afbeelding van Danny
Bewolkt

Ik kan het niet uitleggen

Hallo allemaal,

 

ik ben blij, dat ik dit forum heb gevonden. Ik ben mijn beide ouders in net iets meer dan 4 maanden na elkaar verloren ( mijn moeder (61)in februari  en mijn vader (62) in juni. Mijn probleem is, dat ik niemand kan uitleggen hoe ik mij nou precies voel, omdat ik het voor mezelf ook niet weet. Volgens mij doe ik het allemaal wel redelijk. Werken en sociaal contact gaat prima, alleen tussen mijn vriendin en mij gaat het helaas minder goed. Volgens haar ben ik depressief. Zij mist mijn ouders ook enorm, maar het is voor mij toch anders. Ik kan het haar maar niet uitleggen wat dit allemaal met mij doet en heeft gedaan. Ik ben inderdaad niet altijd de vrolijkste, maar volgens mij niet heel veel anders als daarvoor. 

 

Ik hoop dat er iemand is die mij kan voorzien van een goed advies. 

 

Met vriendelijke groet,

Danny 

Hartjes 0

Er zijn 3 reacties op dit bericht

afbeelding van Jacco
Zonnig
#1

Hoi Danny,

Allereerst sterkte met het verlies van je ouders en dan zo kort na elkaar, een hele klap om te verwerken. Danny ik denk niet dat iemand jou advies kan geven omdat ieder mens anders is. Het heeft zeker tijd nodig en als ik iets mag zeggen dan zou ik zeggen praat open en eerlijk met je vriendin en probeer ook haar te begrijpen, ook voor haar is het erg moeilijk, haar vriend worstel met problemen en ze weet niet hoe er mee om te gaan. Probeer te praten en begrip voor ieder standpunt te krijgen, succes

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#2

Lieve Danny,

Je titel geeft het precies weer; "Je kan het niet uitleggen".

Rouwen maakt ons voor de , vaak goedbedoelende, lieve "omstanders" niet te volgen.... we kunnen onszelf al vaak niet meer volgen....

Er zijn zelfs boeken geschreven over de "foute reacties" die je te horen kan krijgen..... het is herkenbaar voor velen zo niet allen die getroffen zijn door een groot verlies.

"ja meid, je moet door. Je moet wel leuke dingen doen,hoor. Je moet je niet zo in je verdriet laten zakken. Je bent zo onredelijk. Oh, gezellig ben jij, zeg.  Ik ken je niet meer terug. Je helpt jezelf niet door steeds maar te huilen.....". Ik kan best nog een doorgaan met voorbeelden geven, maar dat zal ik je besparen.

Ik heb gezegd dat mijn gevoel aangeeft wat ik op dat moment wil, als je me wil helpen, geef me dan die ruimte en tijd en schenk daarna een wijntje in, zonder een "verstandig advies"....dan ga ik nu even huilen, schreeuwen, staren, slapen, razen tieren, schelden....

Enkelen, de échte vriendinnen en vrienden, pakken dit op...ze zijn een waardevolle steun voor me. 

En ja, helaas zijn er vrienden "afgevallen".... 

aardig boekje is "Je mag me altijd bellen".  Wellicht is het wat voor je...en voor je vriendin.

Sterkte ,

groetjes, Marianne

Loves 0
afbeelding van Dennis B
Bewolkt
#3

Heel vervelend Danny . Ik hoop dat alles snel goed komt 

Loves 0