Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
afbeelding van Berenvrouw
Licht bewolkt
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.

Geluk en rouw

Ondanks het feit dat ik  heel gelukkig ben in mijn nieuwe relatie, is er nog zoveel verdriet en pijn over de ziekte en het overlijden van mijn man. Ik mis hem zo. Vooral als ik bij de kleinkinderen van anderhalf en drie ben. Dat hij dat moois moet missen doet pijn.

Hij is 2 jaar geleden overleden, mijn allerbeste vriendin eind februari dit jaar. Ik denk dat ik nu pas toe ben aan rouw om haar. 

Mijn vriend, weduwnaar, ziet mij het liefst gelukkig. Dat ben ik ook met hem. Maar de liefde voor mijn man is niet samen met hem gestorven. Die blijft. 

Samenwonen met mijn vriend ? Ik zou graag willen, maar kan mijn oude huis waarin ik 47 jaar met mijn man heb gewoond, nog niet loslaten. Té veel herinneringen,  maar helaas ook aan ambulances voor de deur, thuiszorg en zijn overlijden thuis. 

Het is allemaal behoorlijk  ingewikkeld om een nieuwe liefde te hebben. Alleen zijn is niks voor mij, maakt me depressief. Liefde overwint alles, maar is nu nog even moeilijk, maar ook intens fijn.

 

 

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Storm
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
#1

Lieve Berenvrouw,

Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je huidige woning niet wilt verlaten. Je hebt er uiteraard mooie herinneringen aan, samen met je geliefde.
Wil je nieuwe liefde niet met jou samenwonen in je huidige woning?
Ik heb circa 5 maanden geleden wél besloten te willen verhuizen. Mijn partner is, net als jouw partner, ook hier thuis overleden. En ook al gaat het nu ietsje beter met mij, als soms de beelden tevoorschijn komen vanuit het niets hoe hulpeloos hij op dat speciale bed lag en hoe hij de laatste uren daar rochelend heeft gelegen, krijg ik spontaan weer vreselijke buikpijn en enorme huilbuien.
Dit is het huis waar we samen ruim 9 jaar hebben gewoond. Dit is de woning waar we onze speciale momenten hadden, waar we feestjes hebben gegeven, waar we samen hebben gelachen en gehuild. Aan de ene kant zal ik dit "thuis" vreselijk gaan missen, aan de andere kant móét ik wel verder zonder mijn geliefde.

Dat de liefde voor je man is gebleven, is niet meer dan logisch. Jouw nieuwe partner is hoogstwaarschijnlijk ook intens blijven houden van zijn vrouw. Geniet zoveel mogelijk van elkaar en maak nieuwe herinneringen. Uiteindelijk zijn onze geliefden naar een andere wereld en zijn wij hier achtergebleven waar we verder zullen moeten zonder hen.

Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe.

 

Loves 0
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
afbeelding van Berenvrouw
Licht bewolkt
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
#2
Anzjuhla schreef op Vrijdag 2 november 2018 16:50
Lieve Berenvrouw,

Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je huidige woning niet wilt verlaten. Je hebt er uiteraard mooie herinneringen aan, samen met je geliefde.
Wil je nieuwe liefde niet met jou samenwonen in je huidige woning?
Ik heb circa 5 maanden geleden wél besloten te willen verhuizen. Mijn partner is, net als jouw partner, ook hier thuis overleden. En ook al gaat het nu ietsje beter met mij, als soms de beelden tevoorschijn komen vanuit het niets hoe hulpeloos hij op dat speciale bed lag en hoe hij de laatste uren daar rochelend heeft gelegen, krijg ik spontaan weer vreselijke buikpijn en enorme huilbuien.
Dit is het huis waar we samen ruim 9 jaar hebben gewoond. Dit is de woning waar we onze speciale momenten hadden, waar we feestjes hebben gegeven, waar we samen hebben gelachen en gehuild. Aan de ene kant zal ik dit "thuis" vreselijk gaan missen, aan de andere kant móét ik wel verder zonder mijn geliefde.
Dat de liefde voor je man is gebleven, is niet meer dan logisch. Jouw nieuwe partner is hoogstwaarschijnlijk ook intens blijven houden van zijn vrouw. Geniet zoveel mogelijk van elkaar en maak nieuwe herinneringen. Uiteindelijk zijn onze geliefden naar een andere wereld en zijn wij hier achtergebleven waar we verder zullen moeten zonder hen.

Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe.

Dank je voor deze lieve en opbeurende woorden. Je beschrijft precies wat ik ook voel betreffende mijn huis. Samen liggen met mijn nieuwe liefde in het bed waar mijn zo zieke man heeft gelegen....raar. Ik heb veel veranderd in huis, nieuwe gordijnen, vloeren, andere veranderingen ,maar de nare herinneringen blijven hangen. De vele voetstappen van verpleegkundigen en artsen ,niet te vergeten ambulancepersoneel. Het eerste wat ik heb gedaan is de vloerbedekking op de trap en in de slaapkamer vervangen. 

Mijn huis is te klein voor de spullen van mijn vriend, die ook totaal niet bij mijn spullen passen. Willen we samen een ander huis, dan moeten we eerst allebei ons huis zien te verkopen. Een hypotheek krijgen wij op onze leeftijd niet meer. Huren is schrikbarend duur,als je daar al voor in aanmerking komt. Ik ben afhankelijk van openbaar vervoer, woon zelf 5 minuten lopen van het station. Hij heeft een auto, is nog gezond maar wel 75. Waar hij woont is slecht openbaar vervoer. Mocht hij iets gaan mankeren dan zit ik vast als ik bij hem ga wonen. Ik heb daar verder niks. 

Ook botert het niet zo met zijn kinderen . Jammer,  ik ben bang dat, mocht mijn vriend komen te overlijden en ik woon bij hem, ik op straat sta zonder iets. 

Dus voorlopig maar Latten. Niet ideaal. Ik.merk dat de rouw om mijn man nog diep zit en zeker ook de rouw om mijn allerliefste vriendin die ik een jaar geleden heb verloren.

Het alleen zijn op de dagen dat ik mijn vriend niet zie, is vreselijk.  Waar ik woon heb ik niemand meer. Handjevol familie over het land verspreid, vriendinnen die verder weg wonen en zelf ook wat mankeren. Ook de kinderen en kleinkinderen zie ik niet vaak. Ooit zal het wel beter gaan,maar nu even niet. Gelukkig zijnzij wel heel positief over mijn relatie en accepteren hem volkomen. Gaan met hem om alsof het hun eigen vader is.

Gelukkig ben ik niet de enige, het doet mij goed dit te kunnen delen met lotgenoten. 

Veel dank hiervoor.

Jij ook sterkte met jouw " nieuwe" leven in een nieuw huis. Ik wens je ook nieuw geluk. 

Liefs Hanny

 

 

Loves 0