Manuel26284 48jaar woonachtig in Baarle Nassau, vrijgezel. Houdt van lekker eten, terrasje, bioscoop en weekendjes weg.
afbeelding van Manuel26284
Storm
Manuel26284 48jaar woonachtig in Baarle Nassau, vrijgezel. Houdt van lekker eten, terrasje, bioscoop en weekendjes weg.

Advies

6 December is mijn vader onverwachts overleden op 74jarige leeftijd. Heb ontzettend veel moeite om dit te accepteren. Zeker omdat ik die dag hem nog gewoon had gesproken en S'avonds ook nog om 00.30uur en dan paar uurtjes later is hij er niet meer.

Was samen met mijn moeder ook mantelzorger omdat hij ziek was. Zit nu in een dal waar ik niet meer uitkom, voel me leeg, futloos, geen interesses meer en helemaal niet om te werken. Elke dag zak ik verder weg... Iemand die mij kan helpen.

Hartjes 0

Er zijn 4 reacties op dit bericht

#1

Beste Manuel,

Gecondoleerd met het verlies van je vader. Een maand lijkt alweer veel, maar het is eigenlijk nog maar zo kort geleden... Zoals je hier misschien al op het forum hebt kunnen lezen, is het echt niet vreemd dat je je nog steeds ontworteld voelt.

Kun je er goed met je moeder over praten? Voelt zij hetzelfde? 

Veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Manuel26284 48jaar woonachtig in Baarle Nassau, vrijgezel. Houdt van lekker eten, terrasje, bioscoop en weekendjes weg.
afbeelding van Manuel26284
Storm
Manuel26284 48jaar woonachtig in Baarle Nassau, vrijgezel. Houdt van lekker eten, terrasje, bioscoop en weekendjes weg.
#2
Wie Troost Mij schreef op Maandag 31 december 2018 10:38
Beste Manuel,
Gecondoleerd met het verlies van je vader. Een maand lijkt alweer veel, maar het is eigenlijk nog maar zo kort geleden... Zoals je hier misschien al op het forum hebt kunnen lezen, is het echt niet vreemd dat je je nog steeds ontworteld voelt.
Kun je er goed met je moeder over praten? Voelt zij hetzelfde? 
Veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Hoi Mark,

 

Bedankt voor het bericht.

Kan goed met mijn moeder erover praten en zij voelt hetzelfde als ik. Alleen heb ik er meer moeite mee dan zij omdat mijn vader en ik ook de beste vrienden waren en veel deden samen. Heb moeite met slapen, voel me nutteloos en geen rust.

Lijkt of ik een negatieve spiraal ben beland en alleen nog verder naar beneden wordt getrokken. Mijn moeder probeert haar best wel te doen  alleen heeft zij het natuurlijk ook moeilijk mee.

 

Groet Manuel

 

Loves 0
#3
Manuel26284 schreef op Maandag 31 december 2018 15:01
Wie Troost Mij schreef op Maandag 31 december 2018 10:38
Beste Manuel,
Gecondoleerd met het verlies van je vader. Een maand lijkt alweer veel, maar het is eigenlijk nog maar zo kort geleden... Zoals je hier misschien al op het forum hebt kunnen lezen, is het echt niet vreemd dat je je nog steeds ontworteld voelt.
Kun je er goed met je moeder over praten? Voelt zij hetzelfde? 
Veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Hoi Mark,

 

Bedankt voor het bericht.

Kan goed met mijn moeder erover praten en zij voelt hetzelfde als ik. Alleen heb ik er meer moeite mee dan zij omdat mijn vader en ik ook de beste vrienden waren en veel deden samen. Heb moeite met slapen, voel me nutteloos en geen rust.

Lijkt of ik een negatieve spiraal ben beland en alleen nog verder naar beneden wordt getrokken. Mijn moeder probeert haar best wel te doen  alleen heeft zij het natuurlijk ook moeilijk mee.

 

Groet Manuel

Het is natuurlijk ook lastig voor haar: zij heeft verdriet, maar ziet ook dat haar zoon verdriet heeft. Lastig, hoor. Blijven praten, dat sowieso, maar dat neemt jouw 'klachten' niet per se weg.

Misschien heb je iets aan dit artikel: https://www.wietroostmij.nl/blog/8-tips-om-beter-te-kunnen-slape...

En hier is nog een artikel over het rouwproces in het algemeen, misschien geeft dit ook wat inzichten: https://www.wietroostmij.nl/blog/rouwproces-wat-staat-je-te-wach...

Hopelijk heb je er wat aan...

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
engelinde Ben weduwe , door grove nalatigheid van mijn man in het ziekenhuis en mijn dochter verdronk op jonge leeftijd in de vijver van de buren!
afbeelding van engelinde
Licht bewolkt
engelinde Ben weduwe , door grove nalatigheid van mijn man in het ziekenhuis en mijn dochter verdronk op jonge leeftijd in de vijver van de buren!
#4

Gecondoleerd  met het verlies van je vader....Het Is nog maar kort geleden  en het is heel normaal dat je verdriet zo hevig is.

Zeker als je band met je vader zo goed was...

Het verdriet in alle hevigheid,kan heel lang duren,zelf ook ondervonden,soms jaren lang.

Had zelf toen het idee dat ik gek werd van verdriet en de gevoelens, die dan gaan overheersen,maar kom voor jezelf op.

Uiteindelijk zal de ergste pijn minder worden,maar het gemis blijft altijd.

In mijn gezin mis ik er ook al twee en een echte oplossing voor het gemis is er niet,het gemis blijft!

Je zal het uiteindelijk door de loop der tijd zelf moeten doen,hoe er mee om te gaan,

maar ga nooit op je tenen lopen om je goed te houden voor een ander.

Wat ik heel erg vond is,dat als je met bekenden er over praat en die het zelf niet mee gemaakt hebben,dat je soms zo,n rare botte antwoorden krijgt,goed bedoeld,maar die je hevig kunnen raken. en je dan soms geregeld huilend thuis komt.

De buitenstaanders,hoe goed bedoeld,kennen jouw gevoelens niet en die zijn ook niet over te brengen!Spaar je energie daarvoor.

Dan wil je je verdriet niet altijd meer vertellen,als ze dan aan me vroegen,hoe is het met je,dan zei ik goed (ondanks dat het niet zo was) dan zei ik gelijk erachter aan en hoe is het met jou? Dan was het gesprek anders en degene vertelde dan over zichzelf en ik hoefde dan niks te vertellen hoe het voelde.

Liefs Joke

 

 

Loves 0