afbeelding van KarinV
Storm

Geen ouders meer en nu mijn lievelingsbroer ook kwijt

Ik heb dit bericht ook geplaatst in de sectie broer overleden maar daar wordt niet zo actief geschreven. Vandaar dat ik het ook hier plaats in de hoop op herkenning en reacties. Ik ben Karin. 51 jaar en getrouwd. Mijn ouders zijn al lang overleden. Mijn vader op 64-jarige leeftijd bijna 26 jaar geleden. Mijn moeder op 69-jarige leeftijd bijna 16 jaar geleden. Beiden overleden aan een vorm van kanker. Ik heb gewerkt, werd chronisch ziek en ben dus ook mijn werk kwijt geraakt. Na jaren van depressie ging het dit jaar eindelijk wat beter met me, zowel mentaal als fysiek. En toen belde mijn schoonzus op 6 juli. Karin, je broer is vanmiddag overleden. Mijn lievelingsbroer J., mijn vertrouwenspersoon, mijn steun, mijn gezellige en hartelijke broer was er opeens niet meer. Waarschijnlijk was er iets met zijn hart maar er is geen sectie geweest dus we weten het niet zeker. Vanaf het moment dat ik het hoorde leef ik in een waas van verdriet en diepe pijn. Ik eet slecht, slaap slecht en iedere dag bij het wakker worden overvalt dat onheilsgevoel me direct en voel ik paniek, angst en pijn. Het werd nog een graadje erger toen aan het eind van de maand ook onze lieve kleine kat ziek werd en een paar dagen later moesten we hem ook laten gaan. Binnen een maand 2 verliezen. Ik leef nog steeds in een waas. Zonder werk en met weinig afleiding worstel ik de dagen door. En iedere dag bij het wakker worden dat onheilsgevoel dat de hele dag bij me blijft. Het voelt afschuwelijk. Het knaagt aan me. Het vreet aan me. En ik probeer het te doorstaan. Een gesprek met mijn nog over gebleven broer was wel fijn maar hij heeft werk, een gezin en veel afleiding. Hij denkt ook iedere dag wel aan J. maar wat ik heb dat heeft hij niet. Die diepe troosteloosheid en het peilloze verdriet. Ik mis mijn ouders ook nog altijd en nu weer heftiger dan eerst. Dat gaat nooit echt over maar ik heb ermee leren leven. Zijn er lotgenoten die ook rouwen en die mijn emoties herkennen? Dan hoor ik heel graag van jullie.
Hartjes 0

Er is 1 reactie op dit bericht

afbeelding van Erik
Bewolkt
#1
Hoi Karin, Ik kan mij heel erg vinden in jou gevoel. Het is op enkele dagen per week na voor mij ook een gevecht. Ik heb verder een goed leven, lieve vrouw, huis en door de erfenis financieel onbezorgd. Maar vaak heb ik het gevoel dat alles wat ik heb door mijn vingers weg geleid. Ik heb twee kinderen waarvan ik de oudste door een scheiding al jaren niet heb gezien en de jongste is door mijn ex mentaal kapot gemaakt en ook hij glipt langzaam bij mij vandaan, contact is minimaal en verwijt mij ook een hoop dingen die ik tijdens de scheiding heb moeten doen om hen te beschermen. Je bent niet alleen
Loves 0