zoekend naar een weg

Zoekend naar een weg.

 

Allereerst wil ik iedereen mijn innige steun betuigen en hopen dat het voor ons allen zo mag zijn dat we vinden wat we zoeken,wat dat ook moge zijn .

Want dat ik (we ) zoekende ben weet ik wel zeker .

De rest gaat op de automatische piloot en /of aan me voorbij.

Mijn leven zal nooit meer……en daar kan alles staan.

Twee jaar geleden werd mijn man ziek en de diagnose van artsen was begrijpelijk maar ook niet juist .na 1.5 jaar verdere achteruitgang kregen we naar zelf regelmatig vragen dan toch te horen wat niemand wil horen .kanker met uitzaaiingen.

Altijd positief gebleven streed hij door en gaf alles en iedereen hoop al wist je met je verstand beter heet dat zo mooi .

Binnen een goede week was het van hij deed alles nog zelf in zijn tempo tot het komen te overlijden in februari 2014 .

In het begin prijs je je gelukkig dat het ons gegund was om op zo,n bijzondere manier afscheid van elkaar te hebben mogen nemen en de dingen zo geregeld konden worden zoals hij wenste ,hij wilde b.v in zijn eigen bus gereden worden naar zijn laatste plekje . enz. Daarna komt de realiteit om de hoek kijken en komt die piloot in mij naar boven .

Dat gaat dan een tijdje goed tot het besef dat je echt wat je natuurlijk wel wist begrijpt en denkt mijn leven zal nooit ….

De werkelijkheid gaat het dan winnen en je ziet kleine pieken met lange grote diepe dalen.

Je hoofd zit enorm vol van al het denken wat niet eens op een rijtje zit en af te sluiten is .

Hierdoor gaat het dus niet meer zoals je eerst dacht .ik mag niet klagen want het afscheid .de 34 jaar samen onze kinderen ons kleinkind ons leven ons houden van het was toch zo mooi.

De wereld om je heen gaat wel door en je had toch al laten weten dat het wel goed ging en dat je niet mocht klagen.

Dus dan krijg je voor je gevoel ook nog het onbegrip wat ik zeker niemand kwalijk neem over je heen.

Zelf was ik (gelukkig ) ook onwetend en heb daardoor naar mijn idee ook mensen in de kou laten staan.

Maar ja wat zoek je dan om toch weer boven te komen uit deze diepte en te zorgen dat het met stukjes en beetjes wat prettiger wakker worden is.

Voor mij ben ik er uit en misschien helpt dit jou ook .

Ik zoek mensen om me heen die door het verlies van hun partner ook steun en begrip zoeken .

Dit kan zijn met een groepje koffie drinken ,spelletje doen ,kaartje leggen ,wandelen, avondje uit ,bowlen b.v vul maar in en wanneer je behoefte hebt om dan over je verdriet te praten je begrip vind

Ik zie zo.n avondje ook best als dat het heel gezellig kan zijn en waardevol zeker .

Wie helpt wie op weg zullen we maar zeggen want verder weten we veel dingen zeker Mijn (ons) leven zal nooit meer …..betekenen dat ik mijn koosnaampje hoor van mijn Erik,die arm om me heen voel van mijn Erik ,die brede schouders voel om op te leunen van mijn Erik met mijn Erik samen zijn met onze kinderen en kleinkinderen ,samen met mijn Erik  te genieten van de onze muziekkeuzes. Samen op vakantie met mijn Erik. Samen dingen doen die mijn Erik ook zo leuk vond , Samen genieten met mijn Erik van wat we al die jaren hadden opgebouwd,. samen oud worden met mijn Erik. Enz enz

Heb ondertussen weer heel wat afgehuild maar het is fijn om het te kunnen delen al is het maar via deze weg

 

 

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1

hallo kwebbel

dank je voor je reactie ,dit is de tweede keer dat ik probeer te antwoorden dus wie weet .

je hebt helemaal gelijk dat je dit het beste kunt delen met mensen die je pijn en verdriet begrijpen en kunnen meeleven ook al heb je nog zo,n fijne kring om je heen en doen ze hun best er blijven er dan toch maar een paar over en iemand waar je alles mee deelde als  familielid b.v kan je maar zo doen besluiten dat je zegt het gaat wel omdat het over koetjes en kalfjes moet gaan nu en je zoals ook zij en zovelen zeggen ,het ging toch al goed dus .... vul maar in en we doen even zus of zo en probleem opgelost .

ik woon in de omgeving doetinchem ,zevenaar , ben wel mobiel maar iets samen ondernemen zal toch wat moeilijk zijn al weet je maar nooit .

kwebbelen kunnen we zeker en elkaar horen zodat je gehoort en begrepen wordt

laat maar weten hoe jij hier over denkt gr hermien

 

Loves 0
#2

Hallo Poesje,

Ook ik loop hier tegen aan. zou het fijn vinden om in contact te komen met alleenstaanden voor een gezellige middag of wat dan ook.

Je bent dan onder gelijken en iedereen weet wat het is om je dierbare te moeten verliezen.

Ik woon in Zwolle. Misschien woon je in de omgeving.

 

Groetjes Kwebbel

Loves 0