mammamaddy Ik heb mijn man 3 maanden geleden verloren aan alvleesklierkanker
afbeelding van mammamaddy
Bewolkt
mammamaddy Ik heb mijn man 3 maanden geleden verloren aan alvleesklierkanker

Zo intens verdrietig

3 maanden geleden is mijn lieve man overleden aan de gevolgen van alvleesklierkanker. 

Ik vind het zo moeilijk om aan iemand uit te leggen hoe je je voelt en wat er in je omgaat, het is ook moeilijk voor te stellen hoe het voelt.

Af en toe heb ik echt het gevoel dat ik gek wordt van verdriet.

Het lijkt mij fijn om met mensen te praten die weten wat het verlies van je partner betekend.

Iedereen belooft er voor je te zijn maar uiteindelijk zit ik altijd alleen en op zich kan ik prima alleen zijn maar zonder mijn lief vindt ik het toch echt wel een hel.

Constant wil ik hem dingen vertellen en wat mis ik die humor, die armen om mij heen en gewoon alles eiigenlijk.

Het leven gaat voor iedereen door maar voor mij is het gestopt, ik doe ontzettend mijn best om mijn leven op te pakken maar dat valt niet mee, ook werk zoeken niet.

Overal ga ik heen en ga niks uit de weg maar de pijn die diep van binnen zit knaagt de hele dag en het komt er dan ook wel weer uit, ik huil elke dag en soms de hele dag.

Probeer maar weer eens te vinden hoe je het leven leuk gaat vinden....

 

Hartjes 0

Er zijn 9 reacties op dit bericht

Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Bewolkt
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#1

Mjin man is maart 2016 overleden aan longvlieskanker.. De eerste drie/vier maanden voelde ik eigenlijk niiets. Maar daarna was het elke dag  een paar keer huilen. Ik heb me wel beziggehouden met allerlei activiteiten, maar ook  met het verlies.. Maar het verdriet blijft.. Ik mis mijn man, omdat ik  niet meer met hem kan praten of wat dan ook. Dat is allemaal voorbij.. Toch probeer ik  door te gaan en niet op te geven. Ik hoop wel  ooit blij door het leven te gaan.  Al is het dan alleen. 

Mijn stemming kan zo van het ene moment naar het andere omslaan.

Liefs,

Klara

Loves 1
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#2

Beste mammamaddy,

Wij allen weten wat het is om je partner te verliezen. Mijn man is 3 jaar geleden overleden, en nog iedere dag moet ik huilen. Niet meer zo intens als eerst, toen wilde ik zelfs niet leven maar in het water springen. .

ik lag van ellende op de grond te huilen zo'n intense pijn. Hij was mijn alles, mijn kameraad, deden alles samen, naar het koor, de voetbal, vakantie en dagtrips. ( geen kinderen)

Ook ik ga eropuit. Kaarten, verjaardagen, buren uitnodigen. Mijn masker op, maar als ze weg zijn, ben je alleen, vaak ook tussen anderen. Dus bij u is het nog zo vers, doe alleen waar je niet moe van wordt. Het verdriet vreet energie. Het nooit meer  doet zo zeer.

 Ik begrijp uw verdriet zo goed. Wees maar lief voor jezelf, al degenen, die bij crematie zeggen : " ik ben er voor je, die komen niet!" Wel andere lieve mensen steunen me,

 

Heel veel sterkte en een dikke knuffel 

gerardverdriet

Loves 2
afbeelding van Alissa1
Bewolkt
#3

Lieve mamamaddy,

3 maanden geleden is zo vers! Zelf is mijn man bijna 2 maanden geleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. We hebben 2 dochters die zo vroeg hun vader moeten missen. 
Ja het doet elke dag pijn en er is geen manier voor om hiermee om te gaan. Onmenselijke gevoelens stromen door je lijf. Ik weet ook niet hoe ik je kan troosten, ik weet wel dat ik je gevoel begrijp, je verdriet, angst, eenzaamheid, onmacht, scheurende pijn......

Weet dat je hier niet alleen bent!! Wij begrijpen jou! Wees lief en zorgzaam voor jezelf en laat de boosheid en het verdriet toe!

Veel liefs en kracht, Anita

Loves 1
mammamaddy Ik heb mijn man 3 maanden geleden verloren aan alvleesklierkanker
afbeelding van mammamaddy
Bewolkt
mammamaddy Ik heb mijn man 3 maanden geleden verloren aan alvleesklierkanker
#4

Hoi Anita

 

Bedankt voor je lieve bericht. Begrip is inderdaad het enige wat ik vraag en het is fijn als je dit kunt delen met mensen die jou begrijpen.

Poeh 2 maanden is ook nog heel erg kort....afschuwelijk en zeker ook voor de jonge kinderen.

Ook jou wens ik enorm veel sterkte, liefde en kracht toe.

 

Liefs Madelon

Loves 1
Marielle8889 Ik ben Marielle. Op 23 nov jl is mijn lieve man overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Wij hebben samen een zoon (15 )en dochter (12)
afbeelding van Marielle8889
Bewolkt
Marielle8889 Ik ben Marielle. Op 23 nov jl is mijn lieve man overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Wij hebben samen een zoon (15 )en dochter (12)
#5
Alissa1 schreef op Donderdag 28 november 2019 11:26
Lieve mamamaddy,

3 maanden geleden is zo vers! Zelf is mijn man bijna 2 maanden geleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. We hebben 2 dochters die zo vroeg hun vader moeten missen. 
Ja het doet elke dag pijn en er is geen manier voor om hiermee om te gaan. Onmenselijke gevoelens stromen door je lijf. Ik weet ook niet hoe ik je kan troosten, ik weet wel dat ik je gevoel begrijp, je verdriet, angst, eenzaamheid, onmacht, scheurende pijn......

Weet dat je hier niet alleen bent!! Wij begrijpen jou! Wees lief en zorgzaam voor jezelf en laat de boosheid en het verdriet toe!

Veel liefs en kracht, Anita

Hi,

Net als bij Anita is mijn man 23 nov jl. overleden aan slokdarmkanker. Afgelopen donderdag is de uitvaart geweest. En nu heb ik het gevoel in de hel te zitten. Wij hebben nog een zoon van 15 en dochter van 12. Wat een gevecht om overeind te blijven staan. Je verdriet herken ik volledig! Ook de eenzaamheid en de leegte. Ik ben niet alleen thuis maar het gevoel van leegte is alleen maar op te vullen door mijn lieve man. Mijn alles. En dat gaat niet lukken.... Praten helpt mij vooralsnog wel wat... 

Liefs Marielle

Loves 0
afbeelding van Alissa1
Bewolkt
#6
Marielle8889 schreef op Zondag 1 december 2019 14:36
Alissa1 schreef op Donderdag 28 november 2019 11:26
Lieve mamamaddy,

3 maanden geleden is zo vers! Zelf is mijn man bijna 2 maanden geleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. We hebben 2 dochters die zo vroeg hun vader moeten missen. 
Ja het doet elke dag pijn en er is geen manier voor om hiermee om te gaan. Onmenselijke gevoelens stromen door je lijf. Ik weet ook niet hoe ik je kan troosten, ik weet wel dat ik je gevoel begrijp, je verdriet, angst, eenzaamheid, onmacht, scheurende pijn......

Weet dat je hier niet alleen bent!! Wij begrijpen jou! Wees lief en zorgzaam voor jezelf en laat de boosheid en het verdriet toe!

Veel liefs en kracht, Anita

Hi,

Net als bij Anita is mijn man 23 nov jl. overleden aan slokdarmkanker. Afgelopen donderdag is de uitvaart geweest. En nu heb ik het gevoel in de hel te zitten. Wij hebben nog een zoon van 15 en dochter van 12. Wat een gevecht om overeind te blijven staan. Je verdriet herken ik volledig! Ook de eenzaamheid en de leegte. Ik ben niet alleen thuis maar het gevoel van leegte is alleen maar op te vullen door mijn lieve man. Mijn alles. En dat gaat niet lukken.... Praten helpt mij vooralsnog wel wat... 

Liefs Marielle

Lieve Marielle, dat is voor jou en je kinderen wel heel vers nog, ja je staat letterlijk met 1 been in het graf, dat gevoel is ook echt onmenselijk! Daar is echt geen manier voor, wel dat je er dwars doorheen moet, anders kan gewoon niet! Wij zijn hier nu ruim 8 weken verder en ik moet je zeggen het is heel iets rustiger...... de kinderen pakken langzaam de dingen weer op en ook ik moet door of ik nou wil of niet. Dit wil ik je meegeven, geef toe aan de pijn en verdriet, praten, uiten, naar buiten gaan, 3 x daags proberen te eten, fruit eten, boodschappen blijven doen, kortom ga er dwars doorheen! Ik leef enorm met je mee en weet wat je nu voelt, het gaf mij rust te weten dat ik echt niet de enige ben met dit gevoel! Je mag me altijd om raad of hulp vragen☺️
Voor je kinderen en jezelf heel veel kracht!!!!! Liefs Anita

Loves 0
Marielle8889 Ik ben Marielle. Op 23 nov jl is mijn lieve man overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Wij hebben samen een zoon (15 )en dochter (12)
afbeelding van Marielle8889
Bewolkt
Marielle8889 Ik ben Marielle. Op 23 nov jl is mijn lieve man overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Wij hebben samen een zoon (15 )en dochter (12)
#7
Alissa1 schreef op Zondag 1 december 2019 15:34
Marielle8889 schreef op Zondag 1 december 2019 14:36
Alissa1 schreef op Donderdag 28 november 2019 11:26
Lieve mamamaddy,

3 maanden geleden is zo vers! Zelf is mijn man bijna 2 maanden geleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. We hebben 2 dochters die zo vroeg hun vader moeten missen. 
Ja het doet elke dag pijn en er is geen manier voor om hiermee om te gaan. Onmenselijke gevoelens stromen door je lijf. Ik weet ook niet hoe ik je kan troosten, ik weet wel dat ik je gevoel begrijp, je verdriet, angst, eenzaamheid, onmacht, scheurende pijn......

Weet dat je hier niet alleen bent!! Wij begrijpen jou! Wees lief en zorgzaam voor jezelf en laat de boosheid en het verdriet toe!

Veel liefs en kracht, Anita

Hi,

Net als bij Anita is mijn man 23 nov jl. overleden aan slokdarmkanker. Afgelopen donderdag is de uitvaart geweest. En nu heb ik het gevoel in de hel te zitten. Wij hebben nog een zoon van 15 en dochter van 12. Wat een gevecht om overeind te blijven staan. Je verdriet herken ik volledig! Ook de eenzaamheid en de leegte. Ik ben niet alleen thuis maar het gevoel van leegte is alleen maar op te vullen door mijn lieve man. Mijn alles. En dat gaat niet lukken.... Praten helpt mij vooralsnog wel wat... 

Liefs Marielle

Lieve Marielle, dat is voor jou en je kinderen wel heel vers nog, ja je staat letterlijk met 1 been in het graf, dat gevoel is ook echt onmenselijk! Daar is echt geen manier voor, wel dat je er dwars doorheen moet, anders kan gewoon niet! Wij zijn hier nu ruim 8 weken verder en ik moet je zeggen het is heel iets rustiger...... de kinderen pakken langzaam de dingen weer op en ook ik moet door of ik nou wil of niet. Dit wil ik je meegeven, geef toe aan de pijn en verdriet, praten, uiten, naar buiten gaan, 3 x daags proberen te eten, fruit eten, boodschappen blijven doen, kortom ga er dwars doorheen! Ik leef enorm met je mee en weet wat je nu voelt, het gaf mij rust te weten dat ik echt niet de enige ben met dit gevoel! Je mag me altijd om raad of hulp vragen☺️
Voor je kinderen en jezelf heel veel kracht!!!!! Liefs Anita

Dankjewel Anita voor je reactie. Het is zo 'fijn' om dit van iemand te horen die hetzelfde heeft meegemaakt! Het heeft me vanmiddag al geholpen :) ben toch maar die was gaan doen waar ik als een berg tegenop zag. Jij ook heel veel sterkte!!

Liefs!

Loves 1
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
afbeelding van Berenvrouw
Licht bewolkt
Berenvrouw Sinds 7 oktober 2016 weduwe. Sinds ruim 30 jaar depressieve klachten . 2 getrouwde kinderen en 2 kleinkinderen. Wonen verder weg.
#8

Zo herkenbaar. Voor mij is het ruim 3 jaar geleden dat mijn man overleden is . Ondanks een nieuwe relatie doet het gemis nog steeds erg veel pijn. 

Iedereen zit met dezelfde pijn en machteloosheid maar iedereen moet het ook op zijn eigen manier een plaats zien te geven. 

Ik wens jou veel kracht

Hanny

Loves 0
afbeelding van Alissa1
Bewolkt
#9
Marielle8889 schreef op Zondag 1 december 2019 19:21
Alissa1 schreef op Zondag 1 december 2019 15:34
Marielle8889 schreef op Zondag 1 december 2019 14:36
Alissa1 schreef op Donderdag 28 november 2019 11:26
Lieve mamamaddy,

3 maanden geleden is zo vers! Zelf is mijn man bijna 2 maanden geleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. We hebben 2 dochters die zo vroeg hun vader moeten missen. 
Ja het doet elke dag pijn en er is geen manier voor om hiermee om te gaan. Onmenselijke gevoelens stromen door je lijf. Ik weet ook niet hoe ik je kan troosten, ik weet wel dat ik je gevoel begrijp, je verdriet, angst, eenzaamheid, onmacht, scheurende pijn......

Weet dat je hier niet alleen bent!! Wij begrijpen jou! Wees lief en zorgzaam voor jezelf en laat de boosheid en het verdriet toe!

Veel liefs en kracht, Anita

Hi,

Net als bij Anita is mijn man 23 nov jl. overleden aan slokdarmkanker. Afgelopen donderdag is de uitvaart geweest. En nu heb ik het gevoel in de hel te zitten. Wij hebben nog een zoon van 15 en dochter van 12. Wat een gevecht om overeind te blijven staan. Je verdriet herken ik volledig! Ook de eenzaamheid en de leegte. Ik ben niet alleen thuis maar het gevoel van leegte is alleen maar op te vullen door mijn lieve man. Mijn alles. En dat gaat niet lukken.... Praten helpt mij vooralsnog wel wat... 

Liefs Marielle

Lieve Marielle, dat is voor jou en je kinderen wel heel vers nog, ja je staat letterlijk met 1 been in het graf, dat gevoel is ook echt onmenselijk! Daar is echt geen manier voor, wel dat je er dwars doorheen moet, anders kan gewoon niet! Wij zijn hier nu ruim 8 weken verder en ik moet je zeggen het is heel iets rustiger...... de kinderen pakken langzaam de dingen weer op en ook ik moet door of ik nou wil of niet. Dit wil ik je meegeven, geef toe aan de pijn en verdriet, praten, uiten, naar buiten gaan, 3 x daags proberen te eten, fruit eten, boodschappen blijven doen, kortom ga er dwars doorheen! Ik leef enorm met je mee en weet wat je nu voelt, het gaf mij rust te weten dat ik echt niet de enige ben met dit gevoel! Je mag me altijd om raad of hulp vragen☺️
Voor je kinderen en jezelf heel veel kracht!!!!! Liefs Anita

Dankjewel Anita voor je reactie. Het is zo 'fijn' om dit van iemand te horen die hetzelfde heeft meegemaakt! Het heeft me vanmiddag al geholpen :) ben toch maar die was gaan doen waar ik als een berg tegenop zag. Jij ook heel veel sterkte!!

Liefs!

Je bent een topper! Net als iedereen hier☺️
Liefs Anita

Loves 0