SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt
afbeelding van SDK
Bewolkt
SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt

Wat een hel

Ik weet het niet meer alles doet pijn geest en lichaam, slaap slecht

kan weg , maar wil niet weg, zit alleen thuis mijn doel is weg 

hoelang gaat dit duren voordat je door hebt dat je er alleen voor staat dat je maatje er niet 

meer is en niet meer komt ook 

eetlust is weg eet omdat het moet ze zeggen je moet wel eten hoor ja hoor

 

op visite gaan wil ik niet,visite krijgen ook niet

heb ook nog wel wat dingen te doen ook dat lukt niet erg dan denk nou morgen maar weer

en morgen denk ik nou morgen maar weer mijn energie is weg ik ben niet moe maar heb geen pfff

 

 

 

 

Hartjes 4

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#1

Lieve SDK, 

Ja, helaas,..Dit hoort echt allemaal bij rouwen, om een geliefde

ik kon het ook niet geloven,..in het begin, dus heb bijna alle boeken over dit onderwerp gelezen..

om, uiteindelijk, tot de conclusie te komen,...(terwijl ik dacht,  gek te worden), dat het er echt bij hoort.

Het is als, door een vreselijke, nare droom gaan,..alles weer opnieuw, en opnieuw beleven...totaal lusteloos zijn.

De mensen in je directe omgeving,..begrijpen je niet goed, wat het nare gevoel, 

alleen maar benadrukt.

je alleen voelen nu,..en, totaal leeg,  bijna, verpletterd door de stilte om je heen..

ja, ook dat,..het hoort er bij...helaas helaas...

Het enige tegengif, wat er nu is, is proberen, het denken, af te remmen,..door 

veel, heel veel afleiding te zoeken...en te praten en nog eens te praten over jouw verlies.

het is absoluut,..de allergrootste uitdaging, waar een mens doorheen kan gaan...rouw om 

iemand die zo close was, en waar je lief en leed mee gedeeld hebt.

Je moet nu weer verder met jezelf,....en, jezelf, op die eerste plaats zetten...

dat betekend helemaal niet, dat je de ander vergeten,.. maar juist, je  herinneren,..wat zij nu 

hadden gewenst voor jou...

De Liefde blijft voor Altijd , Lieve SDK...

Je eert hem, door nu vooral  jezelf,..niet te vergeten...

Hou Moed hoor, Lieve Lotgenoot...

Lieve Groetjes, 

van,..

Fade Out,.........

 

 

 

 

 

 

Loves 3
Astrid Valk Hopeloos verdrietig en helemaal alleen.
afbeelding van Astrid Valk
Storm
Astrid Valk Hopeloos verdrietig en helemaal alleen.
#2
Fade Out schreef op Woensdag 9 januari 2019 02:17
Lieve SDK, 

Ja, helaas,..Dit hoort echt allemaal bij rouwen, om een geliefde

ik kon het ook niet geloven,..in het begin, dus heb bijna alle boeken over dit onderwerp gelezen..

om, uiteindelijk, tot de conclusie te komen,...(terwijl ik dacht,  gek te worden), dat het er echt bij hoort.

Het is als, door een vreselijke, nare droom gaan,..alles weer opnieuw, en opnieuw beleven...totaal lusteloos zijn.

De mensen in je directe omgeving,..begrijpen je niet goed, wat het nare gevoel, 

alleen maar benadrukt.

je alleen voelen nu,..en, totaal leeg,  bijna, verpletterd door de stilte om je heen..

ja, ook dat,..het hoort er bij...helaas helaas...

Het enige tegengif, wat er nu is, is proberen, het denken, af te remmen,..door 

veel, heel veel afleiding te zoeken...en te praten en nog eens te praten over jouw verlies.

het is absoluut,..de allergrootste uitdaging, waar een mens doorheen kan gaan...rouw om 

iemand die zo close was, en waar je lief en leed mee gedeeld hebt.

Je moet nu weer verder met jezelf,....en, jezelf, op die eerste plaats zetten...

dat betekend helemaal niet, dat je de ander vergeten,.. maar juist, je  herinneren,..wat zij nu 

hadden gewenst voor jou...

De Liefde blijft voor Altijd , Lieve SDK...

Je eert hem, door nu vooral  jezelf,..niet te vergeten...

Hou Moed hoor, Lieve Lotgenoot...

Lieve Groetjes, 

van,..

Fade Out,.........

Beste Fade Out,

 

Heel herkenbaar wat je schrijft. Zo voel ik het ook allemaal sinds mama's overlijden nu 13 weken en 1 dag geleden. Maar waar ik moeite mee heb, is veel afleiding te zoeken om het denken af te remmen. Dat lukt me niet want ik heb na 24 jaar veel bij ze zijn en de laatste 5-7 jaren dagelijks zorgen voor de liefste ouders die je je maar kunt wensen niemand meer (mijn allerbeste vriendin overleed anderhalf jaar geleden). Ik heb wel afleiding aan mijn werk, maar de rouw komt regelmatig knalhard om de hoek kijken. Op de meest onverwachte momenten. En het denken afremmen? Dat lukt niet. Mijn liefste mama zit zo in mijn 'systeem'. Zij was dan ook ALLES voor me. Ik wil trouwens ook niet niet aan haar denken. Wellicht dat het daarom een hel is?

Liefs,

Astrid

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#3
Astrid Valk schreef op Donderdag 18 april 2019 10:39
Fade Out schreef op Woensdag 9 januari 2019 02:17
Lieve SDK, 

Ja, helaas,..Dit hoort echt allemaal bij rouwen, om een geliefde

ik kon het ook niet geloven,..in het begin, dus heb bijna alle boeken over dit onderwerp gelezen..

om, uiteindelijk, tot de conclusie te komen,...(terwijl ik dacht,  gek te worden), dat het er echt bij hoort.

Het is als, door een vreselijke, nare droom gaan,..alles weer opnieuw, en opnieuw beleven...totaal lusteloos zijn.

De mensen in je directe omgeving,..begrijpen je niet goed, wat het nare gevoel, 

alleen maar benadrukt.

je alleen voelen nu,..en, totaal leeg,  bijna, verpletterd door de stilte om je heen..

ja, ook dat,..het hoort er bij...helaas helaas...

Het enige tegengif, wat er nu is, is proberen, het denken, af te remmen,..door 

veel, heel veel afleiding te zoeken...en te praten en nog eens te praten over jouw verlies.

het is absoluut,..de allergrootste uitdaging, waar een mens doorheen kan gaan...rouw om 

iemand die zo close was, en waar je lief en leed mee gedeeld hebt.

Je moet nu weer verder met jezelf,....en, jezelf, op die eerste plaats zetten...

dat betekend helemaal niet, dat je de ander vergeten,.. maar juist, je  herinneren,..wat zij nu 

hadden gewenst voor jou...

De Liefde blijft voor Altijd , Lieve SDK...

Je eert hem, door nu vooral  jezelf,..niet te vergeten...

Hou Moed hoor, Lieve Lotgenoot...

Lieve Groetjes, 

van,..

Fade Out,.........

Beste Fade Out,

 

Heel herkenbaar wat je schrijft. Zo voel ik het ook allemaal sinds mama's overlijden nu 13 weken en 1 dag geleden. Maar waar ik moeite mee heb, is veel afleiding te zoeken om het denken af te remmen. Dat lukt me niet want ik heb na 24 jaar veel bij ze zijn en de laatste 5-7 jaren dagelijks zorgen voor de liefste ouders die je je maar kunt wensen niemand meer (mijn allerbeste vriendin overleed anderhalf jaar geleden). Ik heb wel afleiding aan mijn werk, maar de rouw komt regelmatig knalhard om de hoek kijken. Op de meest onverwachte momenten. En het denken afremmen? Dat lukt niet. Mijn liefste mama zit zo in mijn 'systeem'. Zij was dan ook ALLES voor me. Ik wil trouwens ook niet niet aan haar denken. Wellicht dat het daarom een hel is?

Liefs,

Astrid

Lieve Astrid, 

Allereerst , Gecondoleerd met het overlijden ,van jouw moeder, en, beste vriendin.

Ik weet heel goed, waar jij doorheen gaat nu...en leef intens met jou mee.

Rouwen om Dierbaren ,...waar je altijd zo close mee was,...is heel erg zwaar...

Voor jou is het ook allemaal zo kort geleden,...

Wat ik hier eigenlijk bedoelde, met het "afremmen van gedachten", is , dat we eigenlijk continue,...aan het vechten zijn...tegen onze (opkomende) gedachten....

en zeker middenin, de heftige storm van rouw,...word je haast overspoeld, door je gedachten...

zoals bv....wat een hel !...ik kom hier nooit meer uit..!...ik red het niet alleen ! alles is zwart,..niks gaat ooit meer zijn zoals toen....ik  voel me eenzaam !etc...

je zal dat vast wel herkennen.

en al die gedachten,...zijn ook waar.!......tenminste,....ze zijn waar ,...middenin de storm....

maar ook,...wanneer je de gedachten blijft voeden....door ze aandacht te geven....

Alles wat je aandacht geeft,... groeit.

Als je bv  denkt,..."wat is het een hel vandaag"....dan is er een hele grote kans,...dat het  gevoel,...de gedachte volgt....met als gevolg,...dat je je ook zo gaat voelen.

terwijl, het in wezen,..slechts een gedachte is...

Ons Denken,..is heel erg krachtig....en is eigenlijk bijna voortdurend bezig,...ons mee te nemen,...in "the flow"....de stroom....

Alles wat in het menselijk brein opkomt,...word als waarheid aangenomen....zelfs als het onwaarheden betreft.

Hoe harder je vecht tegen gedachten,....hoe meer ze zich aan jou opdringen...

"Afleiding"...vind je in het "Doen" wat het tegenovergestelde is,...van het "Denken"  

Doen, in de zin van....een activiteit,...en je daar helemaal op te concentreren...te focussen.

Gedachten, die opkomen (en geloof me maar, ze blijven opkomen ) schenk je nu minimale aandacht....en zitten er hele heftige tussen,...dan onderzoek je ze op...de waarheid...

dwz...stel er vragen over....

bv...Wat een hel vandaag..!....is het een hel vandaag..??...of denk ik dat het een hel is, vandaag..?

ik mag niet aan haar denken !...mag ik niet aan haar denken..?? of is dit iets wat ik mezelf vertel..? omdat ik anders "denk" het niet aan te kunnen..??

begrijp je...?

Je ontkracht , op deze manier gedachten,...en geeft ze geen macht meer....

tenminste niet over jou...

Hoe meer je denkt,..ik mag niet aan haar denken....hoe meer je het toch zal doen...

het is hetzelfde met,...ik denk nu niet aan die roze olifant....ik durf 100% met jou te wedden...

dat je alleen nog maar, aan  roze olifanten, kunt denken...

Rouwen is heftig,...heel erg heftig...en pijnlijk....je kunt er niet omheen...alleen doorheen..

Het is een rollercoaster aan emoties,...

We gaan op zon moment,..verder in een soort van overlevingsmodus...en vechten tegen alles 

wat zich aandiend....tegen de onmacht,.....onze tranen,..onze gedachten en , gevoelens...

Echter, .."Niet vechten",.. tegen gedachten, die zich aan je opdringen...

brengt je vaak eerder terug,  bij dat rustpunt...in jezelf...vanwaar je weer beter kunt overzien,...

waar je staat.

Heb maar vooral veel geduld met jezelf..

Ook voor jou,..gaat de storm weer liggen......met de tijd....dat is geen gedachte...maar,

een zekerheid...waar je met vertrouwen,  aan vast kunt houden...

Heel Veel Sterkte Toegewenst !

Een Lieve Groet, 

van,..

Fade Out,.........

 

 

 

 

 

 

Loves 1