Zwaar

8 januari me vrouw verloren waar ik vanaf 1974 mee getrouwd was ,een zware klap,blijf alleen achter met een dochter die me met alles helpt ,de eerste maanden na het verlies kon ik er mee omgaan ,heb zelf de gedenkstenen gemaakt voor op het graf ,ben gaan werken als z z p er om onder de mensen te zijn, de laatste tijd heb ik het gevoel dat het bergafwaarts gaat met me ben heel somber verdrietig denk steeds meer van mij hoefd het leven zo niet meer 

 

ik hoop via deze site op steun in welke vorm dan ook 

Hartjes 0

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#1

Dat gevoel van niet meer te willen leven heb ik ook. Dat wil niet zeggen dat ik dood wil. Dus toch maar verder gaan hoe moeilijk het ook is door afleiding te zoeken in welke vorm dan ook en tegelijkertijd aandacht te geven aan je verdriet. Ik heb me laten vertellen dat dat moet. Makkelijk is dat niet.

Klara

Loves 0
Ellyvg Ik heb mijn man verloren aan kanker op 6 december 2018 na een huwelijk van ruim 45 jaar
afbeelding van Ellyvg
Licht bewolkt
Ellyvg Ik heb mijn man verloren aan kanker op 6 december 2018 na een huwelijk van ruim 45 jaar
#2

Ik ondervind hetzelfde. Mijn man is afgelopen december overleden, de eerste maanden zat ik diep in de put. Maar deze zomer dacht ik ik kom er wel en zag alles weer wat positiever. Echter de laatste weken lijk ik weer terug bij af. Bij alles wat ik doe en zie word ik zo herinnerd aan hem en wat we samen hadden. Ik heb lieve vrienden, kinderen en kleinkinderen maar zij kunnen het gemis niet opvullen. De gedachte aan de komende decembermaand wil ik zover mogelijk wegstoppen. Ik zie er zo tegenop. Misschien hoort dit er wel bij en hopelijk voor jou en mij gloort er weer hoop aan de horizon. Lieve groet Elly

Loves 0
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#3
Ellyvg schreef op Donderdag 17 oktober 2019 18:43
Ik ondervind hetzelfde. Mijn man is afgelopen december overleden, de eerste maanden zat ik diep in de put. Maar deze zomer dacht ik ik kom er wel en zag alles weer wat positiever. Echter de laatste weken lijk ik weer terug bij af. Bij alles wat ik doe en zie word ik zo herinnerd aan hem en wat we samen hadden. Ik heb lieve vrienden, kinderen en kleinkinderen maar zij kunnen het gemis niet opvullen. De gedachte aan de komende decembermaand wil ik zover mogelijk wegstoppen. Ik zie er zo tegenop. Misschien hoort dit er wel bij en hopelijk voor jou en mij gloort er weer hoop aan de horizon. Lieve groet Elly

Hallo Elly,

Ja, Kerstdagen en de jaarwisseling komen eraan. Ik weet zelf niet wat te doen. Ik zie wel.

Wat je zegt , dat het lijkt of het moeilijker wordt dan makkelijker. Dat gevoel heb ik ook en het huilen wordt ook niet minder. Toch maar volhouden, niet opgeven zoals ooit iemand tegen me zei. Dat vond en vind ik bemoedigend, omdat ik wel eens dacht: ik geef het op. Maar ja, uiteindelijk moet je zelf stappen ondernemen om toch weer een beetje prettig leven te krijgen.  En dat gemis zal nooit overgaan, merk ik aan mezelf.

Hartelijke groet,

Klara

 

Loves 0