Vandak Weduwnaar sinds 9 maart 2018
afbeelding van Vandak
Licht bewolkt
Vandak Weduwnaar sinds 9 maart 2018

Verwarde gevoelens en zo meer…………..

Hallo Lieve Lotgenoten en andere belangstellenden,

Ben nu iets meer dan 15 maanden "onderweg" met mijn leven, sinds het overlijden van mijn vrouw.

Vraag mij weleens of waar ik eigenlijk naar onderweg ben, maar goed..............

Hoef jullie niet te vertellen, hoe dat is en hoe dat voelt.

 

Kan het niet nalaten om zo nu en dan, mijn eigen gevoelens te onderzoeken en proberen daar duidelijk en eerlijk over te zijn naar mij zelf.

 

Ik ervaar heel vaak, dat de kleinste - en ogenschijnlijk de onbelangrijkste dingen, vaak het meeste zeer doen.

 

Natuurlijk, ik weet verstandelijk dat mijn vrouw is overleden, maar toch.............

 

Zal jullie wat (voor andere) onbelangrijke voorbeelden geven:

Vanmorgen was een verpakking bakpapier op, die mijn vrouw nog had gekocht en zo zijn er natuurlijk legio andere voorbeelden in een huishouden.

Een shampoo die we samen voor mij hadden uitgezocht en gekocht enz. enz.

Iedere keer als zo'n (simpele) situatie zich voordoet, heb ik heel sterk het gevoel, dat mijn vrouw op dat moment weer een opnieuw sterft en verder uit mijn leven gaat......…

 

Veel mensen zullen zeggen, waar gaat dit over, zoiets simpels...............

 

Ben er helemaal van overtuigd, dat iedere lotgenoot, min of meer met deze gevoelens te maken heeft of krijgt.

 

Ik loop niet weg voor deze gevoelens en probeer er mee om te gaan en dat is een aardige opgave......

 

Heel iets anders, maar in essentie komt het op hetzelfde neer.

 

De laatste tien jaar gingen wij met de caravan weg, o.a. fietsen mee en genieten.

In het voorjaar drie maanden naar Spanje en Frankrijk, naar het mooie weer.

In het najaar meestal een maandje naar een leuke camping in Nederland,.

De grijze golf dus................

Oh, oh, wat konden wij daarvan genieten, ieder jaar weer............

 

In 2018 is ongeveer 3 weken voor wij weer weg zouden gaan, mijn vrouw helaas overleden.

We hadden de route en de campings onderweg, als ook de bestemming al helemaal klaar.

Daar begonnen wij altijd bijtijds mee en ervaarden dat heel erg als voorpret.

Je kent dat misschien wel, campings zoeken, bekijken, waarderingen lezen enz. enz. en ook daar al konden wij helemaal van genieten.

De caravan heb ik dus nog steeds, staat in de stalling en is totaal niet van zijn plek geweest.

Vrij snel heb ik met mijzelf afgesproken, om toch een keer met de caravan weg te gaan, niet om te zoeken, wat er niet meer is, maar ik vind dat ik in iedere geval, mijzelf de kans moet geven hoe het is en om er "iets" van te vinden.

Los daar van vind ik ook, dat als je iets wilt, je toch een keer zal moeten bewegen en misschien toch wat "doelen stellen"

Denk wel makkelijker gezegd dan gedaan.............

Komende september wil ik de caravan ergens in Nederland op een camping zetten en kijken wat ik er van vind.

Ook nu weer kan ik mijn vrouw mij in horen fluisteren:" ga jij lekker weg met dat ding en geniet er van.............."

De kinderen en kleinkinderen hebben al aangegeven, dat ze wel langs zullen komen.

En omdat het in Nederland is, kan ik altijd even naar huis, als ik dat zou willen.

 

Dit is ook weer een voorbeeld van tegenstrijdige en verwarde gevoelens.

Aan de ene kant schiet door mij hoofd, waar begin ik aan.......... en aan de andere: het lijkt mij best wel leuk en wil echt de kans creëren om er iets van te vinden.

 

Tot zover mijn stukje zelfonderzoek, wat ik met jullie wil delen.

Ben er helemaal van overtuigd, dat deze gevoelens ook weer niet zo heel vreemd zijn zoals het lijkt, maar dat dit zeker wel herkend zal worden.

 

Fijne dag verder en dank jullie dat jullie de moeite hebben genomen, om mij misschien ietsje beter te leren kennen……………..

 

Lieve groet,

Vandak

Hartjes 3

Er zijn 9 reacties op dit bericht

afbeelding van gerardverdriet
Storm
#1

Beste Vandak,

Of we deze situaties ook meemaken

 Dagelijks. Iets tegen komen van jr geliefde. Iets willen zeggen . Ik praat steeds tegen mijn.man, maar merk ook dat ik veel in mezelf praat. ( geen kinderen)

Ik vind het fantastisch hoe u telkens weer iets probeert en ...telkens opnieuw  probeert er weer iets van te maken.

Ik weet dat het een bijna onmogelijke opgave is. Maar we hebben geen keus.

Wens je veel sterkte en moed.

Gerardverdriet

Loves 4
ulika30 ik ben 66.. mijn man is 11-9-2017 overleden.
afbeelding van ulika30
Licht bewolkt
ulika30 ik ben 66.. mijn man is 11-9-2017 overleden.
#2

beste vandak

ook ik maak deze situatie mee .vooral ook vandaag vaderdag ..voor mij bruldag

en zeker ook die kleine details wat je schrijft zijn zo herkenbaar

het gemis word steeds meer ervaar ik .ook al is het 19mnd geleden

en de leuke dingen die je samen deed ..ppff ..

maar het leven gaat door en moeten er wat van maken.

ik ben nu sinds 2mnd in enorme terugval ,maar langzaam weer wat beterder.

heb hulp gezocht en medicatie

ook voor jou sterkte en kracht om door te gaan

het is hard werken hoor .

liefs aggie

 

 

 

 

 

Loves 1
AndreaJ 24 november 2018 Zo intens als onze liefde, is nu ook het gemis en verdriet.
afbeelding van AndreaJ
Bewolkt
AndreaJ 24 november 2018 Zo intens als onze liefde, is nu ook het gemis en verdriet.
#3

Beste Vandak,

Ik vind je gevoelens niet verward, het zijn soms tegenstrijdige gevoelens en ik herken het zo goed. 24 nov 2018 is mijn allerliefste overleden en sindsdien probeer ik een soort van bestaan te creeren. Wat je verteld over jullie reizen met de caravan, mijn man en ik reisden ook veel,  veel cruises gemaakt en vaak als we thuiskwamen zei hij, ga maar weer wat leuks uitzoeken, alsof hij wist dat we niet zoveel tijd meer hadden. In januari 2018 was hij echt gestopt met werken en dan denk je dat je alle tijd hebt, maar de realiteit haalt je dan hard in. We hadden ook plannen om de donkere maanden in bv Spanje door te gaan brengen, maar het is er helaas niet van gekomen. 

De nog nieuw aangeschafte koffers staan nog ongebruikt in de kast, zou wel weg willen, maar denk dat het ook flink zwaar misschien zelfs onmogelijk is om alleen iets te doen. Misschien dat ik er ooit de moed voor krijg, ik weet het niet.

We hebben ook veel gefietst, en af en toe laad ik de accu van zijn fiets op en fiest daar een stukje op,  heb er wel over nagedacht om de fiets weg te doen, maar kan dat echt niet. En ook wat je schrijft over spullen in huis die je samen nog gekocht hebt, allemaal van die kleine dingen die de realiteit weer even hard laten binnen komen, en je wil het zo graag vast houden,  levend houden,  je geliefde levend houden, de heimwee aan je lief, aan samen, knaagt en je wil..........

Ja, zo herkenbaar allemaal helaas.

Sterkte van een lotgenoot,

Andrea

Loves 2
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#4

Hallo

Gecondoleerd. 

Hier hetzelfde,  je moet ineens je leven een andere impuls geven. 

En dat is heel moeilijk,  zeker de kleine normale dingetjes, worden ineens niet meer overbrugbaar.

Ik wens je heel veel sterkte en kracht 

.jose

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#5
gerardverdriet schreef op Zondag 16 juni 2019 16:42
Beste Vandak,

Of we deze situaties ook meemaken

 Dagelijks. Iets tegen komen van jr geliefde. Iets willen zeggen . Ik praat steeds tegen mijn.man, maar merk ook dat ik veel in mezelf praat. ( geen kinderen)

Ik vind het fantastisch hoe u telkens weer iets probeert en ...telkens opnieuw  probeert er weer iets van te maken.

Ik weet dat het een bijna onmogelijke opgave is. Maar we hebben geen keus.

Wens je veel sterkte en moed.

Gerardverdriet

Zo herkenbaar,  ben mezelf kwijt. 

En het kost me steeds meer moeite om de draad weer op te pakken. 

Ook ik zit te praten tegen een foto,  het helpt wel een heeeeel klein beetje. 

Ben ook een dagboek begonnen,  ik praat als het ware tegen hem.

Heel veel sterkte 

Jose

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#6

Beste Vandak,

Ik herken heel erg wat je schrijft, het is af en toe alsof hij nog een "beetje meer sterft"  als er zoiets gebeurt. Wij huurden in de vakantie altijd een huisje in Nederland en ruim een jaar na zijn overlijden heb ik dat voor de eerste keer ook weer gedaan, maar dan alleen. Wel had ik een gedeelte van Nederland uitgezocht waar wij nooit samen geweest waren en mij heeft dat 'goed' gedaan, wel weg, maar niet naar een plaats waar herinneringen zijn.  Ik hoop dat het weggaan met de caravan voor jou toch ook fijne momenten zal geven.

Sterkte

Hilde

Loves 1
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#7

Beste vandak

Gecondoleerd allereerst. 

Herkenbaar en  volgens mij gaat het nog even duren. 

Ben " pas" 4 maanden alleen,  maar heb precies hetzelfde. 

De kleine dingen,  die mis ik en jij en alle anderen,  zo te lezen,  last van.

Het gevoel dat je niet mag genieten,  ook zo moeilijk. 

Maar we moeten verder, al moet ik dat zelf ook nog uitvinden. 

Hulp vragen kan helpen. 

Ik wens je heel veel sterkte 

Groetjes 

Jose

 

Loves 0
HS
afbeelding van HS
Zonnig
HS
#8

Het is deze week drie jaar geleden dat mijn partner onverwachts overleed. Maar zelfs nu ervaar ik dezelfde dingen die jij beschrijft. Bij het opruimen van kasten kom ik nog steeds dingen tegen die hij heeft gekocht, spullen die ik absoluut niet nodig heb, maar toch doet het pijn om ze weg te doen. 

Ik heb m'n leven weer helemaal opgepakt, ik geniet weer.  En toch is de leegte zo verschrikkelijk. Klinkt tegenstrijdig. 

Wat wel pijn doet, is dat sommige mensen niet begrijpen dat je na een aantal jaren nog steeds rouwt. Maar hoe kun je de liefde van je leven ooit vergeten?

Beste Vandak, geef toe aan je gevoelens, hoe verward ze soms ook zijn. 

Loves 0
Vandak Weduwnaar sinds 9 maart 2018
afbeelding van Vandak
Licht bewolkt
Vandak Weduwnaar sinds 9 maart 2018
#9

Hallo lieve Lotgenoten en meelezers,

 

Ik bedank jullie allemaal voor jullie reacties, hier op dit forum  en via de privé mail.

 

Het is altijd weer heel bijzonder om ze te lezen, te voelen en te ervaren.

 

Nogmaals bedankt.

 

Voor de “afloop” van mijn caravanavontuur heb ik een vervolg berichtje gemaakt.

Het gaat haast op een feuilleton lijken, maar ach……………….

 

Liefs Vandak

Loves 0