afbeelding van Mummy77
Licht bewolkt

Het komt wel goed...

Mijn lieve moeder is een half jaar geleden overleden en ondanks dat ik een jarenlange aanloop naar het gebeurde had voelde het op het moment zelf alsof er een stuk van mijn hart gerukt werd. Er is nog geen dag geweest waarop ik het gevoel had dat ik iets meer lucht kreeg. De acceptatie is nooit gekomen bij mijn moeder, tot het bittere einde heeft zij zich verzet en het voelt nu alsof we alles anders hadden moeten doen ook al weet ik dat alles wat er gebeurd en gedaan is uit pure liefde is geweest. Ik leef door, sta niet stil zoals ik vaak om mij heen hoor maar dat verdriet is er, altijd! Rauwe rouw, zo'n pijn heb ik niet eerder gevoeld en ik weet werkelijk niet hoe ik moet beginnen met accepteren dat mijn moeder er niet meer is, ik voel me een klein kind dat alleen maar haar mama wilt...

Ik heb een aantal verhalen gelezen op het forum en zie heel vaak de goedbedoelde adviezen van anderen voorbij komen. Ik denk dat iedereen daarmee te maken heeft en tot nu toe is voor mij het enige positieve wat ik hieruit haal de wetenschap hoe ik een vriend of vriendin of familie lid denk te kunnen steunen bij het verlies van een dierbare, simpelweg door er te zijn, te luisteren en er te zijn meer is er niet nodig en meer heb ik zelf geen behoefte aan alleen is het vaak een eye opener want juist dat simpele 'zijn' is moeilijk voor veel mensen. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Er is niets gewoons aan het verliezen van je moeder....

Liefs.

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Daantje01 Ik ben Dana. 26 jaar. Op 20-12-2019 heb ik mijn vader verloren aan alvleesklierkanker. Ik vind het erg moeilijk hiermee om te gaan.
afbeelding van Daantje01
Bewolkt
Daantje01 Ik ben Dana. 26 jaar. Op 20-12-2019 heb ik mijn vader verloren aan alvleesklierkanker. Ik vind het erg moeilijk hiermee om te gaan.
#1

Mooi beschreven. Ik herken me volledig in wat je voelt. Een ander woord dan hartverscheurende pijn kan ik er ook niet aan geven. Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit verlies.

Loves 0
PatriciaVW Single moeder met een wolk van een zoon! Altijd vrolijk en vol levenslust, maar door het rouwen is dat zo moeilijk.
afbeelding van PatriciaVW
Bewolkt
PatriciaVW Single moeder met een wolk van een zoon! Altijd vrolijk en vol levenslust, maar door het rouwen is dat zo moeilijk.
#2

Zo herkenbaar. Mis mijn moeder nu ruim een jaar, zij was mijn beste vriendin. 

Maar toch vind ik het moeilijk om een vriendin van mij te steunen nu haar vader ziek is, omdat het zoveel nare herinneringen steeds bij mij terug brengt en ik het verlies nog lang niet verwerkt heb. Ik weet dan soms gewoon niet waar ik goed aan doe.

Loves 0