Al 5 jaar zonder mijn moeder

Het is al 5 jaar geleden sinds mijn moeder overleed. Mijn lieve moeder, mijn maatje. Ze was pas 58.Mijn dochter was toen pas 2 jaar en 3 maanden. Zoveel lol hadden ze toen al samen, dat alles is haar en mij afgepakt. Het ging allemaal zo snel, misschien deel ik dat hele verhaal over het ziek zijn en overlijden een ander keer. Mama overleed op 17 mei 2015. Op 21 mei werd ik zelf 30 jaar en heb ik een poosje alleen in haar flatje op de bank gezeten. Zoveel pijn, zo'n gemis. Maar we moesten door, alles regelen. Haar flat leeg, ze was alleen, dus alles moest geregeld. Nu, 5 jaar later, zit het verdriet, de boosheid nog steeds zo hoog. Ik ben meteen weer doorgegaan, dat moest ook wel met een peuter thuis. Anderhalf jaar later overleed ook mijn vader, 62 jaar, longkanker. Met hem was de band slecht. Maar op mijn 31e was ik al wees. Ik ben s'nachts bij hem geweest, om 6 uur s'ochtends naast mijn man in bed gekropen om een uur later weer op te staan. Mijn dochter ging namelijk voor de allereerste keer naar groep 1. En dat is typerend vind ik, ik heb geen kans gehad of genomen om te rouwen. Vandaag lid geworden van dit forum. Ook weer begonnen met schrijven thuis. Ik moet wat, want inmiddels gaat het met mijn huwelijk ook niet best. Maar hoe moet ik dan verder? Ik voel me zo alleen. Ik heb vriendinnen, maar slechts een enkele begrijpt het werkelijk. Een ander is verbaasd dat ik er nu nog steeds zo'n last van heb.
Hartjes 1

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1
Ik wil je graag een privebericht sturen, maar het lukt niet.
Loves 0
Melis 29 jaar, moeder van een 9 jarige dochter. 17 april 2020 is mijn moeder overleden.
afbeelding van Melis
Storm
Melis 29 jaar, moeder van een 9 jarige dochter. 17 april 2020 is mijn moeder overleden.
#2
Lieve Sabina Wat erg voor je, het verbaast mij dat andere mensen het niet begrijpen waarom kunnen zich even niet verplaatsen? Natuurlijk ben je door gegaan je had een kleine om voor te zorgen. Mijn moeder is bijna 4 maanden geleden overleden 51 jaar mijn dochter is 9. Ook ik moest 'door'. Maar het is gewoon een gevecht, rouwen houd niet op,het gemist ook niet. Daarvoor hield je teveel van je moeder. Je leven mist een deel. Het is volkomen lohisch dat je er nog last van heb! Je heb geen van beide meer , niet meer terug vallen op je ouders of advies kunnen vragen. Dat is al zwaar zonder 1 ouder. Probeer echt te rouwen, huilen en vooral veel pratenā¤
Loves 0