Pijn en opgehoopte tranen

13 Sept. Is kort dat weet ik, maar ondanks hulp professioneel en humanitas heb ik steeds meer het gevoel dat het voor mij niet meer hoeft. Er is genoeg om voor te leven zoals in Feb. mijn 1e kleinkind. Ondanks dat is na 38 jaar mijn levensliefde naar de sterren en eigenlijk wil ik daar ook naar toe. 

Hartjes 0

Er zijn 9 reacties op dit bericht

afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#1

Lieve Donald, 

Mijn man en vader van onze dochters is afgelopen 4 oktober overleden, wij waren 26 jaar samen. Het leven had en heeft ook geen zin meer voor mij! Maar als ik opgeef hebben mijn dochters geen vader en geen moeder meer, mijn man zou dat niet willen!! Ik moet door en de hoop hebben en bidden dat het geluk mij ook ooit weer toelacht! Ik snap jou echt waar!!!! Maar je kleinkind en kinderen hebben jou nog, je hebt nog veel te geven, hiervan krijg je ook liefde terug!

Kijk naar buiten, voel de wind, de zon, de regen, weet dat je vrouw in jou zit!!

Geef niet op Donald!

Liefs Anita

Loves 2
#2
Alissa1 schreef op Maandag 16 december 2019 10:54
Lieve Donald, 

Mijn man en vader van onze dochters is afgelopen 4 oktober overleden, wij waren 26 jaar samen. Het leven had en heeft ook geen zin meer voor mij! Maar als ik opgeef hebben mijn dochters geen vader en geen moeder meer, mijn man zou dat niet willen!! Ik moet door en de hoop hebben en bidden dat het geluk mij ook ooit weer toelacht! Ik snap jou echt waar!!!! Maar je kleinkind en kinderen hebben jou nog, je hebt nog veel te geven, hiervan krijg je ook liefde terug!

Kijk naar buiten, voel de wind, de zon, de regen, weet dat je vrouw in jou zit!!

Geef niet op Donald!

Liefs Anita

Je hebt gelijk, dat besef ik wel, ik geef het ook niet op, maar het is zo tegenstrijdig allemaal. 1e kerstdag is mijn gezin en wat familie hier dus heb ik het huis versierd, allemaal items die we samen gekocht hadden, het staat en hangt maar met heel veel tranen gedaan. Het nieuwe jaar zien we wel wat er komt. Voor nu is het eigenlijk te veel om te dragen. Heb jij wel steun? 

Loves 0
afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#3
Donald Schoers schreef op Maandag 16 december 2019 14:40
Alissa1 schreef op Maandag 16 december 2019 10:54
Lieve Donald, 

Mijn man en vader van onze dochters is afgelopen 4 oktober overleden, wij waren 26 jaar samen. Het leven had en heeft ook geen zin meer voor mij! Maar als ik opgeef hebben mijn dochters geen vader en geen moeder meer, mijn man zou dat niet willen!! Ik moet door en de hoop hebben en bidden dat het geluk mij ook ooit weer toelacht! Ik snap jou echt waar!!!! Maar je kleinkind en kinderen hebben jou nog, je hebt nog veel te geven, hiervan krijg je ook liefde terug!

Kijk naar buiten, voel de wind, de zon, de regen, weet dat je vrouw in jou zit!!

Geef niet op Donald!

Liefs Anita

Je hebt gelijk, dat besef ik wel, ik geef het ook niet op, maar het is zo tegenstrijdig allemaal. 1e kerstdag is mijn gezin en wat familie hier dus heb ik het huis versierd, allemaal items die we samen gekocht hadden, het staat en hangt maar met heel veel tranen gedaan. Het nieuwe jaar zien we wel wat er komt. Voor nu is het eigenlijk te veel om te dragen. Heb jij wel steun?

Hallo Donald, ja ik heb wel steun, maar uiteindelijk moet ik het zelf doen, ik ga weer alleen naar bed en sta alleen op, alleen koffie drinken en plannetjes voor de dag maken etc......

Ik voel me vaak eenzaam ondanks dat ik wel lieve mensen om me heen heb!

Het wordt nooit meer zoals vroeger, ik zal mij een nieuw leven moeten leren aanpassen, dat heeft veel tijd nodig. Ik weet wel dat ik het eerste gedeelte van mijn leven gelukkig ben geweest en de liefde heb mogen ervaren. Nu komt het tweede gedeelte met hopelijk geluk  voor mij en mijn meiden;)

Liefs Anita

Loves 1
#4
Alissa1 schreef op Maandag 16 december 2019 16:15
Donald Schoers schreef op Maandag 16 december 2019 14:40
Alissa1 schreef op Maandag 16 december 2019 10:54
Lieve Donald, 

Mijn man en vader van onze dochters is afgelopen 4 oktober overleden, wij waren 26 jaar samen. Het leven had en heeft ook geen zin meer voor mij! Maar als ik opgeef hebben mijn dochters geen vader en geen moeder meer, mijn man zou dat niet willen!! Ik moet door en de hoop hebben en bidden dat het geluk mij ook ooit weer toelacht! Ik snap jou echt waar!!!! Maar je kleinkind en kinderen hebben jou nog, je hebt nog veel te geven, hiervan krijg je ook liefde terug!

Kijk naar buiten, voel de wind, de zon, de regen, weet dat je vrouw in jou zit!!

Geef niet op Donald!

Liefs Anita

Je hebt gelijk, dat besef ik wel, ik geef het ook niet op, maar het is zo tegenstrijdig allemaal. 1e kerstdag is mijn gezin en wat familie hier dus heb ik het huis versierd, allemaal items die we samen gekocht hadden, het staat en hangt maar met heel veel tranen gedaan. Het nieuwe jaar zien we wel wat er komt. Voor nu is het eigenlijk te veel om te dragen. Heb jij wel steun?

Hallo Donald, ja ik heb wel steun, maar uiteindelijk moet ik het zelf doen, ik ga weer alleen naar bed en sta alleen op, alleen koffie drinken en plannetjes voor de dag maken etc......

Ik voel me vaak eenzaam ondanks dat ik wel lieve mensen om me heen heb!

Het wordt nooit meer zoals vroeger, ik zal mij een nieuw leven moeten leren aanpassen, dat heeft veel tijd nodig. Ik weet wel dat ik het eerste gedeelte van mijn leven gelukkig ben geweest en de liefde heb mogen ervaren. Nu komt het tweede gedeelte met hopelijk geluk  voor mij en mijn meiden;)

Liefs Anita

Jouw bericht lijkt een kopie van mijn situatie, schrale troost maar Dankje. Mocht je willen hou dan contact, misschien kunnen we een beetje tegen elkaar aanleunen. 

Liefs donald

Loves 0
afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#5
Donald Schoers schreef op Maandag 16 december 2019 19:25
Alissa1 schreef op Maandag 16 december 2019 16:15
Donald Schoers schreef op Maandag 16 december 2019 14:40
Alissa1 schreef op Maandag 16 december 2019 10:54
Lieve Donald, 

Mijn man en vader van onze dochters is afgelopen 4 oktober overleden, wij waren 26 jaar samen. Het leven had en heeft ook geen zin meer voor mij! Maar als ik opgeef hebben mijn dochters geen vader en geen moeder meer, mijn man zou dat niet willen!! Ik moet door en de hoop hebben en bidden dat het geluk mij ook ooit weer toelacht! Ik snap jou echt waar!!!! Maar je kleinkind en kinderen hebben jou nog, je hebt nog veel te geven, hiervan krijg je ook liefde terug!

Kijk naar buiten, voel de wind, de zon, de regen, weet dat je vrouw in jou zit!!

Geef niet op Donald!

Liefs Anita

Je hebt gelijk, dat besef ik wel, ik geef het ook niet op, maar het is zo tegenstrijdig allemaal. 1e kerstdag is mijn gezin en wat familie hier dus heb ik het huis versierd, allemaal items die we samen gekocht hadden, het staat en hangt maar met heel veel tranen gedaan. Het nieuwe jaar zien we wel wat er komt. Voor nu is het eigenlijk te veel om te dragen. Heb jij wel steun?

Hallo Donald, ja ik heb wel steun, maar uiteindelijk moet ik het zelf doen, ik ga weer alleen naar bed en sta alleen op, alleen koffie drinken en plannetjes voor de dag maken etc......

Ik voel me vaak eenzaam ondanks dat ik wel lieve mensen om me heen heb!

Het wordt nooit meer zoals vroeger, ik zal mij een nieuw leven moeten leren aanpassen, dat heeft veel tijd nodig. Ik weet wel dat ik het eerste gedeelte van mijn leven gelukkig ben geweest en de liefde heb mogen ervaren. Nu komt het tweede gedeelte met hopelijk geluk  voor mij en mijn meiden;)

Liefs Anita

Jouw bericht lijkt een kopie van mijn situatie, schrale troost maar Dankje. Mocht je willen hou dan contact, misschien kunnen we een beetje tegen elkaar aanleunen. 

Liefs donald

Hoi Donald, ja hoor prima, leunen we tegen elkaar aan;)

Houd moed!! Liefs Anita

Loves 1
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#6

Hoi Donald.

Mijn man is 14 september overleden, dus ik weet hoe jij je voelt. Ik vraag me ook af wat alles nog voor nut heeft. Zonder mijn man is het leven zo leeg en eenzaam. Het is heel zwaar allemaal!

Ik wens je heel veel sterkte en kracht, liefs Marjan

Loves 1
#7
Marjan vd Veen schreef op Vrijdag 20 december 2019 16:17
Hoi Donald.

Mijn man is 14 september overleden, dus ik weet hoe jij je voelt. Ik vraag me ook af wat alles nog voor nut heeft. Zonder mijn man is het leven zo leeg en eenzaam. Het is heel zwaar allemaal!

Ik wens je heel veel sterkte en kracht, liefs Marjan

Dank voor je berichtje, jij ook veel wijsheid en troost gewenst. 't is voor ieder weer anders ben ik achter behalve dan het gevoel dat niks meer klopt. Zorg dat je prof. Hulp krijgt anders ga je er onderdoor. Liefs, donald. 

Loves 1
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#8
Donald Schoers schreef op Vrijdag 20 december 2019 17:58
Marjan vd Veen schreef op Vrijdag 20 december 2019 16:17
Hoi Donald.

Mijn man is 14 september overleden, dus ik weet hoe jij je voelt. Ik vraag me ook af wat alles nog voor nut heeft. Zonder mijn man is het leven zo leeg en eenzaam. Het is heel zwaar allemaal!

Ik wens je heel veel sterkte en kracht, liefs Marjan

Dank voor je berichtje, jij ook veel wijsheid en troost gewenst. 't is voor ieder weer anders ben ik achter behalve dan het gevoel dat niks meer klopt. Zorg dat je prof. Hulp krijgt anders ga je er onderdoor. Liefs, donald.

Dank je Donald

Ja daar ben ik mee bezig maar het gaat allemaal wat langzaam. Zeker nu de "feestdagen"  er tussen zitten. Nee er klopt niks meer he, je leven is je leven niet meer. Alles wat je samen had, is weg en nu is het jij ipv wij....ik vind dat zo moeilijk. Want wij is wat je wilde, samen oud worden en mooie herinneringen maken. Het leven kan erg wreed zijn, daar ben ik wel achter.

Voel je vrij te schrijven als je dat wilt. Mijn "deur"  staat altijd open.

Liefs, Marjan

Loves 1
gerardina ik heb momenteel en burnout door het overlijden van mijn man ik ben zo gaan vluchten voor het verdriet en gemis heb veel huilbuien en angst
afbeelding van gerardina
Storm
gerardina ik heb momenteel en burnout door het overlijden van mijn man ik ben zo gaan vluchten voor het verdriet en gemis heb veel huilbuien en angst
#9

hallo donald de feestdagen zijn voorbij het was de hel de kerstdagen heb ik alleen maar gehuild en naar zijn graf geweest mijn man is 10 maanden geleden overleden ik kan het nog steeds niet geloven dat hij nooit meer terug komt ik mis hem nog zo erg overal zijn herinneringen ze zeggen dat het fijn is om ze te hebben ik word er alleen maar verdrietig van om wat was en nu niet meer wij waren 32 jaar samen en we deden bijna alles samen we verveelde elkaar nooit.geen kinderen samen dus is het erg eenzaam en stil vrienden hebben hun eigen leven word vaak ook verdrietig als ze vertelen hoe fijn ze zijn uitgeweest of de gewone dingen ik neem het ze niet kwalijk maar ze beseffen niet hoeveel verdriet het doet  nu  ik dat niet meer heb het is zo moeilijk heb ook veel onbegrip buren zeggen je moet nu maar eens door met je leven.dat getreur als je zo doorgaat wil niemand je meer zien dat zijn harde woorden ik heb mijn verdriet ik heb ook een burnout gekregen de energie gaat eruit het heeft geen zin allemaal.denk vaak wat moet ik met mijn leven mis de liefde  deze site is zeker goed mailen met lotgenoten die begrijpen wat je voelt mischien groeien er ook vriendschappen uit heel veel sterkte van gerardina

Loves 1