afbeelding van Sabe22
Bewolkt

nog niet te bevatten

mijn allerliefst waar ik 26 jaar (de helft van mijn leven) samen mee was heeft op 4 mei een buiten zichzelf doding gedaan. 

Uit huis gelopen en twee dagen later in de auto teruggevonden. Een hel. 

politie recherche bah bah bah. 

Waarom? En wat moet hij zich alleen gevoeld hebben. 

Mij en de drie kinderen van 28,22 en 19 zijn radeloos achter gebleven. 

Het verdriet is immens en we rouwen zo anders. Ik voel me alleen in ons huis de kinderen wonen niet meer thuis. 

Als  er mensen zijn kost dat energie en soms is het ook wel leuk. Maar als ik over alles wat er gebeurt is praat is het net of ik niet over mezelf praat alsof je gewoon even weg bent. 

Vast komt er een moment waarop de pijn te verdragen is maar nu vind ik er even helemaal niets aan en gaat de wereld aan me voorbij. Verbijstering en ongeloof!

Hartjes 2

Er zijn 6 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Heftig, Sabe22.

Gecondoleerd met het verlies van je man. Bedankt voor het delen van je verhaal.

Je schrijft dat jullie zo anders rouwen. Bedoel je daarmee dat jij en je kinderen allemaal anders rouwen, of bedoel je juist dat rouw na zelfdoding heel anders is? Voor allebei geldt: ik kan me voorstellen dat het ontzettend moeilijk is om hiermee om te gaan. Kunnen jullie, ondanks dat de kinderen niet meer thuis wonen, er wel goed met elkaar over praten?

Veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
afbeelding van Sabe22
Bewolkt
#2
Wie Troost Mij schreef op Donderdag 13 juni 2019 11:15
Heftig, Sabe22.
Gecondoleerd met het verlies van je man. Bedankt voor het delen van je verhaal.
Je schrijft dat jullie zo anders rouwen. Bedoel je daarmee dat jij en je kinderen allemaal anders rouwen, of bedoel je juist dat rouw na zelfdoding heel anders is? Voor allebei geldt: ik kan me voorstellen dat het ontzettend moeilijk is om hiermee om te gaan. Kunnen jullie, ondanks dat de kinderen niet meer thuis wonen, er wel goed met elkaar over praten?
Veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Hallo Mark

Beide is waar praten over zelfdoding is toch anders. 

Maar vooral het allemaal op een andere manier rouwen is moeilijk voor mij. 

Mijn dochter stort zich vol overgave op sport en studie. Mijn zoon praat niet en gamed veel. 

Wanneer ze hier zijn kunnen we elkaar wel troosten en praten we wel over Kees en halen we herinneringen op. 

Omdat wanneer de kinderen er zijn ik me heel dicht bij Kees voel moet ik dan ook veel huilen en dat vind ik lastig ik ben hun moeder. Ik moet er voor hun zijn. 

 

Loves 0
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#3

Lieve Sabe22, 

Gecondoleerd, met jouw/ jullie grote verlies.

Wat een nachtmerrie,..om op deze manier je partner , vader van je kinderen,  te moeten verliezen.

Ik begrijp heel goed waarom jij zegt nu ,..ik ben hun moeder,..ik moet mij sterk houden.

maar is dat eigenlijk wel het beste om te doen.?

ik denk persoonlijk ,..dat je beter gewoon je tranen,  en onmacht ,deelt met jouw kinderen.

Je bent niet alleen hun moeder, maar ook hun ziels spiegel.....

Emoties kunnen en mogen  uiten is voor ieder mens essentieel...

netzo goed als,..het even niet meer weten......

Kunnen huilen,....weten dat tranen laten stromen , goed voor je is...

leer je vaak van het spiegelen  aan je ouders...

Het is de meest menselijke emotie....die we nooit hoeven weg te stoppen..

Laat het verdriet er maar zijn, en praat er maar heel veel over met elkaar...

je kunt elkaar daarmee een stuk heling geven....

Veel mensen hebben de neiging om na zon tragische gebeurtenis,..

zichzelf onder te dompelen in sport of werk..of beiden..

niet realiserende, dat weglopen voor  rouw,..vroeg of laat...veel meer pijn geeft .

Rouw kunnen we niet omheen...(helaas)  alleen, ...doorheen...

Nooit verwerkt verlies, komt  later "altijd"  terug...

misschien is EMDR therapie wel iets voor jullie..?

zo kun je in een paar sessies,..het trauma aanzienlijk mider pijnlijk maken...

probeer vooral te waken, dat dit niet bij jou, of je kinderen tot depressie leid...

door er vroegtijdig hulp voor te zoeken...

over verlies kun je ook dagelijks praten online...met vrijwilligers van humanitas.

dat kan op www.pratenoververlies.nl    (misschien ook goed voor jouw kinderen).

blijf erover praten hoor....en verstop je emoties niet...

ze maken jou,  alleen maar,... heel erg menselijk"...

Heel Veel Kracht Toegewenst , voor de toekomst..!

Houd Moed & Hoop, in je Hart..

Een Lieve Groet, 

van,..

Fade Out,....

 

 

 

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#4

even een kleine correctie...

er zijn vreemd genoeg 1 of 2 zinnen verdwenen ?? waardoor het nu niet samenhangend klinkt..

ik bedoelde te zeggen..

 

"Emoties kunnen en mogen uiten , is voor ieder mens essentieel..

netzo goed als , zuurstof , eten en drinken ,essentieel zijn.

Het even niet meer weten,...vraagt om expressie....uiting van het gevoel...

zodat je gedachten, tot rust kan brengen."..

 

"excuses"

Lieve Groet, 

Fade Out,......

Loves 1
afbeelding van Sabe22
Bewolkt
#5
Fade Out schreef op Vrijdag 14 juni 2019 00:02
even een kleine correctie...

er zijn vreemd genoeg 1 of 2 zinnen verdwenen ?? waardoor het nu niet samenhangend klinkt..

ik bedoelde te zeggen..

 

"Emoties kunnen en mogen uiten , is voor ieder mens essentieel..

netzo goed als , zuurstof , eten en drinken ,essentieel zijn.

Het even niet meer weten,...vraagt om expressie....uiting van het gevoel...

zodat je gedachten, tot rust kan brengen."..

 

"excuses"

Lieve Groet, 

Fade Out,......

Dank je voor je mooie bericht. 

Je hebt gelijk over emoties tonen bij kinderen en heb gisteren gemerkt dat mijn emoties ook bij mijn dochter emoties losmaakt en we samen kunnen huilen en praten. 

Dat voelt fijn. 

Ik heb inmiddels twee emdr sessies gehad en ga na volgende week hiermee verder. 

Mijn dochter en zoon krijgen ook hulp. 

nogmaals dank. 

groet

Loves 0
ulika30 ik ben bijna 66 en mijn man is 11-9-2017 overleden.
afbeelding van ulika30
Licht bewolkt
ulika30 ik ben bijna 66 en mijn man is 11-9-2017 overleden.
#6
Fade Out schreef op Vrijdag 14 juni 2019 00:02
even een kleine correctie...

er zijn vreemd genoeg 1 of 2 zinnen verdwenen ?? waardoor het nu niet samenhangend klinkt..

ik bedoelde te zeggen..

 

"Emoties kunnen en mogen uiten , is voor ieder mens essentieel..

netzo goed als , zuurstof , eten en drinken ,essentieel zijn.

Het even niet meer weten,...vraagt om expressie....uiting van het gevoel...

zodat je gedachten, tot rust kan brengen."..

 

"excuses"

Lieve Groet, 

Fade Out,......

goed verhaal fade out

ik kreeg na 1.5 jaar de klap ..zie mijn verhaal ..rouwen komt en moet ook wanneer ook.ik zit nu in die fase .en gaat steeds beter na professionele hulp.emoties zijn weer terug dus lekker huilen en hoofd leegmaken..

sterkte en kracht voor allen

gr aggie

Loves 0