Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder

Vakantieperiode

Beste forumleden,

De vakantieperiode is weer aangebroken. Voor veel mensen een mooie tijd, maar ik kan me voorstellen dat het voor veel nabestaanden ook een moeilijke periode kan zijn. Rouw stopt nooit, verdriet is altijd bij je.

De vakanties die je eerst altijd samen met je dierbare vierde, zijn ineens heel anders zonder die dierbare. Misschien heb je je partner verloren en sta je er nu alleen voor. Ga je dan nog wel op vakantie? En hoe zit het met je omgeving? Vrienden en familie gaan natuurlijk vrolijk op vakantie, maar jij zit thuis met jouw verdriet...

Hoe ga jij hier mee om? Misschien is het goed om hier ervaringen uit te wisselen en elkaar zo te steunen.

Hierbij ook artikelen die we in het verleden over dit onderwerp hebben geschreven: 

https://www.wietroostmij.nl/blog/op-vakantie-na-het-overlijden-v...

https://www.wietroostmij.nl/blog/de-eerste-keer-zonder-je-geliefde

Vriendelijke groet,

Mark
Wie Troost Mij

Hartjes 0

Er zijn 4 reacties op dit bericht

Tjander Sinds september 2017 heb ik direct te maken met verdriet, pijn, gemis en het algehele rouwproces door het plotseling overlijden van mijn vrouw.
afbeelding van Tjander
Licht bewolkt
Tjander Sinds september 2017 heb ik direct te maken met verdriet, pijn, gemis en het algehele rouwproces door het plotseling overlijden van mijn vrouw.
#1

Mijn echtgenote is 1 jaar en 10 maanden geleden plotseling overleden, alsgevolg van complicaties tijdens de chemobehandelingen.

Over 1 week ga ik op vakantie met mijn 2 jongens, schoondochters, kleinzoon en gezinnen van de zussen van mijn echtgenote. Ik zie er echt tegenop. Ik weet niet hoe ik zou kunnen genieten zonder mijn vrouw. Elke dag denk ik nog steeds aan haar en mis haar verschrikkelijk. Ik loop ook bij de psycholoog die mij de nodige ondersteuning en adviezen geeft. Hij zegt dat ik het over me heen moet laten komen en moet ervaren. Nieuwe herinneringen op doen zonder de fysieke aanwezigheid van mijn vrouw. Ze zal altijd in mijn hart en gedachten blijven, maar wat een verschrikkelijke opgave is dit. Ik weet nog niet zo goed wat mij te wachten staat.

Loves 2
Ransuil65 Partner overleden 7 juli 2016
afbeelding van Ransuil65
Zonnig
Ransuil65 Partner overleden 7 juli 2016
#2

Mijn lieve Pieter is overleden in 2016 in de eerste week van onze vakantie. We hadden besloten de volgende dag er op uit te gaan, maar in de nacht ervoor overleed hij. In plaats van vakantie te vieren samen, was mijn wereld ingestort en was ik ontroostbaar en moest er van alles geregeld worden. Het jaar erna was ik er niet aan toe op vakantie te gaan. In augustus is ook nog eens zijn verjaardag. Vorig jaar mocht ik met mijn zusje en haar gezin mee. Erg lief en ging goed en ook namen vrienden me mee met de camper, naar festivals en het strand. Ik heb echt genoten, maar het gemis was groter dan ooit. Dit jaar is anders, omdat ik sinds kort een lieve vriend heb. Vergeten nooit, altijd in mijn hart, maar ik maak nu nieuwe vakantie herinneringen en koester die van het verleden.

Voor iedereen wens ik dat het moment komt naast het weer opnieuw kunnen genieten van allerlei dingen, ook weer van vakantie te kunnen genieten. Forceer niets, als het toch niet goed voelt, dan is dat zo. Voelt het verdrietig?  Huil maar en weet er komt een moment waarop er ineens een glimlach verschijnt, maar het heeft tijd nodig.  Knuffel Jeannette

Loves 2
Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#3
Tjander schreef op Woensdag 31 juli 2019 17:01
Mijn echtgenote is 1 jaar en 10 maanden geleden plotseling overleden, alsgevolg van complicaties tijdens de chemobehandelingen.

Over 1 week ga ik op vakantie met mijn 2 jongens, schoondochters, kleinzoon en gezinnen van de zussen van mijn echtgenote. Ik zie er echt tegenop. Ik weet niet hoe ik zou kunnen genieten zonder mijn vrouw. Elke dag denk ik nog steeds aan haar en mis haar verschrikkelijk. Ik loop ook bij de psycholoog die mij de nodige ondersteuning en adviezen geeft. Hij zegt dat ik het over me heen moet laten komen en moet ervaren. Nieuwe herinneringen op doen zonder de fysieke aanwezigheid van mijn vrouw. Ze zal altijd in mijn hart en gedachten blijven, maar wat een verschrikkelijke opgave is dit. Ik weet nog niet zo goed wat mij te wachten staat.

Beste Tjander,

Wat een dappere stap. Als ik het goed heb, ga je morgen op vakantie? Ik wens je veel sterkte, succes en hopelijk ook wel plezier. Hopelijk ervaar je het als fijn dat er een vangnet aan familie mee op vakantie is, zodat je het niet helemaal alleen hoeft te doen. Heb je hen ook wat voorbereid op dat jij nog veel verdriet ervaart? 

Denk vooral ook aan jezelf, geef ook ruimte aan herinneringen en verdriet, dat hoort er nu eenmaal bij. En het klinkt echt als een dooddoener, maar je kunt eigenlijk niets anders doen dan het over je heen te laten komen. Misschien is het wel fijn om een vaste structuur in je vakantiedagen in te bouwen, zodat je houvast hebt. Of je te richten op wat activiteiten die je kunt doen op je vakantieadres.

Fijne vakantie en nogmaals: veel sterkte! ♥

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#4
Ransuil65 schreef op Woensdag 31 juli 2019 17:28
Mijn lieve Pieter is overleden in 2016 in de eerste week van onze vakantie. We hadden besloten de volgende dag er op uit te gaan, maar in de nacht ervoor overleed hij. In plaats van vakantie te vieren samen, was mijn wereld ingestort en was ik ontroostbaar en moest er van alles geregeld worden. Het jaar erna was ik er niet aan toe op vakantie te gaan. In augustus is ook nog eens zijn verjaardag. Vorig jaar mocht ik met mijn zusje en haar gezin mee. Erg lief en ging goed en ook namen vrienden me mee met de camper, naar festivals en het strand. Ik heb echt genoten, maar het gemis was groter dan ooit. Dit jaar is anders, omdat ik sinds kort een lieve vriend heb. Vergeten nooit, altijd in mijn hart, maar ik maak nu nieuwe vakantie herinneringen en koester die van het verleden.

Voor iedereen wens ik dat het moment komt naast het weer opnieuw kunnen genieten van allerlei dingen, ook weer van vakantie te kunnen genieten. Forceer niets, als het toch niet goed voelt, dan is dat zo. Voelt het verdrietig?  Huil maar en weet er komt een moment waarop er ineens een glimlach verschijnt, maar het heeft tijd nodig.  Knuffel Jeannette

Wat fijn dat je jouw ervaringen en tips deelt, Ransuil65! Ook heel fijn om te lezen dat het moeiijk was, maar dat je toch weer kunt genieten van de vakantie, weer nieuwe herinneringen kunt maken - zonder je herinneringen aan Pieter teniet te doen. Zo belangrijk, die goede herinneringen.

Het verdriet blijft bij je, het gemis ook. Maar hopelijk wordt dat acute pijnknopje steeds minder en steeds minder intens geraakt.

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0