hoe hij er mee om moet gaan, troost krijg ik bijna niet. Wat is rouwen om het verliezen van zo'n lief persoon toch rauw. Ik hoop dat het zachter wordt dan dit.. Liefs
Hartjes 0

Er is 1 reactie op dit bericht

afbeelding van Uiver
Licht bewolkt
#1
beste Sannepan ten eerste gecondoleerd met dit verlies van je vader, mijn moeder is op 27 mei overleden aan complicaties van een darm operatie{lees mijn verhaal]ik heb het zelfde na de uitvaart steunen ze je allemaal maar ze weten niet hoe ze er mee om moeten gaan behalve mijn beste vriend die in Leeuwarden woont heeft mij dag en nacht gesteund na het leeghalen van haar appartement ze woonde de laatste jaren in een zorginstelling toen dit gebeurd was viel ik in een diep gat van de familie kon ik niets verwachten ze begrepen het niet ik heb toen hulp gezocht met een phygoloog heb daar veel baat bij gehad . ik denk dat er beter over kunt praten met een onafhankelijk iemand en je verhaal kwijt kunt nogmaals veel sterkte in deze moeilijke tijd
Loves 0