Danielle Velthuizen Ik ben danielle 42 jaar 2 maanden geleden mijn vriend verloren waardoor ik nu noodgedwongen weer bij mijn ex zit
afbeelding van Danielle Velthuizen
Bewolkt
Danielle Velthuizen Ik ben danielle 42 jaar 2 maanden geleden mijn vriend verloren waardoor ik nu noodgedwongen weer bij mijn ex zit

Waarom

Mijn vriend is 2 maanden geleden plotseling overleden op 42 jaar en ik kan er gewoon niet mee omgaan we zouden eind deze maand gaan trouwen ik mis hem was daarvoor 18 jaar getrouwd maar 3  jaar met hem was beter dan die 18 jaar we waren echt alles voor elkaar deden alles samen en waarom gaat het leven door je hoort en ziet niemand terwijl je kapot gaat van verdriet blijkbaar snappen mensen het toch niet maar ik mis hem zo wil wel verder maar weet gewoon niet hoe 

Hartjes 3

Er zijn 5 reacties op dit bericht

Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#1

Wat Verschrikkelijk, Lieve  Danielle, 

Gecondoleerd met dit grote, oneerlijke verlies.

Zo jong nog, en dan je partner moeten verliezen ..daar zijn geen woorden voor.

het leven gaat meestal heel anders,..dan dat je kunt plannen.

Waarom..? tja,.. daar wil iedereen op dit forum , het liefst een antwoord op vinden.

en waarom het leven doorgaat..?..dat is omdat jij nu,  stil staat..

Het leven gaat altijd vanzelf door,..maar het voelt als onwerkelijk, middenin je verdriet.

ook zal je merken, dat mensen doorgaan,..familie vrienden kenissen...

Ze willen je wel bijstaan, maar weten ook niet goed hoe.

Die leegte en onwerkelijkheid,..kennen we hier (helaas) allemaal. 

Belangrijk is, dat je veel praat over je verdriet, en je emoties niet wegstopt, maar ze uit.

Er is geen weg om rouw heen,..alleen maar, doorheen.

De meeste mensen, die hun hoofd in het zand steken, en niet stilstaan bij hun verdriet,..

komen zichzelf vroeg of laat tegen.

ik kan jou nu al wel vertellen, dat je het antwoord op waarom vragen, nooit zult vinden.

Rouwen om een dierbare is verschrikkelijk moeilijk.

iedereen doet het anders,...er bestaat ook geen goede of foute manier..

Alleen jij weet, wat je nodig hebt, en op welk moment.

voel je de behoefte om te praten..dat kan ook op www. pratenoververlies.nl

dat is een chatsite van humanitas met deskundige vrijwilligers, waar je desgewenst ,

anoniem kunt praten over het verlies.

in het blog, bovenaan deze site, kun je veel bruikbare tips vinden, om om te leren gaan,

 met de pijn. van het gemis.

Het leven is soms keihard,..en lood, en,  loodzwaar,..

het voelt nu waarschijnlijk aan, als een diep gat,  in je hart,.. een niet op vulbare leegte,..

en helaas, is er maar 1 manier,...het verlies "leren" dragen...

hoe vreselijk moeilijk ook..

Dat heeft zijn tijd nodig,.. geef jezelf vooral die tijd...

tijd heelt geen wonden ,..maar maakt het uiteindelijk,...draagbaar,...

In jouw hart, zal hij , altijd blijven bestaan...

Ik hoop dat je veel troost hoop en kracht mag vinden, bij lotgenoten.

Alle *Sterkte toegewenst !

Een lieve Groet, 

van,..

Fade Out,....

 

 

 

 

 

 

Loves 0
Danielle Velthuizen Ik ben danielle 42 jaar 2 maanden geleden mijn vriend verloren waardoor ik nu noodgedwongen weer bij mijn ex zit
afbeelding van Danielle Velthuizen
Bewolkt
Danielle Velthuizen Ik ben danielle 42 jaar 2 maanden geleden mijn vriend verloren waardoor ik nu noodgedwongen weer bij mijn ex zit
#2
Fade Out schreef op Vrijdag 17 mei 2019 17:22
Wat Verschrikkelijk, Lieve  Danielle, 

Gecondoleerd met dit grote, oneerlijke verlies.

Zo jong nog, en dan je partner moeten verliezen ..daar zijn geen woorden voor.

het leven gaat meestal heel anders,..dan dat je kunt plannen.

Waarom..? tja,.. daar wil iedereen op dit forum , het liefst een antwoord op vinden.

en waarom het leven doorgaat..?..dat is omdat jij nu,  stil staat..

Het leven gaat altijd vanzelf door,..maar het voelt als onwerkelijk, middenin je verdriet.

ook zal je merken, dat mensen doorgaan,..familie vrienden kenissen...

Ze willen je wel bijstaan, maar weten ook niet goed hoe.

Die leegte en onwerkelijkheid,..kennen we hier (helaas) allemaal. 

Belangrijk is, dat je veel praat over je verdriet, en je emoties niet wegstopt, maar ze uit.

Er is geen weg om rouw heen,..alleen maar, doorheen.

De meeste mensen, die hun hoofd in het zand steken, en niet stilstaan bij hun verdriet,..

komen zichzelf vroeg of laat tegen.

ik kan jou nu al wel vertellen, dat je het antwoord op waarom vragen, nooit zult vinden.

Rouwen om een dierbare is verschrikkelijk moeilijk.

iedereen doet het anders,...er bestaat ook geen goede of foute manier..

Alleen jij weet, wat je nodig hebt, en op welk moment.

voel je de behoefte om te praten..dat kan ook op www. pratenoververlies.nl

dat is een chatsite van humanitas met deskundige vrijwilligers, waar je desgewenst ,

anoniem kunt praten over het verlies.

in het blog, bovenaan deze site, kun je veel bruikbare tips vinden, om om te leren gaan,

 met de pijn. van het gemis.

Het leven is soms keihard,..en lood, en,  loodzwaar,..

het voelt nu waarschijnlijk aan, als een diep gat,  in je hart,.. een niet op vulbare leegte,..

en helaas, is er maar 1 manier,...het verlies "leren" dragen...

hoe vreselijk moeilijk ook..

Dat heeft zijn tijd nodig,.. geef jezelf vooral die tijd...

tijd heelt geen wonden ,..maar maakt het uiteindelijk,...draagbaar,...

In jouw hart, zal hij , altijd blijven bestaan...

Ik hoop dat je veel troost hoop en kracht mag vinden, bij lotgenoten.

Alle *Sterkte toegewenst !

Een lieve Groet, 

van,..

Fade Out,....

Dank je wel had ik ff nodig en idd ik zal het zelf moeten doen maar heb hem ook zelf gevonden.was maar 10 min weg en ineens dood in de gang longembolie daarna zat ik vast in de lift bijna een uur met brandweer en ambulance en of alles niet erg genoeg was door zijn vader mijn huis kleren spullen papieren alles weg en zit je noodgedwongen bij je ex gelukkig wel mijn kids omdat niemand wil of kan helpen dat maakt het allemaal nog lastiger 

Loves 0
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#3

"Vreselijk" Danielle !...

Weet je,..wat het allermoeilijkste is nu..? je gedachten weer onder controle te krijgen..

misschien is het je wel opgevallen, dat alle emoties nu in 1 keer opkomen,..

pijn woede angst eenzaamheid misselijkheid frustratie...alles..

dat alles, komt voort uit ons "denken." dat nu overuren maakt....

je kunt daardoor het gevoel krijgen,..dat je het nooit meer onder controle krijgt...

dat, Lieve Danielle,..is slechts ..de gedachte..

ons denken is vaak niet gelijk aan de werkelijkheid...en wat er gebeurd is eigenlijk,..

dat het denken nu de macht grijpt over hoe jij je nu voelt.

het hoort eigenlijk precies andersom te zijn,..

het zijn de constante gedachten,..die je nu aten doordraaien,...

alleen daar, ..in ons denken,..daar ligt de pijn, en het verdriet...

natuurlijk, bedoel ik dit niet als ontkenning,...want wat er is gebeurd, is de werkelijkheid..

de keiharde rot werkelijkheid...

alleen gedachten als bv ..ik word gek..of , had ik maar.....het is mijn schuld..etc...

daar hoef je je alleen maar steeds 1 vraag bij te stellen..

zo van, is wat ik nu denk,. de werkelijkheid..? of verteld het mij een onwaarheid.

bv ik word gek ! word ik echt gek..? of vertel ik dat nu aan mijzelf..? 

zo kun je leren, om je denken, weer tot rust te brengen.

Hoe we ons voelen, word altijd vooraf gegaan door een gedachte...

je kent het vast wel...die dag dat je dacht,..het word een geweldige dag vandaag...

het zou mij verbazen dat de werkelijkheid, zoals je die ervaarde,

ver weg zat van die gedachte..

Hoe meer je je bewust word van het denken, hoe meer je daar weer,

 de controle over terug kan krijgen.

Het gemis zal blijven,..en voorlopig het verdriet en de pijn ook...

In rouw, is het erg lastig om het denken te remmen...

belangrijk is nu dat je niet vecht tegen je emoties, maar ze er laat "zijn"..

Hevige Emoyies zullen komen en zullen gaan,..even als gedachten,...

Houd Moed, en Hoop ! want die is er wel...

al kun je dat nu nog niet goed overzien,..op die zee van tranen..

Heel Veel *Kracht Toegewenst, Danielle..

Een Warme Knuffel ,van mij 

Fade Out,..........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Loves 0
Danielle Velthuizen Ik ben danielle 42 jaar 2 maanden geleden mijn vriend verloren waardoor ik nu noodgedwongen weer bij mijn ex zit
afbeelding van Danielle Velthuizen
Bewolkt
Danielle Velthuizen Ik ben danielle 42 jaar 2 maanden geleden mijn vriend verloren waardoor ik nu noodgedwongen weer bij mijn ex zit
#4
Fade Out schreef op Vrijdag 17 mei 2019 18:07
"Vreselijk" Danielle !...

Weet je,..wat het allermoeilijkste is nu..? je gedachten weer onder controle te krijgen..

misschien is het je wel opgevallen, dat alle emoties nu in 1 keer opkomen,..

pijn woede angst eenzaamheid misselijkheid frustratie...alles..

dat alles, komt voort uit ons "denken." dat nu overuren maakt....

je kunt daardoor het gevoel krijgen,..dat je het nooit meer onder controle krijgt...

dat, Lieve Danielle,..is slechts ..de gedachte..

ons denken is vaak niet gelijk aan de werkelijkheid...en wat er gebeurd is eigenlijk,..

dat het denken nu de macht grijpt over hoe jij je nu voelt.

het hoort eigenlijk precies andersom te zijn,..

het zijn de constante gedachten,..die je nu aten doordraaien,...

alleen daar, ..in ons denken,..daar ligt de pijn, en het verdriet...

natuurlijk, bedoel ik dit niet als ontkenning,...want wat er is gebeurd, is de werkelijkheid..

de keiharde rot werkelijkheid...

alleen gedachten als bv ..ik word gek..of , had ik maar.....het is mijn schuld..etc...

daar hoef je je alleen maar steeds 1 vraag bij te stellen..

zo van, is wat ik nu denk,. de werkelijkheid..? of verteld het mij een onwaarheid.

bv ik word gek ! word ik echt gek..? of vertel ik dat nu aan mijzelf..? 

zo kun je leren, om je denken, weer tot rust te brengen.

Hoe we ons voelen, word altijd vooraf gegaan door een gedachte...

je kent het vast wel...die dag dat je dacht,..het word een geweldige dag vandaag...

het zou mij verbazen dat de werkelijkheid, zoals je die ervaarde,

ver weg zat van die gedachte..

Hoe meer je je bewust word van het denken, hoe meer je daar weer,

 de controle over terug kan krijgen.

Het gemis zal blijven,..en voorlopig het verdriet en de pijn ook...

In rouw, is het erg lastig om het denken te remmen...

belangrijk is nu dat je niet vecht tegen je emoties, maar ze er laat "zijn"..

Hevige Emoyies zullen komen en zullen gaan,..even als gedachten,...

Houd Moed, en Hoop ! want die is er wel...

al kun je dat nu nog niet goed overzien,..op die zee van tranen..

Heel Veel *Kracht Toegewenst, Danielle..

Een Warme Knuffel ,van mij 

Fade Out,..........

Dank je wel voor je bericht ik zal mijn best gaan doen 

Loves 0
Aluap0691 Ben 33 jaar samen geweest met mijn maatje, mijn alles. De laatste 15 jaar was mijn maatje blind. Samen hebben wij daarin onze ze weg gevonden!
afbeelding van Aluap0691
Bewolkt
Aluap0691 Ben 33 jaar samen geweest met mijn maatje, mijn alles. De laatste 15 jaar was mijn maatje blind. Samen hebben wij daarin onze ze weg gevonden!
#5

Het plotseling wegvallen is niet te snappen en zeker niet zomaar te verwerken. Ik ken het gevoel. Doe wat jij wilt. Mensen die zo'n groot verlies niet zelf hebben meegemaakt, kunnen zich niet invoelen wat jij doormaakt. Zij zijn ook bang om je verdrietig te zien. Laat je verdriet toe en geef ook aan als je verdrietig bent en graag wil praten.  Dat kan niet bij iedereen, maar zeg niet dat het wel gaat. Ik weet nu wel dat ik mijn verdriet toe moet laten.....

Loves 0