afbeelding van Doosie
Bewolkt

Ik schrijf je vandaag wat dichter bij mij

Ik ga sinds een paar weken naar de praktijkondersteuner en ik moet zeggen dat ik er echt wel heel veel steun van heb. Ik heb heel erg het gevoel gehad dat ik me niet moest aanstellen en gewoon schouders eronder en door moest gaan. Zo heel bijzonder is het niet wat je hebt meegemaakt... zoveel mensen verliezen een dierbare. Rouw is soms nog zo'n taboe.... ik vind het zelf ook moeilijk om er soms over te praten. Niet zozeer over mijn moeder, maar juist om alle chaos in mijn hoofd en alles wat je voelt en niet kan plaatsen. Ook erover schrijven vind ik soms nog best moeilijk... Op aanraden van mijn praktijdondersteuner ben ik op zoek gegaan naar literatuur over rouwen als moeder zonder moeder. En toen kwam ik dit heel mooi gedichtje tegen waar ik zoveel herkenning in vond. Daarom wilde ik het even met jullie delen. 

 

Ik schrijf je vandaag wat dichter bij mij

Ik zou willen weten

en nooit meer vergeten

hoe het daarboven nu toch met je is

Ik zou willen vragen

tot in lengte van dagen

of je het voelt nog,  hoeveel ik je mis.

 

Ik zou willen zeggen

je uit willen leggen

hoe ik weer verder ga nu met mijn leven

ik zou willen zingen

van duizenden dingen

van jou en van mij, al was het maar even

 

Ik zou willen horen

hoe je net als tevoren

verhalen vertelt over vroeger en toen

Ik zou willen zwijgen

om jou terug te krijgen

al is het alleen maar die knuffel, die zoen.

 

Waar moet ik gaan zoeken

om jou terug te vinden

jouw lach en jouw liefde en al je bestaan

Waar schijnt de zon weer jouw licht

en jouw warmte

is het dichtbij of hier heel ver vandaan?

 

Ik schrijf je vandaag al mijn zorgen, mijn vragen

Ik schrijf je wat ik je nog niet had gezegd

Ik schrijf je vandaag alle woorden van binnen

die ik verdrietig opzij heb gelegd.

 

Ik schrijf je vandaag over al mijn geheimen

over tranen en alles wat ik daarmee bedoel

Ik schrijf je misschien wel hoe boos ik nog steeds ben

hoe eenzaam, hoe bang en hoe rot ik me voel

 

Ik schrijf je vandaag over dromen en wensen

over jou en mijn leven en ons allebei

Ik schrijf je vandaag gewoon al mijn gedachten

Ik schrijf je vandaag wat dichter bij mij...

Hartjes 5

Er zijn 4 reacties op dit bericht

Nadja Tamboer Getrouwd en moeder van 2 prachtige kinderen een zoon en dochter. Bijna 19 jaar geleden mijn vader verloren en bijna 2 jaar geleden mijn moeder
afbeelding van Nadja Tamboer
Bewolkt
Nadja Tamboer Getrouwd en moeder van 2 prachtige kinderen een zoon en dochter. Bijna 19 jaar geleden mijn vader verloren en bijna 2 jaar geleden mijn moeder
#1

Tranen in mijn ogen wat een mooi gedicht en zo herkenbaar.

Ik wil je ook heel veel sterkte en kracht wensen. Wat goed ook dat je hulp hebt gezocht. Ik heb dit ook gedaan na bijna 2 jaar nog niet over het verlies van mijn moeder heen. 

Loves 1
AnkNiek Op onze 48e trouwdag 11 september 2017 totaal onverwacht verder zonder de liefste van mijn leven.
afbeelding van AnkNiek
AnkNiek Op onze 48e trouwdag 11 september 2017 totaal onverwacht verder zonder de liefste van mijn leven.
#2

Lieve Doosie,

Dankjewel voor dit mooie geicht!

Heel veel troost en sterkte.

Lieve groet,

Ank

Loves 1
afbeelding van Dennis B
Bewolkt
#3

mooi gedicht !

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#4

Prachtig gedicht !

Ik ben tot tranen, geroerd !

Dankjewel , voor het delen, Doosie !

Ik wens jou, veel Kracht Licht en Liefde toe,  het komende jaar !

Lieve Groetjes, 

van,

Fade Out,......

Loves 1