rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.

WAKKER

WAKKER...
Ik word wakker met mijn ogen nog dicht
Maar ondanks dat zie ik toch jou gezicht
De nacht verlaten jij was in mijn dromen
In de dageraad zal jij weer bij mij komen

Ik word wakker met mijn ogen nog dicht
Ik moet gaan leven doch zonder uitzicht
Ik open mijn ogen en kom weer bij zinnen
Uit mijn dromen kom ik de wereld binnen

Ik word langzaam wakker door het licht
De nacht was licht de dag heeft gewicht
Ik kijk naar jou foto's er staan er heel veel
Probeer te ontspannen brok in mijn keel

Ik word langzaam wakker met wazig zicht
En ik kijk naar de plek waar jij normaal ligt
Het mooiste deel van mijn leven is gegaan
Toen jij ging is dat van mij stil blijven staan



   

  

Hartjes 0

Er zijn 3 reacties op dit bericht

erika boots ik mis mijn man nog elke seconde eigenlijk praat ik steeds met en tegen hem helaas helaas krijg ik geen antwoord
afbeelding van erika boots
Bewolkt
erika boots ik mis mijn man nog elke seconde eigenlijk praat ik steeds met en tegen hem helaas helaas krijg ik geen antwoord
#1

klopt rien met je lief  sterf je zelf     voor meer dan de helft

alles is nu bij zaak

 niks doet er nog echt toe

 verlangen naar..............

maar .men, wil dit niet       horen/begrijpen enz

 sterkte       rien

erika

Loves 1
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#2
erika boots schreef op Dinsdag 12 juni 2018 16:30
klopt rien met je lief  sterf je zelf     voor meer dan de helft

alles is nu bij zaak

 niks doet er nog echt toe

 verlangen naar..............

maar .men, wil dit niet       horen/begrijpen enz

 sterkte       rien

erika

Toen mijn Liefste stierf,en de aarde onder mijn voeten in het eeuwige leken te verzinken,en de wereld waarin wij met elkander het geluk mochten delen plots in een moment catastrofaal veranderde,in een voor eeuwig stilstaand en verlaten ijsvlakte,stierf ook ik voor het grootste deel van mij,omdat ik innig Verweven was met haar hele Zijn,en dat ook altijd wilde zijn.

Daardoor heb ik ook dat gevoel;dat er bijna niets meer van mij over is.

Ja,ik haal adem en eet,en doe de noodzakelijke dingen.En dan houdt het op

De Leegte,haar verloren en zij nam alles mee wat mij dierbaar was.

Want Alles    in haar  van haar    om haar   en met haar  en door haar  was voor mij totaal Geluk en Waardevol

De wond voelt als zonder eind

Nee;de buitenwereld heeft zo zijn eigen mening,dus verwacht ik er ook niets van

Het is ook een Gevoel           in ervaren

Het is nu bijna 2 jaar geleden dat mijn liefste Marina is overleden

Het Gemis en het ervaren daarin van de pijn en verdriet is zoooooooooooooooooo Vernietigend voelbaar en de Onmacht overmandt mij telkens weer,waarbij ik alle kracht voel wegvloeien uit mijn hele lijf .Wat voel ik een erbarmen,en wil ik lijden omwille van Jou,mijn Allergrootste

De pijn lijkt bitter-zoet waarin ik mij waan dicht bij jou te kunnen zijn en te blijven

In alles ervaar ik  verschrikkelijk, jouw lieflijke afwezigheid,en stort ik in onmetelijke dieptes van tergende en vernietigende leegtes.Het doet mij onophoudelijk ervaren welk een groot en intens waardevol geluk en liefdevolle Ziel voor het leven,ik verloren heb.

                         Marina

***Ik ben stil geworden,stil omdat ik mij terzijde van jouw eeuwige slaap begeef en niet wil wijken van jouw nabijheid***

                    **********************

Het is een doorleving van het meest verschrikkelijke in mijn leven,en probeer mijzelf intens gade te slaan.Want het veranderdt mij wel degelijk.Heb weinig mensen om te praten.Tja.

Niet klagen maar dragen    had ik ergens gelezen

Marina was een sterke persoonlijkheid,dus een voorbeeld genoeg voor mij

Maar t is een wereld op zich,van Verdriet;pijn en verlatenheid          en alleen hen die hierin dwalen weten als geen ander,hoe zwaar en pijnvol het is hieruit te ontwaken,en het verlies te dragen de rest van hun leven.

Het geeft soms zo een verstikkend gevoel,

het op zo een moment niet meer aankunnen

Het is steeds zoeken,

waar haal ik de kracht vandaan om verder te gaan

Tenslotte moet het helemaal vanuit jezelf ontspringen

Ik lees elke dag op dit forum

Warme troost en liefde aan allen

Martien Mols

 

 

Loves 2
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
#3

Prachtig je verdriet verwoord Matien kan het alleen maar allemaal beamen en meevoelen......Ik treur met jou mee.....hoop dat het je wat troost kan geven.....

Loves 1