afbeelding van Rosalie
Bewolkt

Zielepijn

Hallo,

Ik ben voor het eerst op dit forum, vorig jaar oktober ben ik mijn soulmate, grote liefde verloren. Het gebeurde allemaal heel snel. Heb me door de kerst en oudjaarsavond heen gevochten. Ik voelde intense zielepijn, pijn in je hart is niet te beschrijven pijn. Waar ik vooral verbaasd over was was de omgeving en dan vooral de mensen waarvan je dacht dat ze dicht bij je stonden. Ze zeggen wel eens een volle kerk en een leeg huis. Ik stond er na 21 jaar weer alleen voor de eenzaamheid en de stilte is vreselijk. Mijn man en ik waren een eenheid een team we deden veel dingen samen. Een hoop mensen zagen ook hou ontzettend veel wij van elkaar hielden. En plotseling is dat weg alsof je in drijfzand bent beland. Het jaar 2020 klinkt alsof het weer lang geleden is dit omdat het weer een nieuw jaar is. Mijn man zat bij heel veel mensen heel diep in het hart en hij heeft dan ook een groot gat achtergelaten voor mij is dit gat ernorm.............

Hartjes 1

Er zijn 12 reacties op dit bericht

afbeelding van Dutchess
Bewolkt
#1

Hi Rosalie, 

Herken me in je verhaal. Mijn man overleed op 28-12-2019 na jarenlang ziek te zijn geweest. De zielepijn, leegte en de stilte, vreselijk gewoon. Wij waren 22 jaar samen, onze trouwdag komt er bijna aan. De laatste jaren waren we heel veel samen, deden en beslisten alles gezamelijk. Wonen wel wat ver van onze familie en vrienden, maar toen hij nog gezond was, was dat nooit een probleem. Dat werd het de laatste jaren wel, omdat Erwin geen lange stukken meer kon reizen. 1 voor 1 vielen vrienden af. Sinds zijn crematie op 2-1 heb ik geen bezoek meer gehad. Of je moet de uitvaartondernemer voor het afrondende gesprek mee tellen. Ik zit ziek thuis, mijn hoofd wil niet meer. Maar dat betekend ook dat ik dagenlang niemand spreek. 
Ik leef en voel met je mee, niet dat je daar iets aan hebt, maar weet dat je niet de enige bent die zich zo voelt <3 

 

Loves 0
afbeelding van Rosalie
Bewolkt
#2

Hoi Dutchess,

Dank voor je lieve reactie. Gecondoleerd met het overlijden van je man nog zo ontzettend kort geleden en de maand december is ook niet de "makkelijkste" maand. Mijn ervaring is dat mensen je toch min of meer eng vinden. Dat komt omdat ze met hun eigen sterfelijkheid worden geconfronteerd. Mijn man kwam altijd fitaal en sterk over zowel geestelijk als lichamelijk, hij was nooit ziek en was altijd vol energie. Toch is hij in 1x uit mijn levengerukt en dat voelde als onwerkelijk en onverteerbaar. Dat je je ziek voelt en dat je hoofd niet meer wilt herken ik ook sterk. Ik probeer altijd een programma per dag voor mijzelf op te stellen. Mijn man heeft mij altijd geleerd om structuur aan zaken te geven dat helpt mij nu heel goed. Het is ook zo dat als ik het moeilijk heb of iets gaat niet goed dat ik dan bij mezelf bedenk wat zou mijn man nu hebben gedaan dat helpt mij enorm. Maar goed zoals ik al zei heel veel mensen weten niet om te gaan met mensen die in rouw zijn. Zelf heb ik echt vreemde dingen meegemaakt stond ook versteld af en toe dat ik dacht??????? hoe kan je dat nou zeggen???? Je zult merken dat je echt door verschillende fases heen gaat in de rouw het wordt het niet makkelijker op maar anders. In leefde toen het net allemaal gebeurde compleet in een soort van bubbel, wilde het niet geloven dacht nee dat kan niet. De reden is dat je jezelf beschermd tegen het grote verdriet, dan doen je hersenen allemaal, het verdriet is te groot om in 1 keer te verwerken. Ze zeggen wel eens je bent zelf ook een beetje gestorven en dat is ook zo. Je wordt een ander mens je wordt je meer bewust wat wil ik wel en wat wil ik niet. Dat betekent ook dat mensen, met wie je ook close was, wegvallen. Maar daar komen andere mensen weer voor terug. Met zielepijn bedoel ik ook echt pijn in je hart voelen omdat de liefde zo diep en intens was. Jij ook veel sterkte ik sla graag mijn arm om je heen ook al ken ik je niet xxx

 

Loves 1
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
afbeelding van Jenny L
Licht bewolkt
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
#3

Hi  Rosalie 

Gecondoleerd met verlies van je grote liefde.

Mijn partner is 22 november overleden.

In december zelf jarig ..kerstdagen.. oud en nieuw. 

Waren vreselijke dagen allemaal .verdrietig en ellendig voelde ik me ..

Idd de eerste dagen veel bezoek en appjes maar nu is het veel minder wat ik erg jammer vind.

Ze zeggen idd allemaal we komen gauw langs of ik bel gauw ...

Hier was ook de crematie erg druk 

Hij was zzper maar van veel fabrieken waren er oud collega's om afscheid tenemen .

Dat doet toch goed...

We zouden 10 februari 30 jaar samen zijn geweest...

Zal pittig worden die dag vrees ik .

 

Heel veel sterkte ....

Groetjes Jenny 

Loves 0
afbeelding van Rosalie
Bewolkt
#4
Jenny L schreef op Maandag 20 januari 2020 15:47
Hi  Rosalie 

Gecondoleerd met verlies van je grote liefde.

Mijn partner is 22 november overleden.

In december zelf jarig ..kerstdagen.. oud en nieuw. 

Waren vreselijke dagen allemaal .verdrietig en ellendig voelde ik me ..

Idd de eerste dagen veel bezoek en appjes maar nu is het veel minder wat ik erg jammer vind.

Ze zeggen idd allemaal we komen gauw langs of ik bel gauw ...

Hier was ook de crematie erg druk 

Hij was zzper maar van veel fabrieken waren er oud collega's om afscheid tenemen .

Dat doet toch goed...

We zouden 10 februari 30 jaar samen zijn geweest...

Zal pittig worden die dag vrees ik .

 

Heel veel sterkte ....

Groetjes Jenny

Hoi Jenny,

Ook jij gecondoleerd met je verlies 22 november alles nog zo vers en rouw.....

Net als jij was ik ook in december jarig de "magische" leeftijd van 50 het stond met een grote

uitroepteken in zijn agenda. Mijn man zou 4 febr 54 zijn geworden dus dat is ook al snel net als

jullie samenzijn van 30 jaar. Wat is het ongelofelijk zwaar allemaal he, met geen pen te beschrijven.

Ik heb al heel wat mensen afgeschreven, knopje delete. Wellicht hard maar je bent er in goede

tijden voor elkaar maar ook in slechte tijden. Natuurlijk ben ik mij bewust van het feit dat mensen

het moeilijk vinden maar ik ben ook veel mensen tegengekomen (die nu dichterbij mij staan) die

zeggen:"ik weet niet goed wat ik moet zeggen". Dat is ook het toverwoord, niets zeggen sturen maar

luisteren, een arm om je heen en je verdrietig mogen voelen. Maar mensen vinden dit ontzettend

eng blijkbaar dat heb ik wel aan veel mensen gemerkt. Lieve Jenny heel veel sterkte 

Loves 0
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
afbeelding van Jenny L
Licht bewolkt
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
#5
Rosalie schreef op Maandag 20 januari 2020 16:22
Hoi Jenny,

Ook jij gecondoleerd met je verlies 22 november alles nog zo vers en rouw.....

Net als jij was ik ook in december jarig de "magische" leeftijd van 50 het stond met een grote

uitroepteken in zijn agenda. Mijn man zou 4 febr 54 zijn geworden dus dat is ook al snel net als

jullie samenzijn van 30 jaar. Wat is het ongelofelijk zwaar allemaal he, met geen pen te beschrijven.

Ik heb al heel wat mensen afgeschreven, knopje delete. Wellicht hard maar je bent er in goede

tijden voor elkaar maar ook in slechte tijden. Natuurlijk ben ik mij bewust van het feit dat mensen

het moeilijk vinden maar ik ben ook veel mensen tegengekomen (die nu dichterbij mij staan) die

zeggen:"ik weet niet goed wat ik moet zeggen". Dat is ook het toverwoord, niets zeggen sturen maar

luisteren, een arm om je heen en je verdrietig mogen voelen. Maar mensen vinden dit ontzettend

eng blijkbaar dat heb ik wel aan veel mensen gemerkt. Lieve Jenny heel veel sterkte

Hi 

Ja ik 11 december  50 geworden.

Wilde het ook niet vieren maar had toch smorg en smid en savonds bezoek

Was ook erg dubbel nu je maatje er niet is en mee kan  vieren.

We hebben dan ook vaak over hem gehad met een lach en een traan.

Was een heftige dag.

Ik denk ook dat mensen het eng vinden allemaal.

Weten geen houding tegeven klopt helemaal.

Mis ik ook heel erg een arm of een knuffel. 

Heb geen kinderen wel een hondje die nu ipv achter baasje nu vrouwtje achterna loopt. 

Voor jou ook 4 febr pittig zijn .

Zal aan je denken.

..knuffel van mij. ..

Groetjes Jenny 

Loves 0
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
afbeelding van Jenny L
Licht bewolkt
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
#6
Rosalie schreef op Maandag 20 januari 2020 16:22
Hoi Jenny,

Ook jij gecondoleerd met je verlies 22 november alles nog zo vers en rouw.....

Net als jij was ik ook in december jarig de "magische" leeftijd van 50 het stond met een grote

uitroepteken in zijn agenda. Mijn man zou 4 febr 54 zijn geworden dus dat is ook al snel net als

jullie samenzijn van 30 jaar. Wat is het ongelofelijk zwaar allemaal he, met geen pen te beschrijven.

Ik heb al heel wat mensen afgeschreven, knopje delete. Wellicht hard maar je bent er in goede

tijden voor elkaar maar ook in slechte tijden. Natuurlijk ben ik mij bewust van het feit dat mensen

het moeilijk vinden maar ik ben ook veel mensen tegengekomen (die nu dichterbij mij staan) die

zeggen:"ik weet niet goed wat ik moet zeggen". Dat is ook het toverwoord, niets zeggen sturen maar

luisteren, een arm om je heen en je verdrietig mogen voelen. Maar mensen vinden dit ontzettend

eng blijkbaar dat heb ik wel aan veel mensen gemerkt. Lieve Jenny heel veel sterkte

We hebben hem vorige week uitgestrooid 

Wat pittig was ..

En vrijdag is ie in me ring gezet ..as.. die ik had gekocht. ..soort verjaardags kado ...

Mooie herrinering maar ook pfff dat ie na  8  weken  in me ring zit

En wil nog kleine tattoo op me pols..

Als ik het durf dan met zijn  as.

Groetjes Jenny 

Loves 0
afbeelding van Rosalie
Bewolkt
#7

Hoi Jenny,

Mijn verjaardag was op 15 december, ik ben samen met een goede vriendin op pad geweest.

Ik heb ook geen kinderen maar twee katten, dieren zijn mij zeer dierbaar hier heb ik dan

ook veel troost aan. Op 4 febr ga ik wel zijn leven vieren dat had hij ook mooi gevonden.

Wij waren alletwee gek op paarden, mijn man deed dit iets fanatieker dan ik. Er komen op 4 febr

mensen van de manege op bezoek (6 vrouwen) dit om het leven van mijn fantastische man te

vieren. Ik zal het idd heel moeilijk krijgen maar tegelijkertijd is dit ook goed en zal het uiteindelijk

verlichting geven. Iedere ochtend als ik wakker wordt denk ik vaak shit weer een dag..........

als ik slaap dan heb ik rust in mijn hoofd. Als ik dan wakker wordt kruipt het verdriet weer binnen

en kan ik gigantische jank momenten hebben. Ik kan op zo'n dag ook alles bij elkaar vloeken........

Als je geliefde of een dierbare is overleden heb je ook in eerste instantie niet met verwerken te maken

maar je bent puur aan het OVERLEVEN en dat is heftig heel heftig.

Liefs Rosalie 

Loves 0
afbeelding van Rosalie
Bewolkt
#8
Jenny L schreef op Maandag 20 januari 2020 16:38
Rosalie schreef op Maandag 20 januari 2020 16:22
Hoi Jenny,

Ook jij gecondoleerd met je verlies 22 november alles nog zo vers en rouw.....

Net als jij was ik ook in december jarig de "magische" leeftijd van 50 het stond met een grote

uitroepteken in zijn agenda. Mijn man zou 4 febr 54 zijn geworden dus dat is ook al snel net als

jullie samenzijn van 30 jaar. Wat is het ongelofelijk zwaar allemaal he, met geen pen te beschrijven.

Ik heb al heel wat mensen afgeschreven, knopje delete. Wellicht hard maar je bent er in goede

tijden voor elkaar maar ook in slechte tijden. Natuurlijk ben ik mij bewust van het feit dat mensen

het moeilijk vinden maar ik ben ook veel mensen tegengekomen (die nu dichterbij mij staan) die

zeggen:"ik weet niet goed wat ik moet zeggen". Dat is ook het toverwoord, niets zeggen sturen maar

luisteren, een arm om je heen en je verdrietig mogen voelen. Maar mensen vinden dit ontzettend

eng blijkbaar dat heb ik wel aan veel mensen gemerkt. Lieve Jenny heel veel sterkte

We hebben hem vorige week uitgestrooid 

Wat pittig was ..

En vrijdag is ie in me ring gezet ..as.. die ik had gekocht. ..soort verjaardags kado ...

Mooie herrinering maar ook pfff dat ie na  8  weken  in me ring zit

En wil nog kleine tattoo op me pols..

Als ik het durf dan met zijn  as.

Groetjes Jenny

Hoi Jenny,

Wat ontzettend dapper van je zeg!!!

Mijn man zit in een urn maar ik wil hem nog niet gaan uitstrooien, ik wil dit pas gaan doen als ik ook overleden ben. Ik heb dit aan mijn schoonzus of nichtjes gevraagd om dit dan te doen.

Ik wil dan dat wij gezamelijk worden uitgestrooid in Schotland, hier wilde wij nog graag naar toe maar is er helaas niet meer van gekomen. 

Maar echt super knap ook van de ring. Vreemde gedachte he dat het lichaam nu as is en dat hij idd voor een gedeelte in je ring zit.

De urn van mijn man wordt aankomende zaterdag (25Jan) door mijn schoonzusjes en schoonouders

opgehaald, ik ben hierzelf niet bij. Ik kan dit echt niet aan, ik heb ook niks met begraafplaatsen en urnen. Ik zit redelijk rationeel in elkaar dat is mijn overlevingsmechanisme, zo zat mijn man ook in elkaar. 

XXX Rosalie

Loves 0
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
afbeelding van Jenny L
Licht bewolkt
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
#9
Rosalie schreef op Maandag 20 januari 2020 16:40
Hoi Jenny,

Mijn verjaardag was op 15 december, ik ben samen met een goede vriendin op pad geweest.

Ik heb ook geen kinderen maar twee katten, dieren zijn mij zeer dierbaar hier heb ik dan

ook veel troost aan. Op 4 febr ga ik wel zijn leven vieren dat had hij ook mooi gevonden.

Wij waren alletwee gek op paarden, mijn man deed dit iets fanatieker dan ik. Er komen op 4 febr

mensen van de manege op bezoek (6 vrouwen) dit om het leven van mijn fantastische man te

vieren. Ik zal het idd heel moeilijk krijgen maar tegelijkertijd is dit ook goed en zal het uiteindelijk

verlichting geven. Iedere ochtend als ik wakker wordt denk ik vaak shit weer een dag..........

als ik slaap dan heb ik rust in mijn hoofd. Als ik dan wakker wordt kruipt het verdriet weer binnen

en kan ik gigantische jank momenten hebben. Ik kan op zo'n dag ook alles bij elkaar vloeken........

Als je geliefde of een dierbare is overleden heb je ook in eerste instantie niet met verwerken te maken

maar je bent puur aan het OVERLEVEN en dat is heftig heel heftig.

Liefs Rosalie

Hi

Zeker doen als het idd goed voelt .

Ik ben na me verjaardag met 5 vriendinnen wezen high tea. 

En ben blij dat ze dat gedaan hebben even weg thuis .

Maar jij kan wel slapen ?

Ik sliep slecht toen hij in augustus uit zkh  kwam.

Maar ik slaap nu niet meer.

Ben  sinds zijn dood wakker .

Ik zie elk uur voorbij komen.. 

En overdag slaap ik  ook niet 

Misschien toch een keer naar de huisarts.

Heb nog geen wallen op me knieën  wel vh janken maar niet vh slaap tekort.

En eten savonds gaat ook niet

Savonds en snachts is echt een hel.

Ik heb hem ook in badkamer gevonden 

Dus elke keer als ik in bad ga en kijk op zij zie ik hem liggen ....

Groetjes Jenny 

Loves 0
afbeelding van Rosalie
Bewolkt
#10
Jenny L schreef op Maandag 20 januari 2020 16:48
Rosalie schreef op Maandag 20 januari 2020 16:40
Hoi Jenny,

Mijn verjaardag was op 15 december, ik ben samen met een goede vriendin op pad geweest.

Ik heb ook geen kinderen maar twee katten, dieren zijn mij zeer dierbaar hier heb ik dan

ook veel troost aan. Op 4 febr ga ik wel zijn leven vieren dat had hij ook mooi gevonden.

Wij waren alletwee gek op paarden, mijn man deed dit iets fanatieker dan ik. Er komen op 4 febr

mensen van de manege op bezoek (6 vrouwen) dit om het leven van mijn fantastische man te

vieren. Ik zal het idd heel moeilijk krijgen maar tegelijkertijd is dit ook goed en zal het uiteindelijk

verlichting geven. Iedere ochtend als ik wakker wordt denk ik vaak shit weer een dag..........

als ik slaap dan heb ik rust in mijn hoofd. Als ik dan wakker wordt kruipt het verdriet weer binnen

en kan ik gigantische jank momenten hebben. Ik kan op zo'n dag ook alles bij elkaar vloeken........

Als je geliefde of een dierbare is overleden heb je ook in eerste instantie niet met verwerken te maken

maar je bent puur aan het OVERLEVEN en dat is heftig heel heftig.

Liefs Rosalie

Hi

Zeker doen als het idd goed voelt .

Ik ben na me verjaardag met 5 vriendinnen wezen high tea. 

En ben blij dat ze dat gedaan hebben even weg thuis .

Maar jij kan wel slapen ?

Ik sliep slecht toen hij in augustus uit zkh  kwam.

Maar ik slaap nu niet meer.

Ben  sinds zijn dood wakker .

Ik zie elk uur voorbij komen.. 

En overdag slaap ik  ook niet 

Misschien toch een keer naar de huisarts.

Heb nog geen wallen op me knieën  wel vh janken maar niet vh slaap tekort.

En eten savonds gaat ook niet

Savonds en snachts is echt een hel.

Ik heb hem ook in badkamer gevonden 

Dus elke keer als ik in bad ga en kijk op zij zie ik hem liggen ....

Groetjes Jenny


Hoi Jenny,

Nee slapen ging in het begin helemaal niet dat komt omdat er veel adrenaline in je lijf zit.

Dit is een mechanische in je lichaam bij een trauma, het feit dat je hem gevonden heb in de badkamer

blijft hierdoor (de adrenaline) in lichaam zitten. Bij mij heeft dit best ook lang geduurd zeker 1 maand 

daarna kon ik wel weer redelijk slapen. Toen een periode weer niet wat helpt is mooie rustige muziek opzetten. Zelf ben ik gevoelig voor lavendel, dus ik spuit eerst mijn kamer met lavendel daar wordt ik rustig van. Kortom slapen is wel even een "dingetje" in het begin maar dat komt echt door de adrenaline in je lijf. Dit geldt ook voor het eten, ook dat heeft weer tijd nodig om in balans te komen.

Dit is ook nog niet in balans bij mij, ik ben sowieso een moeilijke eter. Mijn man zei dan:"eet waar je trek in heb". Dus dat doe ik ook. Ik heb in het begin heeeeeeeel veeeeel afleiding aan Netflix gehad

leuke series kijken gaf mij wat meer ontspanning in mijn hoofd. Kortom je moet zelf ook gaan

zoeken wat jou die ontspanning geeft.

Groetjes terug

Loves 0

Pagina's