Fons Bosdriesz Mijn vrouw is +/- 2 jaar geleden overleden, wij waren ruim 49 jaar getrouwd, ik mis mijn maatje heel erg en blijf in dat rouw proces hangen.
afbeelding van Fons Bosdriesz
Licht bewolkt
Fons Bosdriesz Mijn vrouw is +/- 2 jaar geleden overleden, wij waren ruim 49 jaar getrouwd, ik mis mijn maatje heel erg en blijf in dat rouw proces hangen.

Zoekt vriendschap, gezelligheid

Mis mijn maatje kom niet door rouwperiode nu al 2 jaar, hobby bridge - computer - lezen - was voor deze periode vrolijk, nu niet meer.

Hartjes 2

Er zijn 4 reacties op dit bericht

afbeelding van Muis
Zonnig
#1

Beste Fons, 

Het verlies van uw vrouw is niet niks. Ik lees dat u gestopt met met bridge. Waarom?? Juist die uitjes kunnen u misschien door een moeilijke periode heen helpen. Wat bereikt u er mee om thuis te gaan zitten en alle leuke dingen die u heeft gedaan niet meer te doen? Uw vrouw zou dat denk ik niet goed vinden.

Bij uw huisarts kunt u b.v. vragen naar een rouwtherapeut, zij kunnen u helpen, een luisterend oor bieden.

Wil u adviseren om niet bij de pakken neer te gaan zitten en stappen te ondernemen om uw vreselijk verdriet te kunnen verwerken.

Weet niet waar u woont, maar misschien is er wel een buurthuis in de buurt waar u misschien een leuke activiteit kunt doen of misschien samen kunt eten met andere mensen.

Denk aan u zelf en probeer weer langzaam de draad op te pakken door juist leuke dingen te doen. 

Sterkte 

Muis

Loves 1
bakolo Weduwe
afbeelding van bakolo
Bewolkt
bakolo Weduwe
#2

Voel helemaal met u mee.

 

De glans is er helemaal af!!!!

 

Bij mij is het pas 2 maanden geleden, maar het gemis wordt met de dag erger!!!!

 

Sterkte in deze moeiijke maand.

Loves 0
afbeelding van Mvandm
Licht bewolkt
#3

Hallo Fons,

Natuurlijk is het verdriet groot en dat blijft ook zo. Dat mag ook, na zoveel gelukkige jaren samen.

Het is mij gelukt om de draad weer op te pakken en gezellige dingen te doen. Je moet het toch zélf doen in je eigen tempo.

Lieve mensen om je heen die je begrijpen is belangrijk. Maar ook nieuwe vriendschappen kunnen nog ontstaan. Ga gewoon weer bridgen of iets van licht vrijwilligerswerk doen. Ik wandel twee keer per week met dementerende mensen en dat is zo'n dankbare taak! Bovendien kom je dan ook weer een een groepje verzorgenden terecht die jouw inbreng heel erg waarderen. Eenzaam worden is geen optie, dat moeten we niet laten gebeuren.

We zijn wel alleen, maar da's wat anders.

Het blijft een kwelling om allleen te moeten koken, eten en slapen. Maar de andere uren in een dag mogen wel weer wat glans krijgen, toch? Onze overleden dierbaren zouden echt geen droevige partners willen zien, denk ik altijd maar.

Veel sterkte en hou ons op de hoogte!

Groet,

Marguerite uit Delft

Loves 0
#4

Goedenavond Fonz. Het is verschrikkelijk  om je maatje te  verliezen.  Het  verdriet is groot.  Voor mij is het 7 maanden geleden .mijn man is koningsdag overleden aan een hartstilstand. 61jaar en nog zoveel plannen. Hij was nooit ziek en werkte nog . Ook klussen in en om het huis. Voor familie, iedereen kon op hem rekenen.. We moeten door met ons leven. Pak je hobby's weer op. Zo ben je onder andere mensen.  Zelf zing ik en dat heb ik direct weer opgepakt. Kan daar heel veel emoties in kwijt. Ik woon in Almelo . Heb ook gevraagd om hulp bij rouwverwerking . Hier is niet zo veel op dat gebied. Hopelijk kom je er een beetje uit. Wil je praten over de dagelijkse dingen kun je altijd een berichtje sturen. HoU je goed en tot snel. Groetjes van Fennyuitzetter

Loves 0