Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
afbeelding van Jokepoelsma
Licht bewolkt
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.

Zomaar

Zomaar,  ik mis mijn lieverd steeds meer nu gisteren twee maanden geleden dat de crematie was en je voorgoed weg was, toen je bij was opgebaard kon ik je nog zien nu is alles zo leeg en heb ik alleen jou foto en mooie herinneringen. Zaterdag was jou verjaardag zonder jou de eerste. Wel dierbaren bij mij langs geweest maar je blijft steeds alleen achter. Het verdriet wordt steeds groter en het gemis steeds meer.  Hoe moet ik nu verder zonder jou, ik weet wel jij zou zeggen kom op meid je kan het je hebt het goed gedaan maar ik kon echt niet meer door die rot ziekte is mijn lichaam op gestreden heb je om bij mij te mogen blijven. Zou het door de storm harde wind komen dat ik mij nog meer verdrietiger voel. Was je maar hier bij mij. Het gemis is zo groot voel mij alleen, in het begin komt iedereen veel langs en nu gaan ze allemaal hun eigen gaan weer wat begrijpelijk is maar jij voelt je zo alleen. Alleen met je verdriet en gemis. Moest dit even kwijt misschien is er iemand die begrijpt hoe ik mij voel.  
Joke.

 

Hartjes 1

Er zijn 8 reacties op dit bericht

Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#1

Begrijp je volkomen. Die stomme storm is maar een zandkorreltje in die woestijn van verdriet.

2 maanden is ook maar heel erg kort. Tuurlijk ben je intens verdrietig. Je voelt je vaak enorm eenzaam in een kamer vol mensen. Bij mij is het nu iets meer dan zes maanden geleden dat ik mijn allerliefste man verloor. Ik kan niet zeggen dat het makkelijker wordt. Nog steeds zeer diepe dalen, maar ik troost me met de gedachten dat ik zonder mijn grote liefde dit verdriet niet had gehad.

Toch heb ik wel de overtuiging dat het beter zal gaan. Weet alleen niet wanneer. Zal wel voor iedereen anders zijn. Evenwel heb ik nu ook momenten dat ik weer kan genieten. Heel eventjes, maar toch..

De logica van inderdaad die rotziekte en niet verder kunnen, herkenbaar. Ik heb er wel vrede mee dat mijn man zijn ogen mocht sluiten. In mijn hoofd klopt dat, alleen mijn hart wil er nog niet in mee.

ik wens je sterkte en nog zo veel meer.

Pimpelmees

 

Loves 3
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#2

Hoi Joke

Ik begrijp wel hoe jij je voelt. Mijn man is 5 maanden geleden overleden aan kanker. Het voelt als gisteren.  Het doet vreselijk veel pijn en ik heb veel verdriet. En ja mensen komen steeds minder vaak, omdat ze er niet mee om kunnen gaan en omdat hun leven verder gaat. Ze verwachten van jou daar begrip voor maar vergeten dat juist jij begrip nodig hebt én steun. Het is zwaar meis en helaas zal dat nog wel een tijd zo blijven. Hoe lang....dat is voor iedereen anders. En of het ooit helemaal over gaat? Ik betwijfel het, je bent iemand kwijt waar je heel veel van hebt gehouden en nog steeds....dat draag je altijd met je mee denk ik. Veel sterkte en kracht lieverd....dikke knuffel, Marjan xx

Loves 0
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
afbeelding van Jokepoelsma
Licht bewolkt
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
#3

Hallo Marjan,

het is inderdaad soms zo moeilijk dan denk je het gaat wat beter en dan zoals vandaag alleen maar verdriet en is het gemis weer zo aanwezig. En als je dan vriendinnen uitnodigd hebben allemaal wat anders of de vriend kont langs. Wil ze dan ook niet lastig vallen moet ook leren met het verdriet om te gaan. Jij snapt hoe ik mij nu voel.

fijn weekend 

gr Joke 

Loves 0
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#4
Jokepoelsma schreef op Zaterdag 15 februari 2020 18:56
Hallo Marjan,

het is inderdaad soms zo moeilijk dan denk je het gaat wat beter en dan zoals vandaag alleen maar verdriet en is het gemis weer zo aanwezig. En als je dan vriendinnen uitnodigd hebben allemaal wat anders of de vriend kont langs. Wil ze dan ook niet lastig vallen moet ook leren met het verdriet om te gaan. Jij snapt hoe ik mij nu voel.

fijn weekend 

gr Joke

Lieve Joke

Ja zo gaat het he, iedereen is druk met hun eigen leven. Helaas begrijpen ze pas wat jij doormaakt als ze zoiets ook hebben meegemaakt. Anders kunnen ze het ook niet begrijpen. En gelukkig maar, want dit wil je niet meemaken. Het is het ergste wat je kunt overkomen :( 

Sterkte lieverd xxx

Loves 1
#5

Lieve Joke,

Ik voel hetzelfde, precies hoe jij het zegt. Iedereen gaat door  begrijpelijk. De storm heeft zeker invloed. Hoe ik mij van binnen voel, zo is het weer buiten. Vandaag 4 maanden geleden dat ik afscheid moest nemen van mijn Wim . Ik ben sinds kort weer halve dagen gaan werken, ik kan mijn werkzaamheden goed uitvoeren maar de pijn is constant aanwezig en als ik thuis kom begint mijn eigen storm en regen van tranen. Ik hoop voor jou en voor mij en voor ons allemaal op deze forum dat de zon ooit weer een beetje gaat schijnen ook in ons hart. 

Warme knuffel

Helena

Loves 1
alwin man 58 jaar
afbeelding van alwin
Licht bewolkt
alwin man 58 jaar
#6

Lieve Joke 

niemand kan voelen wat jij voelt we kunnen allemaal wel zeggen dat we het aanvoelen en kunnen begrijpen maar de waarheid is dat ieder van ons alleen rouw verwerkt  mensen kunnen een luisterend oor zijn voor ons  kunnen ons steunen in ons verdriet maar zoals ik zelf steeds weer voel en ondervind   ik sta er alleen voor niemand voelt wat ik voel  ..niemand kijkt er in het diepste van mijn hart  en als ze vragen hoe t gaat trek ik de schouders op en zeg naar omstandigheden goed   dus beginnen ze maar snel over iets anders   anders krijg ik weer het gevoel   komt hij weer aan met zijn gezeur  over Jans ..dat ik lach wil niet zeggen dat ik geen verdriet heb  ik ga uit doe leuke dingen maar steeds met Jans in mijn hoofd en dat ik nog steeds na 4 maanden alles beleef alsof het gisteren is gebeurd  kunnen sommige dan weer niet begrijpen   anderen troosten juist weer te veel ook om gek van te worden .  het is voor ieder van ons een lange weg die we gaan en we gaan hem samen met de mensen die van ons houden en om ons geven maar uiteindelijk staan we alleen    alleen met ons verdriet en herinneringen    niemand weet hoe het was de dingen die wij samen hadden en beleefden dat kun je niet meer delen dat zijn nu mijn herinneringen geworden   de mooie dingen die wij samen hadden ..en hoeveel mensen er ook zullen troosten wat ik heel lief en mooi vind soms ..ik rouw alleen   het is mijn verdriet   en op een dag kom ik er wel doorheen zoals een ieder van ons hier op de site er doorheen komt   op eigen kracht  maar gelukkig ook met hulp van anderen die van ons houden en een stukje mee lopen in ons verdriet 

Loves 0
#7
alwin schreef op Zaterdag 4 april 2020 11:39
Lieve Joke 

niemand kan voelen wat jij voelt we kunnen allemaal wel zeggen dat we het aanvoelen en kunnen begrijpen maar de waarheid is dat ieder van ons alleen rouw verwerkt  mensen kunnen een luisterend oor zijn voor ons  kunnen ons steunen in ons verdriet maar zoals ik zelf steeds weer voel en ondervind   ik sta er alleen voor niemand voelt wat ik voel  ..niemand kijkt er in het diepste van mijn hart  en als ze vragen hoe t gaat trek ik de schouders op en zeg naar omstandigheden goed   dus beginnen ze maar snel over iets anders   anders krijg ik weer het gevoel   komt hij weer aan met zijn gezeur  over Jans ..dat ik lach wil niet zeggen dat ik geen verdriet heb  ik ga uit doe leuke dingen maar steeds met Jans in mijn hoofd en dat ik nog steeds na 4 maanden alles beleef alsof het gisteren is gebeurd  kunnen sommige dan weer niet begrijpen   anderen troosten juist weer te veel ook om gek van te worden .  het is voor ieder van ons een lange weg die we gaan en we gaan hem samen met de mensen die van ons houden en om ons geven maar uiteindelijk staan we alleen    alleen met ons verdriet en herinneringen    niemand weet hoe het was de dingen die wij samen hadden en beleefden dat kun je niet meer delen dat zijn nu mijn herinneringen geworden   de mooie dingen die wij samen hadden ..en hoeveel mensen er ook zullen troosten wat ik heel lief en mooi vind soms ..ik rouw alleen   het is mijn verdriet   en op een dag kom ik er wel doorheen zoals een ieder van ons hier op de site er doorheen komt   op eigen kracht  maar gelukkig ook met hulp van anderen die van ons houden en een stukje mee lopen in ons verdriet

Beste Alwin,

Dat heb je allemaal goed gezegd. Het is zo we moeten het zelf doen  wij voelen de pijn,ons hart is verscheurd. Aan de buitenkant lach je maar echt is het niet. Iemand die het niet heeft mee gemaakt weet niet hoe het voelt. Mijn Wim is nu vijf maanden geleden overleden, het gemis, de pijn is niet minder. Guur weer maak je verdrietig, mooi weer doet pijn alle leuke dingen wat we deden met mooi weer. 

Hopen dat we er komen ooit.

Sterkte

Helena

Loves 1
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
afbeelding van Jokepoelsma
Licht bewolkt
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
#8
Helena_vK schreef op Zaterdag 4 april 2020 11:59
alwin schreef op Zaterdag 4 april 2020 11:39
Lieve Joke 

niemand kan voelen wat jij voelt we kunnen allemaal wel zeggen dat we het aanvoelen en kunnen begrijpen maar de waarheid is dat ieder van ons alleen rouw verwerkt  mensen kunnen een luisterend oor zijn voor ons  kunnen ons steunen in ons verdriet maar zoals ik zelf steeds weer voel en ondervind   ik sta er alleen voor niemand voelt wat ik voel  ..niemand kijkt er in het diepste van mijn hart  en als ze vragen hoe t gaat trek ik de schouders op en zeg naar omstandigheden goed   dus beginnen ze maar snel over iets anders   anders krijg ik weer het gevoel   komt hij weer aan met zijn gezeur  over Jans ..dat ik lach wil niet zeggen dat ik geen verdriet heb  ik ga uit doe leuke dingen maar steeds met Jans in mijn hoofd en dat ik nog steeds na 4 maanden alles beleef alsof het gisteren is gebeurd  kunnen sommige dan weer niet begrijpen   anderen troosten juist weer te veel ook om gek van te worden .  het is voor ieder van ons een lange weg die we gaan en we gaan hem samen met de mensen die van ons houden en om ons geven maar uiteindelijk staan we alleen    alleen met ons verdriet en herinneringen    niemand weet hoe het was de dingen die wij samen hadden en beleefden dat kun je niet meer delen dat zijn nu mijn herinneringen geworden   de mooie dingen die wij samen hadden ..en hoeveel mensen er ook zullen troosten wat ik heel lief en mooi vind soms ..ik rouw alleen   het is mijn verdriet   en op een dag kom ik er wel doorheen zoals een ieder van ons hier op de site er doorheen komt   op eigen kracht  maar gelukkig ook met hulp van anderen die van ons houden en een stukje mee lopen in ons verdriet

Beste Alwin,

Dat heb je allemaal goed gezegd. Het is zo we moeten het zelf doen  wij voelen de pijn,ons hart is verscheurd. Aan de buitenkant lach je maar echt is het niet. Iemand die het niet heeft mee gemaakt weet niet hoe het voelt. Mijn Wim is nu vijf maanden geleden overleden, het gemis, de pijn is niet minder. Guur weer maak je verdrietig, mooi weer doet pijn alle leuke dingen wat we deden met mooi weer. 

Hopen dat we er komen ooit.

Sterkte

Helena

Hallo Alwin,

Wat heb je dit mooi verwoord want zo is het precies, we moeten het zelf doen. Het is nu 4 maanden geleden het gemis wordt steeds erger maar gelukkig heb ik nu ook dagen dat ik weer wat kan genieten hoe moeilijk het soms ook is.  Zoals jij het ook zeg bij sommige vrienden familie kan je er over praten, je merkt wanneer ze het niet kunnen/willen praten er dan overheen of beginnen ergens anders over of ze hebben zoiets van je moet nu ook weer verder en Rudolf komt niet weer. Het zijn harde woorden maar ik denk dan maar ze hebben het er zelf ook nog moeilijk mee dat Rudolf is overleden. Maar met goede vriendinnen kan je altijd over Rudolf praten leuke en verdrietige momenten. Thuis is mijn veilige haven en kan ik mijn verdriet laten gaan en vind ik steun in onze mooie foto's en herinneringen dat zal niemand mij meer afnemen, Rudolf zal altijd bij mij horen voor altijd. Ik werk nu ook alweer 2x 3 uren omdat ik in de zorg werk is het met de Corona virus voor mij wel moeilijk het dagcentrum waar ik werk is gesloten en heb ik drie weken weer thuis gezeten en voelde mij toen erg alleen, kreeg wel veel telefoon en berichten maar het gemis was zeer erg aanwezig miste mijn maatje. Gelukkig kan ik nu deze week weer 2x 3 uren weer aan het werk op de zorgafdeling ben hier wel erg blij mee, weer sociale contacten, alleen het thuis komen blijft dan moeilijk. Ik doe mijn best en weet dat Rudolf mijn man trots op mij zou zijn hoe ik het doe.   
Nu het mooie weer, zijn stoel buiten in zijn hoekje blijft leeg en dat doet erg pijn maar dan denk ik jij bent verlost van al jou pijn en vermoeidheid en jou lijden en dat geeft mij dan weer een beetje troost. Ik moet door en daar probeer ik mijn best voor te doen.

Ik wens jou en ook de andere mede bezoekers van deze site "wie troost mij" veel sterkte en licht toe.

Joke.

 

Loves 1