mijn wereld en maatje, weg

Een pijn die niet te beschrijven valt. Een verdriet die niet uit te leggen is, een heimwee die geen einde kent, schuldgevoel die niet te weg te wassen valt en de grootste spijt die niet door mijzelf te vergeven is. Wat een gemis, wat een verdriet. zo vol leven en nu hij er niet meer is, voel ik dat de stilte mij van binnen consumeert. Verder gaan heeft voor mij geen zin, maar hetzelfde verdriet bij geliefde plaatsen, is niet aan te zien. Eenzaamheid heeft mij in haar greep en ik voel geen uitweg. Ik voel niets meer en toch voel ik mij zo alleen. Een pijn die niet te beschrijven valt. Mijn beste maatje, vriend, partner, mentor en niet al te vergeten, mijn wereld is nu triest. Een traantje laten voelt soms goed. Wakker worden zonder jou is niet wat het was, slapen doe ik niet meer. Ik doe alleen mijn ogen dicht. Bang zijn voelt eenzaam, omdat je er alleen voor staat, wie staat bij mij nu bij is de vraag. Je voelt alles en toch voel je niets, maar het enige wat je wil, is dat je maatje ongeacht niet met jou, toch ergens nu wel gelukkig is. Voor altijd in mijn hart Klopje
Hartjes 3

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1
Wat een verdriet, David. Het is goed dat je dit deelt met ons hier op het forum. Het is ook niet te begrijpen... Ik wens je heel veel sterkte, Mark Monuta - Wie Troost Mij
Loves 0
#2
Heel veel sterkte met het verlies van je maatje , herken wat je schrijft . Het valt niet mee iemand te moeten te missen die de wereld voor je is. sterkte nogmaals Colinda
Loves 0