Nadja Tamboer Getrouwd en moeder van 2 prachtige kinderen een zoon en dochter. Bijna 19 jaar geleden mijn vader verloren en bijna 2 jaar geleden mijn moeder
afbeelding van Nadja Tamboer
Bewolkt
Nadja Tamboer Getrouwd en moeder van 2 prachtige kinderen een zoon en dochter. Bijna 19 jaar geleden mijn vader verloren en bijna 2 jaar geleden mijn moeder

Bijna 2 jaar later zonder mijn moeder

23 maart 2017 een dag om nooit meer te vergeten deze dag heeft mijn moeder de strijd tegen kanker verloren. Na bijna 4 jaar geen contact gehad te hebben kreeg ik in juli 2016 weer contact met mijn moeder. Ik was in blijde verwachting wat een fijne zwangerschap moest zijn werdt een nare tijd. Ik kreeg te horen dat mijn moeder ongenselijk ziek was. Ze had nog 2 á 3 maand te leven zeiden ze van het ziekenhuis tegen mij. Ik moest mijn moeder na dit bericht vertellen dat ze weer oma werdt. Wat was dit moeilijk we hebben veel gepraat en alles achter ons gelaten we gingen een nieuwe start tegemoet zolang we nog hadden. Mijn moeder kreeg chemokuren om het te rekken en het leek goed te gaan. 27 december 2016 mijn zoon werdt deze dag geboren helaas mocht mijn moeder er niet bij zijn ze had net een kuur gehad. 30 december kwam mijn moeder op visite hoe ziek ze ook was hier had ze voor gestreden haar kleinzoon nog te mogen ontmoeten en dit heeft ze gered. We dachten dat het nu wel snel zou gaan. In januari kregen we te horen dat ze niks meer konden doen. De chemo deed zijn werk niet meer, in februari besloten dat mijn moeder naar een hospice zou gaan. Even leek het er op dat het beter ging ik kwam zo vaak ik kon met mijn zoontje bij haar. Helaas was de afstand best groot om er elke dag heen te gaan. De begrafenis werdt geregeld en heel fijn ze mocht in mijn woonplaats begraven worden. Maart brak aan en gelukkig was mijn moeder er nog. Toen kwam er op 22 maart een telefoontje mijn moeder werdt aangesloten op de morfinepomp en ik wist genoeg. Ik had de dag daarvoor voor mijn moeder gezongen en gezegt dat het goed was dat ze haar rust nog zoeken. Maar daar wou ze niks van horen ze zou de eerste verjaardag van haar kleinzoon mee maken. 23 maart ik kreeg weer een telefoontje ze gingen de pomp hoger zetten ze kreeg meer pijn. Die avond om kwart over 6 begon mijn zoontje ineens te huilen met het hoogte punt om half 7 kwart voor 7 ging mijn telefoon en mijn zoontje werdt stil. Ik wist voldoende had ook mijn man al gezegt dat die zich zelf klaar moest maken en had de oppas van mijn zoontje al gebeld. Maar toch kwam dat telefoontje als een klap aan om half 7 is mijn moeder overleden. Heb de buurvrouw gebeld om te vragen of ze bij mijn zoontje kon blijven tot de oppas kwam. Ik ben samen met mijn man in de auto gestapt om de reis naar mijn moeder te maken. Ze hebben zoals afgesproken op me gewacht zodat ik afscheid van mijn moeder kon nemen zoals ze was. Daarna heb ik samen met de mensen mijn moeder gewassen en aangekleed, dit was het laatste wat ik voor mijn moeder kon doen. Mijn moeder had alles verder zelf al geregeld op een paar kleine dingen na. Nu zijn we bijna 2 jaar verder inmiddels is er een dochter bij gekomen die is vernoemd naar mijn moeder. Het is een zware tijd geweest waarin ik mijn moeder alleen maar meer ben gaan missen. Gelukkig is ze heel dicht bij en kan ik naar haar toe wanneer ik wil. 

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

afbeelding van Dennis B
Bewolkt
#1

Altijd weer die rotziekte. 

Mocht je mensen zoeken om te praten ben ik er 1. 

Loves 1
Nadja Tamboer Getrouwd en moeder van 2 prachtige kinderen een zoon en dochter. Bijna 19 jaar geleden mijn vader verloren en bijna 2 jaar geleden mijn moeder
afbeelding van Nadja Tamboer
Bewolkt
Nadja Tamboer Getrouwd en moeder van 2 prachtige kinderen een zoon en dochter. Bijna 19 jaar geleden mijn vader verloren en bijna 2 jaar geleden mijn moeder
#2
Dennis B schreef op Maandag 31 december 2018 10:20
Altijd weer die rotziekte. 

Mocht je mensen zoeken om te praten ben ik er 1.

Ja indd een rot ziekte en het proces is slopend. Je ziet je naaste steeds meer afgleiden 

 

Loves 0
afbeelding van Doosie
Bewolkt
#3

 Beste Nadia,

kippenvel kreeg ik toen ik je verhaal las... Dat je zoontje zo begon te huilen op het moment dat je moeder overleed.... zo bizar maar ook wel heel mooi dat er al zo’n band was tussen je moeder en je zoon! 

Heel veel sterkte! 

Loves 1