afbeelding van bianca12
Licht bewolkt

zelfmoord

hoi medelotgenoten,

sinds kort ben ik aan het verwerken van de zelfmoord van mijn partner dit gebeurden 9 jaar geleden.Ik het dit lange tijd weggestopt,omdat ik vreselijk boos ben.Met natuurlijk ook momenten van medelijden.

Mijn man gedroeg zicht er vreemd een week voor zijn dood.Hij ging zelfs bij vrienden logeren en maakte ruzie en was dan weer zeer te spreken over mij tegen andere. Beetje twee tegenstijdige dingen.Hij had het onder zijn werk en bij klanten erg naar zijn zin als gewoonlijk.Deze mensen merkte dus ook helemaal niks.Ik wel omdat hij zich vreemd gedroeg maar ook wel weer typisch mijn man, maar zocht er verder niks erg achter.Toen een dag voor vaderdag heeft hij zich van het leven beroofd doormiddel van ophangen.Ben 3 maanden erg van pad geweest en de eerste dagen in een shock geraakt.mijn zonen waren toen 11 jaar en 17 jaar. Wat ik zelf erg naar heb ervaren zijn de mensen om me heen.Mensen die je schuldig eraan vonden,hele rare verhalen over straat.Mensen die me niet meer aankeken of niks meer zeiden.eigenlijk kan je zoiets totaal niet gebruiken en als ik het erover heb word ik boos.hoe zit dit bij jullie en hoe gaan jullie daar mee om.

 

groetjes bianca

Hartjes 1

Er is 1 reactie op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste Bianca,

Wat een groot verlies. Ik kan me voorstellen dat dit erg zwaar is. Wat goed van je dat je hier je verhaal deelt. Hopelijk geeft dit steun en helpt het ook de verhalen van mede-lotgenoten te lezen. Ik wens je heel veel sterkte en kracht!

Hartelijke groet,

Rianne

Loves 0