Alweer 12 jaar geleden

Een week na mijn 12de verjaardag is mijn moeder, nadat ze 3 weken wist ongeneeslijk ziek te zijn, overleden. Pittig om zo jong mijn moeder te missen. Nu zijn we alweer 12 jaar verder en heb ik haar de helft van mijn leven gekend. Eigenlijk voelt het nu heel zwaar omdat ik het straks 13 jaar word en ik dan langer zonder moeder heb geleefd dan gekend. Mensen begrijpen niet dat dit altijd impact heeft op mijn leven. Nu zit ik in een tijd dat ik wil weten hoe mijn moeder was vroeger. Ben al bij familieleden verhalen aan het opzoeken. Ze denken dan meteen dat ik het weer zwaar heb omdat ik dit vraag maar dit geeft me voldoening. En tuurlijk blijft dit altijd zwaar. Elke keer als er iets speciaals is denk ik wel aan haar en zou ik haar het liefst even terug willen roepen. Ik denk elke dag aan haar en zou haar graag nog eens willen opbellen. Ook als je hoort wat mensen allemaal met hun moeder doen. Dat wil ik ook wel. 

Wel voelt het bij mij soms echt als onbegrip dat mensen niet weten hoe het is om zo te leven. Logisch ook als je het niet hebt meegemaakt. Zou het soms best fijn vinden om met lotgenoten te praten en hoop op deze manier misschien wat mensen te leren kennen. 

Hartjes 0

Er is 1 reactie op dit bericht

Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#1

Hallo beste Marjolein94,

ik ben martien en heb 2.5 jaar mijn Marina verloren,en schrijf wel eens op t forum.

Marina had op haar 25 ste haar moeder verloren,en dat heeft altijd impact gehad.je moeder,in de meeste gevallen ook altijd je beste vertrouwde vriendin,bij alle geborgenheids en beschermingsgevoel.

Ik weet dat er heel veel onbegrip is over verlies.want rouw reist met je mee.ALTIJD.Het is Onlosmakelijk Verweven in je verdere leven,in je hele ZIJN.

De buitenmaatschappij voelt de pijn en het gemis niet.jij wel.Maar hun hebben weinig of totaal geen invoelingsvermogen.

Je draagt de pijn van het gemis in stilte.

Ja,ik begrijp je heel goed

Altijd in je leven gebeurt er wel iets,positiefs of negatiefs waarbij t triggert t niet meer aanwezig zijn van je lieve moeder,de momenten waarop je haar aanwezigheid zo verlangt.

T is ook heel begrijpelijk dat je wilt weten hoe je moeder was,wat ze deed,hoe ze het deed

Ontdek het,laat je niet ontmoedigen,door Niemand niet

Het is jouw moeder,jouw liefde voor haar

Hoe meer je weet,hoe nog sterker en mooier voel je je dichter bij haar.

Zoek ook waar ze op school bv heeft gezeten en klassefotos.

In archieven kun je veel vinden,ook van gemeente.

Ik weet dat er Altijd dat onbeantwoorde verlangen is.ik heb dat zelf ook naar mijn Allerliefste Marina

De maatschappij gaat grotendeels voorbij aan verdriet.het is hun eigen pijn niet.

Nogmaals beste Marjolein

Het gaat om jouw gevoel,jouw liefde voor jouw moeder

Jij bent belangrijk,dus ga ervoor

heel veel ZielsLiefde en Kracht wens ik jou op jouw innige verbonden zoektocht naar je liefste moeder

martien mols

,

Loves 1