inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg. Ik kan het nog nauwelijks bevatten.
afbeelding van inge 1959
Bewolkt
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg. Ik kan het nog nauwelijks bevatten.

Zo verdrietig !

Nog maar kort geleden is Robert overleden. Het aller aller liefste wat ik had. Begin october ging hij naar de neuroloog omdat "hij anders deed dan normaal". Middels de MRI scan werden er div. tumoren gevonden, uitzaaiingen bleek later. Twee weken ziekenhuis, er werd een drain geplaatst om het hersenvocht af te voeren. En daarna naar het Hospice . Daar hebben we nog een kleine 2 weken "samen geleefd". En zomaar ineens ontglipt je dan alles eigenlijk. Ik vind het  zo zo erg voor hem, we hadden nl. echt een heel goed leven samen. Deden veel leuke dingen. Hij was net 7 maanden met vervroegd pensioen, altijd actief, veel buiten, humor, gezellig...een echt fijn leven samen. Ineens staat alles op zn kop. Ik doe wat ik moet doen , zoek afleiding, wandel, familie en vriendinnen komen langs..........maar dat wat ik het aller aller liefste wil.........dat kan niet !        Ik mis hem zo !  In mijn hoofd beleef ik onze laatste maand, het ziekenhuis, de schok, het verdriet, hoe je huilde, hoe we in het hospice tot rust kwamen allebei, en hoe ik je langzaam zag wegglijden. Ik was erbij toen je overleed, in 1 zucht was je weg, gelukkig geen strijd. Ik omhelsde je. Wat was je een geweldige man...een leuke vent om te zien ook, een man om trots op te zijn. Mijn rots in de branding. Op de rouwkaart die ik zelf ontwierp stond : Mijn allerliefste lief.......ik zal je zo missen ! En die woorden zijn zo waar. We hadden nog zoveel plannen, zoveel zin in het leven. En abrupt komt daar dan een einde aan...heel hard en wreed vind ik dat. Dit is de eerste keer dat ik op dit forum schrijf. Ik lees jullie verhalen en dat maakt ons lotgenoten. Wij begrijpen elkaars verdriet.   Ik kan nog nauwelijks bevatten wat er in zo'n korte tijd is gebeurd.

 

Hartjes 4

Er zijn 10 reacties op dit bericht

Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#1

Oh Inge, in tranen je bericht gelezen. Zo herkenbaar. De innige verbondenheid in de laatste dagen/weken. Je gunt je liefde rust en vrede, maar daarna, na de grote boem, moet je verder.

Totaal ontwricht, ga je de administratie regelen, je krijgt bezoek, doet wat je moet doen, op de automatische piloot, daarna resten de rookpluimen en begint langzaam het besef te komen.

het elke keer weer, NOOIT MEER. Het malen en in de nacht wakker liggen.

vorig jaar december voelde mijn man zich niet goed, februari 2019 de eerste ziekenhuis opname, maart de diagnose, augustus overleden. 

Probeer nu de scherven te lijmen en mijn leven weer wat structuur te geven. 

Zolang er voldoende afleiding is, gaat het nog, maar de stilte in huis en het niet meer kunnen delen..

Hoef ik denk ik niet uit te leggen. 

Ook ik schrijf zelden op een forum, toch heb ik daar ineens behoefte aan.

ik wens je sterkte en moed in deze dagen.

Pimpelmees

 

 

Loves 0
afbeelding van Jacco
Zonnig
#2

Inge ik heb hier gewoon geen woorden voor, sorry, zo snel dan kun je nooit beseffen dat het liefste wat je had nu weg is, zo raar en vreemd alsof je in een vreemde film zit. Ik heb het geluk gehad dat ik mij er 18 jaar op kon voorbereiden, en nog is het moeilijk en zeker voor jou. Heel veel sterkte in de komende tijd.

Jacco

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#3

Lieve Inge,

Het is té groot, hé?

Het plotselinge verlies van je allerliefste, je geweldige Robert. Mijn allerliefste was ook zo’n prachtman..... Wim, in 12 minuten, volslagen onverwachts, is hij vertrokken voor altijd..... en ging mijn leven “op zwart”

Ik lig 21 maanden op je voor..... en tot mijn verbazing ben ik er nog steeds. Het is en het wordt nog heel zwaar en nog heel moeilijk.... maar je kan dit aan, je komt er doorheen....

Het leven is nog steeds niet leuk, ik mis Wim bij zo’n beetjes alles....En toch, hé....toch heb ik al momenten gevoeld van rust, van acceptatie.... en daarmee komt de dankbaarheid voor 34 jaar samen met deze prachtman....

Zoals Caro, elders op dit forum, mooi verwoordde; “ik word gedragen doordat mijn geweldige man van mij heeft gehouden”

Ik wens je sterkte en kracht....je zult het nodig hebben.... Wellicht dat er wat steun uitgaat van de wetenschap dat er elders vrouwen (en mannen) zijn die, net als jij, intens rouwen om het verlies van hun geliefde.....

 

Liefs, Marianne

Loves 0
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg. Ik kan het nog nauwelijks bevatten.
afbeelding van inge 1959
Bewolkt
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg. Ik kan het nog nauwelijks bevatten.
#4

Beste Pimpelmees, Jacco en Marianne,

Dank voor jullie steun. Op deze oudejaarsavond wil ik een ieder het aller beste toewensen voor 2020.

2019 was tot half september voor mij een prima jaar, en daarna werd het een drama.

Het ergste wat mij kon gebeuren is gebeurd.

Ik heb hem beloofd verder te gaan, maar dat hij altijd (we waren 35! jaar samen) in mijn hart zal "meereizen".

Ik leef nu per dag.  Probeer elke dag op een enigszins acceptabele manier door te komen...luister goed naar mijn gevoel,

Wat voelt nu goed....en dan doe ik dat. Zo kom ik op dit moment de dagen door.

Gelukkig zijn die "feestdagen" nu bijna voorbij, en daar ben ik dan toch maar mooi doorheen gekomen...

(trots op mezelf)........morgen zien we wel weer verder.

Mijn leven staat op zijn kop, maar ik ben nog wel mezelf en hopelijk gaat dat me er doorheen helpen.

Wel fijn dat dit forum er is, kunnen we elkaar steunen !

xxx

 

 

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#5

Beste Inge

Wat lees,en voel ik hier zoveel barmachtigheid,mededogen,empathie,      geboren uit onvoorwaardelijke liefde jegens hem,in al zijn waardigheidsbevinden,en in wie jij je zo gedragen voelde,voelt,en altijd zal blijven voelen.

Verwijderd en voor altijd afgescheiden te zijn van de onvoorwaardelijke bron van liefde in al zijn puurheid en schoonheid,waarin jullie elkanders deel mochten zijn,in totale geborgenheid,

Dit te verliezen is zoooooooo VERSCHRIKKELIJK.

Het doet je Hart verscheuren en je ZIEL dreigt te Verdrinken in een eindeloos meer van tranen.

De ZIEL die het zooooo BEHOEFT,   LIEFDE te Delen,LIJDT ENORME PIJN

Heel goed begrijp ik jouw oneindige wanhoop en radeloosheid,de verbittering en intens lijden,om wat er jullie en jou is aangedaan.

In een wereld waarin je zoveel vertrouwen had,waarin t geluk aan jullie zijde mocht staan,en diezelfde wereld jou nu ALLES AFNEEMT WAT JOU ZO DIERBAAR IS

Ja ,beste Inge

Dan wil je, niemand ziende, wegkruipen in het diepe niets,ver van alles,met een schreeuwende ziel in haar uiterste nood

Welke troost is dan nog bij krachte dit verschrikkelijk verlies en haar meedragende pijnen boven alles uit te dragen?

Geen.

Alleen jouw en Jullie VERBONDENHEID IN DIE LIEFDE,DIE JULLIE SAMEN DEELDEN,DROEGEN,EN ALTIJD ZULLEN DRAGEN

DIE LIEFDESVERBONDENHEID IN HAAR UITERSTE PUURHEID,ZAL JOU KRACHT GEVEN DIT GROTE VERLIES TE KUNNEN DRAGEN

        IN HAAR ONVOORWAARDELIJKHEID                       IS ZIJ ONSTERFELIJK

 

Beste Inge

Die verbondenheid met jouw allerliefste toegewenst

 

martien mols

Loves 0
thelo Vrouw van 62, weduwe sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan. Vraag me af of dat gaat lukken....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Vrouw van 62, weduwe sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan. Vraag me af of dat gaat lukken....
#6

Hallo Inge,

ik hou het kort.....

 

jouw verhaal is mijn verhaal !

 

zoveel verdriet.....

maar je moet door, je hebt het beloofd,

 

sterkte meid,

 

liefs Loes.

Loves 1
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
afbeelding van draad
Storm
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
#7

gecondoleerd met je grote verlies 

het is inderdaad zo onwerkelijk in plaats van samen te genieten van je pensioen overkomt je wat je nooit voor mogelijk had gehouden

ook wij hadden nog zoveel plannen maar dat mocht ook niet zo zijn

sterkte en een knuffel van mij .

Loves 0
Ik Sinds 2 okt 2019 weduwe na een kort ziekbed van 2 dagen.
afbeelding van Ik
Bewolkt
Ik Sinds 2 okt 2019 weduwe na een kort ziekbed van 2 dagen.
#8

Hoi Inge, zo herkenbaar. Mijn Hans overleed 2 oktober. Een aneurysma die nog niet was geklapt in zijn hoofd. Hij ging in de ochtend nog even terug naar bed, dat deed hij wel meer. Ik hoorde raar gesnurk en vond hem bewusteloos. Tijdens de operatie scheurde ze een ander bloedvat met complicatie. Ook drain in het hoofd maar de zwelling werd groter. Uiteindelijk hersendood en ik moest besluiten om af te koppelen. Ook hij was net 1 jaar met pensioen. En we hadden plannen voor een camper. Hans was ook een stoere grote gezellige vent die altijd hulp bood en veel humor had. We hadden het gezellig en goed samen. Ik voel me ook zo alleen. Nu na drie maanden wordt de troost al veel minder uit de omgeving en zin. De avonden en weekenden vooral lang en stil. Ik heb het erg moeilijk. Ik wens NOS allemaal dat we erdoor komen. 

Loves 1
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg. Ik kan het nog nauwelijks bevatten.
afbeelding van inge 1959
Bewolkt
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg. Ik kan het nog nauwelijks bevatten.
#9
Ik schreef op Vrijdag 3 januari 2020 23:17
Hoi Inge, zo herkenbaar. Mijn Hans overleed 2 oktober. Een aneurysma die nog niet was geklapt in zijn hoofd. Hij ging in de ochtend nog even terug naar bed, dat deed hij wel meer. Ik hoorde raar gesnurk en vond hem bewusteloos. Tijdens de operatie scheurde ze een ander bloedvat met complicatie. Ook drain in het hoofd maar de zwelling werd groter. Uiteindelijk hersendood en ik moest besluiten om af te koppelen. Ook hij was net 1 jaar met pensioen. En we hadden plannen voor een camper. Hans was ook een stoere grote gezellige vent die altijd hulp bood en veel humor had. We hadden het gezellig en goed samen. Ik voel me ook zo alleen. Nu na drie maanden wordt de troost al veel minder uit de omgeving en zin. De avonden en weekenden vooral lang en stil. Ik heb het erg moeilijk. Ik wens NOS allemaal dat we erdoor komen.


Lieve allemaal,

Wat een hoop verdriet is er toch.......  Toch gaan we er doorheen komen hoor....die overtuiging heb ik echt.

Het zal nooit meer hetzelfde zijn,  het zal anders zijn,  maar we gaan het wel overleven! Stap voor stap, dag voor dag....

De omgeving vindt het moeilijk om mee om te gaan, en dat is het ook. Ik heb gemerkt dat als je duidelijk aangeeft waar je behoefte aan hebt, mensen het wat makkelijker vinden. Dus zeg gewoon duidelijk hoe ze je kunnen helpen. 

We gaan door..........stapje voor stapje .........!

Inge.

Loves 2
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten laten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
afbeelding van Jokepoelsma
Bewolkt
Jokepoelsma Mijn grote liefde Rudolf na 23 jaar los moeten laten door de gevreesde ziekte uitgezaaide darmkanker. Het verdriet en gemis is zo groot.
#10

Lieve Inge,

ik heb mijn afgelopen 3 december naar een zeer zware strijd moeten loslaten, vreselijk wel blij dat hij uit zijn lijden werd verlost, hij wilde zo graag bij mij blijven was 56 jaar en heeft 6 jaar gevochten tegen de vreselijke ziekte uitgezaaide darmkanker, vele zware operaties overleeft en dan het nieuws nieuwe uitzaaiingen in de longen en lymfeklieren longen geen operatie meer mogelijk. 
ik begrijp jou verdriet zo goed, je wil wel maar het wil niet, het huis is leeg en stil, doordat mijn Rudolf in 2000 al een herstaminfarct heeft gekregen met ook de nodige uitvallen zijn wij kinderloos gebleven.  
vrienden en familie steunen mij wel maar merk ook dat zij door leven en hun eigen weer oppakken. Het gaat met vallen en opstaan, zonder mijn Rudolf is het allemaal zo anders.  Alles deden wij ook samen hij was al die jaren afhankelijk van mij, alles deden wij samen wij waren zo eenheid en nu moet je alles alleen doen naar 23 jaar. Je kan het roepen ze dan je bent een sterke vrouw maar het verdriet is zo groot en het gemis. 
 

lieve Inge en mede lot genoten wens jullie ook allemaal veel sterkte toe, ikzelf vind het wel moeilijk om het hier allemaal op te schrijven je wilt sterk zijn maar toch......

hoe gaan jullie met het zware verlies en gemis en stilte om, werken wil nog niet werk in de zorg maar ben nog zo verdrietig.

joke.

 

Loves 0