Eenzaam

Lieve allemaal

'Soms voel ik me zo eenzaam. Dool wat in het rond. Alleen in mijn gedachten. Ik zoek je, maar ik vind je niet. Na jou is het soms zo oorverdovend stil geworden. Ik heb geen luisterend oor meer. Ik praat veel met mezelf.... in de hoop dat jij me ergens hoort' ......

Mijn vader is vaak alleen met zichzelf bezig, mam verliezen was zijn verdriet. Veel ruimte voor het mijne was er niet. Ik heb geen vader, maar ook geen man bij wie ik uit kan huilen. Inmiddels woont mijn vader in een prachtig verpleeghuis. Al het regelwerk deed ik zelf.  Na 3,5 jaar is hij weer wat 'lichter' geworden. Mn verstandelijk beperkte broer woont nu op zichzelf, hij woonde nog thuis. Met 54 jaar in een senioren appartement met een ambulant begeleider. Ik verkocht het ouderlijk huis. IK ruimde 3 jaar lang, zoveel herinneringen door mijn handen. Toen was de wereld in rust. Ik had een berg verzet.

Patronen werden zichtbaar in de familie, maar ook in mijn relatie. Ik besef nu mam er niet meer is hoe groot het gat is van de liefde die zij gaf.  Ik ben veranderd. Daar ligt nu mijn uitdaging. Maar ik ben ook zo moe en voel me soms zo verdrietig. Zo alleen.

Wie troost mij? Het was een confronterende vraag. Ik troost mezelf en dat maakt soms eenzaam. Een warm woord, een knuffel, het ontroert me vaak. Eigenlijk zoveel zeggend, zo kunnen genieten van zoiets eenvoudigs....

Ik ben misschien vandaag wat somber, maar morgen is het weer een nieuwe dag. Ik moest het even kwijt. Misschien is dat het wel gewoon...... 

Liefs

Mo

Hartjes 3

Er zijn 4 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste Mo,

Ik denk dat dit gevoel voor veel forumleden (helaas) herkenbaar is...

Ik zie dat forumlid Niekes net een soortgelijk bericht heeft geplaatst. Misschien herken je er wat in of kun je troost bij elkaar vinden? https://www.wietroostmij.nl/forum/vader-moeder-overleden/alleen-...

Veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#2

Hoi Mo.

Zeker wat een berg heb jij verzet inderdaad maar daarbij heb je ook je gedachten "verzet" waarschijnlijk. Nu alles klaar is komt het allemaal hard binnen.

Je schrijft het heel mooi op. Jij kunt je goed uiten denk ik. Dat is fijn. Alle herinneringen komen door de handen heen met het opruimen. Ik vind dat je het hartstikke goed hebt gedaan. Maar nu ben jij aan de beurt. Je moeder zal altijd in je gedachten zijn. Zoveel liefde maak ik op uit je verhaal. Denk dat t fijn zou zijn om je ergens bij aan te sluiten waar mensen zijn om mee te praten. Misschien een sportclub. Ik hoop dat t je lukt.

Knuffel

Rita Heemskerk

Loves 2
#3

Lieve Rita, 

Wat een vriendelijke woorden en ja er is weinig tijd geweest om zelf te kunnen rouwen. Bedankt daarvoor. Tussen het puin ruimen door met wat worstelingen van dien heb ik toch mn weg gevonden. Er is rust. Het verlies heeft een plekje, maar het missen is als een dief in de nacht. Zo maf eigenlijk. Het overvalt je zo nu en dan. Ik heb destijds een abonnement genomen voor zwemmen en sauna. We hebben een vaste club mensen, allemaal wat ouder, daar voel ik me prettig bij. Het zijn mensen met wat meer levenservaring (65 plussers meest) Ik ben heel dankbaar, er zijn lieve mensen die je dan weer even een complimentje geven of je even laten praten. Dat is een prettig gevoel. De verstandhouding met mijn vader is nu weer op een gezond niveau. Hij heeft zorg, voorheen wilde hij alleen kwalen en klachten met me delen. Maar nu komen er weer wat positieve verhalen. Ik heb geleerd dat ik niet verantwoordelijk ben voor zijn geluk. Ik heb letterlijk afstand moeten nemen, zodat hij ook heeft kunnen leren, dat hij zelf de draad op zal moeten pakken. Ik doe het nu lekker rustig aan gewoon. Ik werk 16 uur (geen vast schema : heerlijk) in de zorg. Het voordeel van werk is dat je er heen gaat zonder verwachtingen en dat is in eigen familiekring wel eens anders. Ik neem de tijd soms om te niksen, moet daar enorm aan wennen EnergiekIn december word ik 50. Begin van het jaar heb ik gezegd, dit wordt mijn jaar. Nu wil ik in mijzelf investeren. De nodige patronen zijn doorbroken, nu de laatste nog, de relatie. Die hoort ook in dat rijtje. Maar ook dat komt goed. Ik wil niet meer alleen de kar trekken, ik wil een team zijn, samen delen.... Dat is het prachtige inzicht dat ik na al deze zorg heb mogen ervaren. Nou is dat niet prachtig.... En mn kinderen, 2 super lieve gasten... (8 en 12) doen het top, die laten de zon op mn dag schijnen, elke dag. 

Ik moet nodig eens een boek schrijven. Ik schrijf nu korte verhalen, maar misschien is het gewoon tijd voor een boek. 

Liefs

Mo

 

Loves 0
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#4

Hoi Mo

Zo te horen pak je het goed aan! Respect hoor.! Geniet van de kleine dingen en je prachtige kinderen. Jij kom er wel en draagt je moeder in je hart mee.

En dat boek ik zou het doen!!!!

Succes en liefs

Rita Heemskerk

Loves 2