Groter gemis en verdriet

Het is nu bijna 1.5 jaar geleden dat ik mijn mams plotseling verloor. Nu komen er steeds meer dromen en nachtmerries in mijn slaap. Zo erg dat ik er soms huilend van wakker word. Nu ben ik op vakantie geweest naar de roots van mijn mams, en sinds ik terug ben van vakantie blijf ik een soort van hangen in verdriet/droom/nachtmerrie. Het lijkt ook wel of het verdriet en gemis alleen maar groter word en ik er steeds slechter mee om kan gaan dat ze er niet meer is. Herkent iemand zich hierin en heeft iemand tips hoe nu verder? Het lijkt wel alsof me wereld nog steeds op zijn kop staat en het niet meer gedraaid kan worden naar de goeie kant 

Hartjes 3

Er zijn 3 reacties op dit bericht

#1

Beste Michelle,

Welkom op Wie Troost Mij. Ik hoop dat je steun en troost uit ons forum en de artikelen op ons blog kunt putten. Misschien heb je al wat berichten van andere forumleden gelezen en herken je er wat dingen in. Weet in ieder geval dat je niet alleen bent.

het is ook niet gek dat het verdriet en het gemis groter wordt dan het eerst leek. Het besef dat je moeder niet meer terugkomt dringt steeds dieper door. Het is moeilijk om tips te geven. Iedereen beleeft rouw en verdriet op zijn of haar eigen unieke manier. Maar misschien is het wel nuttig wat meer te lezen over het rouwproces: https://www.wietroostmij.nl/blog/rouwproces-wat-staat-je-te-wach...

Kun je er met mensen in je omgeving over praten? Hoe ervaren zij het?

Heel veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Charissa137 Jonge vrouw van 20 jaar met veel vragen over hoe te leven zonder ouder(s)
afbeelding van Charissa137
Bewolkt
Charissa137 Jonge vrouw van 20 jaar met veel vragen over hoe te leven zonder ouder(s)
#2

Hallo Michelle,

Ik ben nu ook op het punt gekomen dat ik denk dat er geen einde komt aan mijn verdriet,

voor mij is het nu 1 jaar geleden dat ik mijn moeder ben verloren na een ziektebed van 2 weken.

Ik vind het verschrikkelijk om te horen dat jij hier ook dagelijks mee zit en ik snap dat wanneer je veel meer over je moeder te weten komt je ook steeds meer met haar had willen delen, Ik leef echt met je mee en ik vind het wel heel fijn om te lezen dat je een houvast hebt aan je moeder en de roots die je moeder jou ook mee heeft gegeven, dit is echt iets waar je trots op mag zijn en ik denk zeker dat jouw mama dat ook op jou is.

Heel erg veel sterkte en ik hoop dat er veel goeds komt in je leven,

 

Charissa.

Loves 0
#3
Wie Troost Mij schreef op Dinsdag 15 januari 2019 08:31
Beste Michelle,
Welkom op Wie Troost Mij. Ik hoop dat je steun en troost uit ons forum en de artikelen op ons blog kunt putten. Misschien heb je al wat berichten van andere forumleden gelezen en herken je er wat dingen in. Weet in ieder geval dat je niet alleen bent.
het is ook niet gek dat het verdriet en het gemis groter wordt dan het eerst leek. Het besef dat je moeder niet meer terugkomt dringt steeds dieper door. Het is moeilijk om tips te geven. Iedereen beleeft rouw en verdriet op zijn of haar eigen unieke manier. Maar misschien is het wel nuttig wat meer te lezen over het rouwproces: https://www.wietroostmij.nl/blog/rouwproces-wat-staat-je-te-wach...
Kun je er met mensen in je omgeving over praten? Hoe ervaren zij het?
Heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Helaas weinig mensen om mee te praten, mijn moeders kant vd familie spreek ik niet meer vanwege gelijkenis denk ik. Heb eigenlijk maar 2 mensen met wie ik er over kan praten. Maar die wil ik er ook niet elke keer mee 'lastig' vallen als ik die zie. 

Gelukkig zijn er dit soort forums waar ik met onbekenden in dezelfde omstandigheden erover kan praten.

Liefs Michelle 

Loves 0