Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.

Rouw, immuunsysteem en voeding

Beste Lotgenoten, het is nu ruim een jaar geleden dat mijn man is overleden aan longkanker. Ik ben nog steeds diep verdrietig en kan bijna niets aan. Op visite gaan is al een onderneming. Laatst moest ik naar een herdenkingsdienst van een familielid. Ik moest een uur reizen. Daarna zat ik in een stampvolle ruimte. Uit wanhoop heb ik een paar glazen witte wijn gedronken. Alleen om de situatie aan te kunnen. De week erna was ik zwaar depressief en zo moe dat elke stap me te veel was. Een vriendin zei tegen mij:’Het duurt wel lang bij jou, dat verdriet. Misschien moet je naar een rouwtherapeut.’ Daar schrok ik van. Ik dacht: Misschien kom ik er nooit overheen.

Tast de rouw je immuunsysteem aan? Sociaal is ook alles me te veel. Ik ben bang dat ik hier nooit meer uitkom. Ik zit nu wel in een lotgenotengroep van Humanitas. Dat geeft wel steun. Maar verder kan ik niets aan.  Ik hou erg van wandelen. Dat doet me zo goed. Zelfs daar ben ik te moe voor.  Ik lig nu al een paar dagen op bed. Vandaag is de depressie gezakt. Verder kan ik nog niets. Ik vraag me ook af of bepaalde voeding helpt om je beter te voelen. Alcohol maakt het in ieder geval slechter. Terwijl ik tegelijkertijd een borrel zou willen nemen om even niets te hoeven voelen.

Herkennen jullie dat. Hettie

Hartjes 2

Er zijn 11 reacties op dit bericht

Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#1

Lieve Hettie, 

Rouwen duurt,..zolang als het duurt.... dat is voor ieder mens anders..

Misschien zegt jouw omgeving,...al een jaar...toch denk ik dat de meeste mensen hier op het forum , zouden zeggen,...pas, een jaar...

Rouwen is zwaar,...het kan je helemaal uit balans brengen,...en, door de duur,..wanhopig maken,..

ik herken alles wat u hier schrijft...

ook ik ging sociale gebeurtenissen uit de weg...en voelde mij bijna continue moe , zwak en radeloos...

Het is dat voortdurende "denken" waardoor je steeds meer en meer uitgeput raakt...

en, bijna niks aan (lijkt) te kunnen...

Dat weer onder controle te krijgen,..door het tegendeel te "doen" is  , denk ik de belangrijkste stap , om het leven weer wat aangenamer te maken...

"Doen" in plaats van "Denken"  en, de focus te houden, op die activiteit....

Het immuunsysteem,..heeft niet zozeer te lijden onder het rouwproces zelf,...wel onder, hoe we er mee omgaan...door bv slecht slapen / eten/ drinken...

Voeding kan zeker een bijdrage leveren , in je iets beter voelen..

wat mij persoonlijk hielp is...een goede vitamine B complex (dat maakt minder vermoeid) in combinatie met een goede Omega 3 visolie (helpt onder andere tegen depressie)

verder is haver en havermout,..rustgevend...

ik weet wat het is ...om voortdurend dat stemmetje te horen,...(het denken ) terwijl je eigenlijk maar 1 ding wilt,...er vanaf...terug naar je goed voelen,...weer een beetje plezier...

middenin,..het rouwproces,...vind je vaak geen manier, om ervan los te komen....

dat is normaal....en hoort er (helaas) bij....

De storm(en) laten uitrazen,..."er" (het denken ) niet tegen vechten,...is het beste advies wat ik u kan geven...

Er komen, betere tijden,.....!..wanneer..? kan ik u niet zeggen,...ook dat is voor ieder mens anders....

maar,..dat ze weer komen,,...is "heel zeker"....

Houd Moed, en vooral dat ...Vertrouwen...

Een Lieve Groet, 

van,..

Fade Out,.......

 

 

 

 

Loves 0
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#2

Hartelijk dank voor de reactie. Die steun kan ik goed gebruiken om de moed er in te houden. Goede tip, de voedingssupplementen. Nogmaals dank voor de opbeurende woorden. Rouw is zo’n eenzame strijd. Hettie

Loves 2
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#3
Hettie de Korte schreef op Donderdag 4 april 2019 14:49
Hartelijk dank voor de reactie. Die steun kan ik goed gebruiken om de moed er in te houden. Goede tip, de voedingssupplementen. Nogmaals dank voor de opbeurende woorden. Rouw is zo’n eenzame strijd. Hettie

Lieve Hettie, 

Ja zo voelt het inderdaad...als een ,..eenzame strijd..

maar, is dat eigenlijk wel zo..?

en, waar strijden we dan tegen..?

De werkelijkheid is,...iedere dag,..gaan duizenden mensen hetzelfde tegemoed...

ze verliezen een dierbare,...

rouwen is natuurlijk voor iedereen anders...dat is waar...maar de dood blijft onomkomelijk...

en ook, voor iedereen...

hoe we er mee omgaan , maakt het verschil...

We strijden,..tegen onze gedachten....daarmee, tegen, ons zelf....

Het is onuitstaanbaar,..dat de ander er niet meer is...en schieten in verzet...daartegen...

met heel ons wezen......

die tegenreactie, is een natuurlijke reactie...op stress...maar nu komt er iets bij,..waar we geen antwoord op hebben...of krijgen... 

het opgeven van de strijd,...daarmee,.. winnen we alles...

De dood,..een ieders lot,....accepteren,...als onderdeel van het leven ...is heel erg moeilijk....

daarom is het goed, om af en toe,..voorbij ons eigen rouwproces te kijken...

en weer in te zien,..dat ondanks dat het eenzaam voelt,..we nooit alleen zijn...

We pakken het zwaard op...en vechten ons een slag in het rond....tegen,...iets waar we het nooit van winnen...

onze gedachten,...houden "die strijd" in stand...

De angst,..het zwak voelen (maar niet zijn) ..depressie...eenzaamheid,...het komt allemaal voort uit dat denken... het malen...

Zodra we dat mechanisme leren herkennen,..er niet tegenin gaan,...het uit laten razen....

gaat de storm vanzelf  liggen....

Als er 2 landen oorlog hebben, en 1 daarvan zou,...niet meer op de ander terug reageren....

is er gelijk vrede....zo is het ook met het denken....

schenk maar geen aandacht meer aan "dat stemmetje"...en , komen er weer gedachten op....onderzoek het dan op de "waarheid".....zo van...klopt deze gedachte wel ?   ben ik wel echt eenzaam..? ben ik echt depressief..?......

je geeft hiermee de gedachten geen "macht" meer...over jou....

maar keert het om....daar vind je, de rust weer terug...

Heel Veel *Sterkte ...

Een Lieve Groet, 

van...

Fade Out,..........

 

 

 

 

 

 

 

Loves 0
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#4
Fade Out schreef op Donderdag 4 april 2019 16:35
Hettie de Korte schreef op Donderdag 4 april 2019 14:49
Hartelijk dank voor de reactie. Die steun kan ik goed gebruiken om de moed er in te houden. Goede tip, de voedingssupplementen. Nogmaals dank voor de opbeurende woorden. Rouw is zo’n eenzame strijd. Hettie

Lieve Hettie, 

Ja zo voelt het inderdaad...als een ,..eenzame strijd..

maar, is dat eigenlijk wel zo..?

en, waar strijden we dan tegen..?

De werkelijkheid is,...iedere dag,..gaan duizenden mensen hetzelfde tegemoed...

ze verliezen een dierbare,...

rouwen is natuurlijk voor iedereen anders...dat is waar...maar de dood blijft onomkomelijk...

en ook, voor iedereen...

hoe we er mee omgaan , maakt het verschil...

We strijden,..tegen onze gedachten....daarmee, tegen, ons zelf....

Het is onuitstaanbaar,..dat de ander er niet meer is...en schieten in verzet...daartegen...

met heel ons wezen......

die tegenreactie, is een natuurlijke reactie...op stress...maar nu komt er iets bij,..waar we geen antwoord op hebben...of krijgen... 

het opgeven van de strijd,...daarmee,.. winnen we alles...

De dood,..een ieders lot,....accepteren,...als onderdeel van het leven ...is heel erg moeilijk....

daarom is het goed, om af en toe,..voorbij ons eigen rouwproces te kijken...

en weer in te zien,..dat ondanks dat het eenzaam voelt,..we nooit alleen zijn...

We pakken het zwaard op...en vechten ons een slag in het rond....tegen,...iets waar we het nooit van winnen...

onze gedachten,...houden "die strijd" in stand...

De angst,..het zwak voelen (maar niet zijn) ..depressie...eenzaamheid,...het komt allemaal voort uit dat denken... het malen...

Zodra we dat mechanisme leren herkennen,..er niet tegenin gaan,...het uit laten razen....

gaat de storm vanzelf  liggen....

Als er 2 landen oorlog hebben, en 1 daarvan zou,...niet meer op de ander terug reageren....

is er gelijk vrede....zo is het ook met het denken....

schenk maar geen aandacht meer aan "dat stemmetje"...en , komen er weer gedachten op....onderzoek het dan op de "waarheid".....zo van...klopt deze gedachte wel ?   ben ik wel echt eenzaam..? ben ik echt depressief..?......

je geeft hiermee de gedachten geen "macht" meer...over jou....

maar keert het om....daar vind je, de rust weer terug...

Heel Veel *Sterkte ...

Een Lieve Groet, 

van...

Fade Out,..........

Dank je wel. Fijn om te lezen. Ik vecht eigenlijk tegen de pijn en de leegte. En de angst voor de toekomst. Ik heb het gevoel of ik ook half dood ben. Ik neem je woorden ter harte. Lees ze regelmatig over. Ik hoor nog bij de levenden.

Ook een lieve groet van mij, Hettie

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#5
Hettie de Korte schreef op Donderdag 4 april 2019 16:57
Fade Out schreef op Donderdag 4 april 2019 16:35
Hettie de Korte schreef op Donderdag 4 april 2019 14:49
Hartelijk dank voor de reactie. Die steun kan ik goed gebruiken om de moed er in te houden. Goede tip, de voedingssupplementen. Nogmaals dank voor de opbeurende woorden. Rouw is zo’n eenzame strijd. Hettie

Lieve Hettie, 

Ja zo voelt het inderdaad...als een ,..eenzame strijd..

maar, is dat eigenlijk wel zo..?

en, waar strijden we dan tegen..?

De werkelijkheid is,...iedere dag,..gaan duizenden mensen hetzelfde tegemoed...

ze verliezen een dierbare,...

rouwen is natuurlijk voor iedereen anders...dat is waar...maar de dood blijft onomkomelijk...

en ook, voor iedereen...

hoe we er mee omgaan , maakt het verschil...

We strijden,..tegen onze gedachten....daarmee, tegen, ons zelf....

Het is onuitstaanbaar,..dat de ander er niet meer is...en schieten in verzet...daartegen...

met heel ons wezen......

die tegenreactie, is een natuurlijke reactie...op stress...maar nu komt er iets bij,..waar we geen antwoord op hebben...of krijgen... 

het opgeven van de strijd,...daarmee,.. winnen we alles...

De dood,..een ieders lot,....accepteren,...als onderdeel van het leven ...is heel erg moeilijk....

daarom is het goed, om af en toe,..voorbij ons eigen rouwproces te kijken...

en weer in te zien,..dat ondanks dat het eenzaam voelt,..we nooit alleen zijn...

We pakken het zwaard op...en vechten ons een slag in het rond....tegen,...iets waar we het nooit van winnen...

onze gedachten,...houden "die strijd" in stand...

De angst,..het zwak voelen (maar niet zijn) ..depressie...eenzaamheid,...het komt allemaal voort uit dat denken... het malen...

Zodra we dat mechanisme leren herkennen,..er niet tegenin gaan,...het uit laten razen....

gaat de storm vanzelf  liggen....

Als er 2 landen oorlog hebben, en 1 daarvan zou,...niet meer op de ander terug reageren....

is er gelijk vrede....zo is het ook met het denken....

schenk maar geen aandacht meer aan "dat stemmetje"...en , komen er weer gedachten op....onderzoek het dan op de "waarheid".....zo van...klopt deze gedachte wel ?   ben ik wel echt eenzaam..? ben ik echt depressief..?......

je geeft hiermee de gedachten geen "macht" meer...over jou....

maar keert het om....daar vind je, de rust weer terug...

Heel Veel *Sterkte ...

Een Lieve Groet, 

van...

Fade Out,..........

Dank je wel. Fijn om te lezen. Ik vecht eigenlijk tegen de pijn en de leegte. En de angst voor de toekomst. Ik heb het gevoel of ik ook half dood ben. Ik neem je woorden ter harte. Lees ze regelmatig over. Ik hoor nog bij de levenden.

Ook een lieve groet van mij, Hettie

Lieve Hettie,...

Nog even een reactie terug van mij...

De (mentale)Pijn ,..De Leegte,....Angst voor de toekomst...klinkt misschien gek,...maar ook dit zjn (slechts) gedachten...

Pijn, om het verlies van iemand,..is heel echt,..en heftig....maar het is wel "onze" mentale pijn...

Angst voor de toekomst..? is eigenlijk ook,..als je het onderzoekt...niet reeel..

waarom niet..? niemand weet hoe de toekomst eruit zal zien..!..dus, waarom daar nu al angstig over zijn.?....misschien word het wel juist heel aangenaam..?

het gevoel half dood te zijn,...is wat dit (mentale)rouw proces met je doet...

het put vreselijk uit....iedereen die een geliefde moet missen,  kent dit gevoel....

De uitputting,...komt voort uit het malen en piekeren...

het is de kunst, om weer het stuur in eigen handen te krijgen, wat betreft onze 

gedachten..

Het niet jou laten vertellen,,...hoe iets is....hoe iets voelt...of zal gaan/ zal zijn.

daar ligt de bevrijding....

De Liefde verdwijnt niet...zelfs,..nooit,...het is een gevoel ipv gedachte....

en komt voort uit het Hart ipv het Hoofd...

*Veel Liefs, 

van...

Fade Out,............

 

 

 

Loves 1
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#6
Fade Out schreef op Donderdag 4 april 2019 17:25
Hettie de Korte schreef op Donderdag 4 april 2019 16:57
Fade Out schreef op Donderdag 4 april 2019 16:35
Hettie de Korte schreef op Donderdag 4 april 2019 14:49
Hartelijk dank voor de reactie. Die steun kan ik goed gebruiken om de moed er in te houden. Goede tip, de voedingssupplementen. Nogmaals dank voor de opbeurende woorden. Rouw is zo’n eenzame strijd. Hettie

Lieve Hettie, 

Ja zo voelt het inderdaad...als een ,..eenzame strijd..

maar, is dat eigenlijk wel zo..?

en, waar strijden we dan tegen..?

De werkelijkheid is,...iedere dag,..gaan duizenden mensen hetzelfde tegemoed...

ze verliezen een dierbare,...

rouwen is natuurlijk voor iedereen anders...dat is waar...maar de dood blijft onomkomelijk...

en ook, voor iedereen...

hoe we er mee omgaan , maakt het verschil...

We strijden,..tegen onze gedachten....daarmee, tegen, ons zelf....

Het is onuitstaanbaar,..dat de ander er niet meer is...en schieten in verzet...daartegen...

met heel ons wezen......

die tegenreactie, is een natuurlijke reactie...op stress...maar nu komt er iets bij,..waar we geen antwoord op hebben...of krijgen... 

het opgeven van de strijd,...daarmee,.. winnen we alles...

De dood,..een ieders lot,....accepteren,...als onderdeel van het leven ...is heel erg moeilijk....

daarom is het goed, om af en toe,..voorbij ons eigen rouwproces te kijken...

en weer in te zien,..dat ondanks dat het eenzaam voelt,..we nooit alleen zijn...

We pakken het zwaard op...en vechten ons een slag in het rond....tegen,...iets waar we het nooit van winnen...

onze gedachten,...houden "die strijd" in stand...

De angst,..het zwak voelen (maar niet zijn) ..depressie...eenzaamheid,...het komt allemaal voort uit dat denken... het malen...

Zodra we dat mechanisme leren herkennen,..er niet tegenin gaan,...het uit laten razen....

gaat de storm vanzelf  liggen....

Als er 2 landen oorlog hebben, en 1 daarvan zou,...niet meer op de ander terug reageren....

is er gelijk vrede....zo is het ook met het denken....

schenk maar geen aandacht meer aan "dat stemmetje"...en , komen er weer gedachten op....onderzoek het dan op de "waarheid".....zo van...klopt deze gedachte wel ?   ben ik wel echt eenzaam..? ben ik echt depressief..?......

je geeft hiermee de gedachten geen "macht" meer...over jou....

maar keert het om....daar vind je, de rust weer terug...

Heel Veel *Sterkte ...

Een Lieve Groet, 

van...

Fade Out,..........

Dank je wel. Fijn om te lezen. Ik vecht eigenlijk tegen de pijn en de leegte. En de angst voor de toekomst. Ik heb het gevoel of ik ook half dood ben. Ik neem je woorden ter harte. Lees ze regelmatig over. Ik hoor nog bij de levenden.

Ook een lieve groet van mij, Hettie

Lieve Hettie,...

Nog even een reactie terug van mij...

De (mentale)Pijn ,..De Leegte,....Angst voor de toekomst...klinkt misschien gek,...maar ook dit zjn (slechts) gedachten...

Pijn, om het verlies van iemand,..is heel echt,..en heftig....maar het is wel "onze" mentale pijn...

Angst voor de toekomst..? is eigenlijk ook,..als je het onderzoekt...niet reeel..

waarom niet..? niemand weet hoe de toekomst eruit zal zien..!..dus, waarom daar nu al angstig over zijn.?....misschien word het wel juist heel aangenaam..?

het gevoel half dood te zijn,...is wat dit (mentale)rouw proces met je doet...

het put vreselijk uit....iedereen die een geliefde moet missen,  kent dit gevoel....

De uitputting,...komt voort uit het malen en piekeren...

het is de kunst, om weer het stuur in eigen handen te krijgen, wat betreft onze 

gedachten..

Het niet jou laten vertellen,,...hoe iets is....hoe iets voelt...of zal gaan/ zal zijn.

daar ligt de bevrijding....

De Liefde verdwijnt niet...zelfs,..nooit,...het is een gevoel ipv gedachte....

en komt voort uit het Hart ipv het Hoofd...

*Veel Liefs, 

van...

Fade Out,............

Dank je wel voor je wijze woorden. Ik stel het erg op prijs. Hettie

Loves 0
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#8

Hartelijk dank voor de links. Groeten, Hettie de Korte

Loves 0
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
afbeelding van Berenvrouw
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
#9

Lieve  Hetty,

Voor rouw staat geen tijd.  Mijn man is ruim tweeëneenhalf jaar geleden overleden aan darmkanker, ik kan me enigszins in jouw situatie verplaatsen. Mijn allerliefste vriendin overleed eind februari vorig jaar.

Het is zo verschrikkelijk zwaar om een heel dierbaar iemand te moeten missen. Ik heb ook dezelfde gevoelens gehad, die jij beschrijft en nog regelmatig. De dingen die je samen deed, de herinneringen die je samen had....niets is daar meer van over. Jouw leven  is jouw leven niet meer.

Je mág je voelen zoals je je voelt, het is iets wat je niet wilt, maar het ís er. Je kunt er niets aan veranderen. Geef hét,  de rpuw, ruimte. Het is nodig. Wil je een dag in bed kruipen, gewoon doen ! Ik doe het vandaag ook, foto's gekeken  en kwam een foto tegen waar 3 overleden vrienden, waaronder mijn man, opstaan. Dat doet pijn. 

Ik heb ruim een jaar een relatie met een weduwnaar. Zijn rouw en verdriet om zijn overleden vrouw ervaart hij anders. Dat mag. Ik heb mijn verdriet en hij het zijne. Zo is ieders verdriet, iedere manier van rouwen anders.

Ik heb veel baat bij acupunctuur. Ook bel ik regelmatig met de Luisterlijn, waar ik even mijn verhaal kwijt kan. Dat verlicht iets. Maar pijn,,verdriet en rouw kunnen ze niet wegnemen.

Het is een rottijd, maar er ontkomt niemand aan.

Zoek je eigen weg hierin en neem de tijd.

Sterkte,, Hanny

 

 

Loves 1
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#10
Berenvrouw schreef op Dinsdag 21 mei 2019 16:05
Lieve  Hetty,

Voor rouw staat geen tijd.  Mijn man is ruim tweeëneenhalf jaar geleden overleden aan darmkanker, ik kan me enigszins in jouw situatie verplaatsen. Mijn allerliefste vriendin overleed eind februari vorig jaar.

Het is zo verschrikkelijk zwaar om een heel dierbaar iemand te moeten missen. Ik heb ook dezelfde gevoelens gehad, die jij beschrijft en nog regelmatig. De dingen die je samen deed, de herinneringen die je samen had....niets is daar meer van over. Jouw leven  is jouw leven niet meer.

Je mág je voelen zoals je je voelt, het is iets wat je niet wilt, maar het ís er. Je kunt er niets aan veranderen. Geef hét,  de rpuw, ruimte. Het is nodig. Wil je een dag in bed kruipen, gewoon doen ! Ik doe het vandaag ook, foto's gekeken  en kwam een foto tegen waar 3 overleden vrienden, waaronder mijn man, opstaan. Dat doet pijn. 

Ik heb ruim een jaar een relatie met een weduwnaar. Zijn rouw en verdriet om zijn overleden vrouw ervaart hij anders. Dat mag. Ik heb mijn verdriet en hij het zijne. Zo is ieders verdriet, iedere manier van rouwen anders.

Ik heb veel baat bij acupunctuur. Ook bel ik regelmatig met de Luisterlijn, waar ik even mijn verhaal kwijt kan. Dat verlicht iets. Maar pijn,,verdriet en rouw kunnen ze niet wegnemen.

Het is een rottijd, maar er ontkomt niemand aan.

Zoek je eigen weg hierin en neem de tijd.

Sterkte,, Hanny

Dank je wel, Hanny. Het is zo’n eenzame strijd.  Van die eetbuien raak ik nog meer in de war. Misschien is het de griep die me zo verzwakt. Het is niet uitteleggen aan mensen die dit nog nooit hebben mee gemaakt. Dank je voor je begrip en wijze woorden. Liefs, Hettie

Loves 1

Pagina's