afbeelding van Eric
Licht bewolkt

Vriendin

Dag lieve mensen  

In november 2016 is mijn vrouw overleden ten gevolge van kanker  Ik was kapot van verdriet en heb een lange rouwperiode gehad.. Dit was/is voor mij extra moeilijk omdat iedereen mij liet vallen als een baksteen  Geen steun van mijn familie (moeder  broer) meer heb ik niet  Ook niet van mijn schoonfamilie. Dat is onmenselijk  ik heb het helemaal alleen moeten doen, met de zorg voor mijn kinderen erbij. Dochter met bipolaire stoornis  Tijdens ziekte van haar moeder verplicht opgenomen in een inrichting. Nu heb ik 4maanden geleden een vrouw ontmoet waar ik gek op ben. Ik heb het mijn kinderen verteld en die waren eerst boos en verdrietig  Na een tijdje kwam de acceptatie en zei mijn zoon tegen mij:pa mag ook nog gelukkig zijn  Dat deed mij ontzettend veel. Mijn dochter heeft mij laatst gevraagd om samen langs te komen  wat we overigens niet gedaan hebben. En dat wil ik graag vertellen en ik hoop op een goede raad van degene die dit leest. Ik heb mijn vriendin best wel veel verteld over wat er allemaal gebeurd is in mijn gezin. Ze heeft dit allemaal op gezogen  En in het begin was het leuk  Erg leuk om bij haar te zijn. Na zo'n 3 maanden merkte ik aan haar dat ze niet lekker in haar vel zat. Terughoudender en kwam het eruit. Ze zei mij dat ze zich alles heel erg aantrok wat ik haar allemaal verteld had  Het heeft haar leeg gezogen zei ze. Ze is steeds erg moe en gaat dan ook vroeg naar bed  maar ze slaapt slecht. Ze zei me dat ze ook steeds moet huilen en dat vind ik natuurlijk heel erg  Ze denkt dat het een vlucht is voor mij  ondanks dat ik zeg dat ik gek op haar ben  wil ze nu afstand en rust  Dat respecteer ik, maar ik wil natuurlijk bij haar zijn. We zien elkaar alleen in de weekenden, en dan alleen bij haar thuis. Uit respect voor mijn overleden vrouw en voor mijn kinderen wilde ze niet bij mij thuis komen. Ik geef het een jaar zei ze dan. De kinderen zouden vanzelf wel een keer vragen of ze Froukje mochten zien wat ik erg verstandig van haar vindt. En enorm waardeer. En dat weet ze ook. Gisteravond met haar gebeld en afgesproken dat ik volgende week zondag misschien even naar haar toe ga. Ik vindt dit zo kut. Ik wil nog wel zeggen dat ze een goed jaar geleden een burnout heeft gehad en het met een nieuwe baan erg naar de zin heeft  Ze weet het nu allemaal even niet meer  ik was weer gelukkig,

Heeft iemand hier ervaring mee of goede raad? 

Liefs en warme groet, 

Eric 

 

Hartjes 0

Er zijn 6 reacties op dit bericht

afbeelding van Jacco
Zonnig
#1

Erik raad heeft veel waarde tot de ander het weet dan heeft het geen waarde meer. Ik geef geen raad want denk dat niemand dat kan, ik heb na ca. 3 maanden een nieuwe vrouw ontmoet waar ik erg gek op ben maar ook veel verdriet gehad en nog hoe anderen daar op reageren. Bij mij moest het bijna zo zijn, alles viel in elkaar en paste, mijn nieuwe relatie wist wat mij overkomen was, we hebben heel veel daarover gesproken maar daarna heb ik bewust niet veel meer over mijn 1e vrouw gesproken om haar niet het idee te geven op het 2e plan te staan. Mijn 2e vrouw is ook compleet een heel ander persoon dus niet te vergelijken. Mijn schoonfamilie zie ik niet meer, mijn oudste zoon ook niet meer, hij mist zijn moeder en kan daar niet mee om gaan. Nu ca. 20 jaar later denk ik wel eens misschien had ik sommige dingen anders moeten doen, maar het is gelopen zoals het is en weet je, ieder doet zijn best om goed te doen meer mag niemand verlangen, succes

Loves 0
afbeelding van Ninna
Licht bewolkt
#2

Jeetje Eric, wel herkenbaar dit.

Ook ik heb een nieuwe vriend gevonden. Mijn man is overleden aan galblaaskanker na 15 maanden ziekbed. Hij zei altijd tegen mij en de kinderen: je moet niet alleen blijven. En dat is ook niet gebeurd. Mijn nieuwe vriend is erg begripvol maar ik merk dat het hele verhaal van mij, mijn man en de kinderen veel emoties bij hem losmaakt. Vooral de acceptatie door de kinderen is best lastig. Vanuit de kinderen te begrijpen, voor mijn vriend is het lastig. Hij voelt weerstand, vooral bij de jongste. En dat werpt toch een beetje een drempel op om bij mij te komen, al doet hij het wel, voor mij. Geduld is hier heel belangrijk, besef ik. Maar het is ook voor mijn nieuwe liefde erg lastig. Ook besef ik dat je eigen geluk heel belangrijk is en onlosmakelijk verbonden is met nieuwe verliefdheid.

Mensen uit je omgeving en die van mijn nieuwe vriend beseffen vaak niet hoe moeilijk het is om hier mee om te gaan.

Ik wens je veel liefde en levensgeluk

Ninna

Loves 0
afbeelding van Eric
Licht bewolkt
#3
Ninna schreef op Woensdag 10 oktober 2018 19:32
Jeetje Eric, wel herkenbaar dit.

Ook ik heb een nieuwe vriend gevonden. Mijn man is overleden aan galblaaskanker na 15 maanden ziekbed. Hij zei altijd tegen mij en de kinderen: je moet niet alleen blijven. En dat is ook niet gebeurd. Mijn nieuwe vriend is erg begripvol maar ik merk dat het hele verhaal van mij, mijn man en de kinderen veel emoties bij hem losmaakt. Vooral de acceptatie door de kinderen is best lastig. Vanuit de kinderen te begrijpen, voor mijn vriend is het lastig. Hij voelt weerstand, vooral bij de jongste. En dat werpt toch een beetje een drempel op om bij mij te komen, al doet hij het wel, voor mij. Geduld is hier heel belangrijk, besef ik. Maar het is ook voor mijn nieuwe liefde erg lastig. Ook besef ik dat je eigen geluk heel belangrijk is en onlosmakelijk verbonden is met nieuwe verliefdheid.

Mensen uit je omgeving en die van mijn nieuwe vriend beseffen vaak niet hoe moeilijk het is om hier mee om te gaan.

Ik wens je veel liefde en levensgeluk

Ninna

Hoi Ninna,

Heel erg bedankt voor je bericht Dat je kinderen het er moeilijk mee hebben is natuurlijk logisch  maar ik weet zeker dat als je het de tijd geeft, dat het wel goed komt. Tijd is onze grootste vijand tijdens de rouwperiode en dat is het nu ook weer. Ik denk dat je de spijker op zijn kop slaat door te zeggen dat je zelf eerst weer gelukkig moet worden  Daarmee staat en valt je nieuwe relatie  Hij zal zeker aan jou merken als je er nog niet helemaal bent. Je mag jezelf best de TIJD geven om je weer gelukkig te voelen  

Voor mij staat alles even stil. Misschien is mijn vriendin er niet klaar voor... Of ikzelf ben er nog niet helemaal. Ik moet best nog wel vaak huilen . Ze wil voorlopig rust en geen contact  Dat vind ik ontzettend moeilijk  maar het is allemaal waarschijnlijk te snel gegaan. Ze is heel lang alleen geweest en ik maak ineens deel uit van haar leven met al mijn problemen die ik bij mij draag. Ze weet het even niet meer en weet ook niet of ze nog verder wil .. Je snapt wel hoe ik mij voel.

Groet 

Eric 

Loves 0
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
afbeelding van Berenvrouw
Licht bewolkt
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
#4

Ik gun je jouw geluk van harte en kan me jouw situatie goed voorstellen. Het is niet makkelijk . Niet voor jou en niet voor haar. Ik zit ook in een bbepaalde situatie waarin ik even niet weet hoe verder. Geef het de tijd, dat is wat ik ook, helaas, moet gaan doen. Respecteer mekaars besluiten, hoe moeilijk dat ook  mag zijn.

Loves 0
Ineke58 Weduwe sinds eind 2009 en in aug 2016 een partner verloren. Beiden overleden aan kanker met uitzaaiingen.
afbeelding van Ineke58
Licht bewolkt
Ineke58 Weduwe sinds eind 2009 en in aug 2016 een partner verloren. Beiden overleden aan kanker met uitzaaiingen.
#5

Hoi allemaal , wat herkenbaar, die verhalen. Ook ik had een andere man leren kennen nadat mijn man aan kanker overleden was in 2009 en ik met 5 kinderen achter bleef.  In het begin vond ik hetzelf heel erg moeilijk , voelde als verraad aan hun vader terwijl hijzelf 2 weken voordat hij stierf zei dat ik niet alleen moest blijven ( was toen zelf 52 jaar). Gelukkig was mijn partner zeer geduldig en kwam het allemaal goed want uiteindelijke klikte het ook met de kinderen. Toen wij echter samenwoningsplannen begonnen te maken , kreeg mijn partner ook kanker en stierf ruim een jaar erna in augustus 2016. Soms is dit nog steeds ongelofelijk, waarom 2x.....

Nu ben ik dus weer 2,5 jaar verder en voel mij bij tijden toch wel erg alleen ondanks de kinderen en kleinkindrren die ik inmiddels heb. En verlang ook weer naar iemand waarmee je je geluk of  verdriet kunt delen , ook weer naar een stukje geluk. 

Maar ik weet wel uit ervaring dat het heel belangrijk is om alles eerlijk te bespreken. Van beide kanten dan wel....samen naar elkaars herinneringen luisteren en ondertussen zelf ook weer nieuwe herinneringen creeëren!

Ik hoop dat jij weer gelukkig mag worden!

Groetjes Ineke58

 

Loves 0
afbeelding van Eric
Licht bewolkt
#6

Dag Ineke, 

Wat een aangrijpend en triest verhaal. 

Ik hoop dat je het geluk mag vinden. Ikzelf heb een hele tijd niet meer op deze site gekeken omdat ik er alleen maar verdrietig van wordt. Dank voor jou bericht. 

Warme groet en een knuffel, 

Eric 

Loves 0