Vandak Weduwnaar sinds 9 maart 2018
afbeelding van Vandak
Licht bewolkt
Vandak Weduwnaar sinds 9 maart 2018

Vervolg op verwarde gevoelens en stille getuigen

Hallo lieve Lotgenoten en meelezers,

 

In mijn eerdere bericht heb ik o.a. aangegeven, dat ik met de caravan aan de gang ging.

 

Nou dat heb ik geweten…………..

 

Omdat wij soms 2 keer per jaar weggingen met de caravan, lieten wij de nodige gebruiksvoorwerpen in de caravan.

De caravan in oktober 2017 naar de stalling gebracht, met het idee, dat we binnen een half jaar weer weg zouden gaan.

Maar helaas overleed mijn vrouw in maart 2018. 

Ben dus iets minder dan twee jaar niet in de caravan en in de stalling geweest.

De caravan was niet leeg en alles stond en lag er nog in.

Zoals ik eerdere schrijf vond ik dat ik mijzelf de kans moest geven, om een keer met de caravan weg te gaan en te ervaren wat ik er van zou vinden……..

 

Op een bepaald moment “de flinke broek” aangetrokken en afspraken gemaakt, om de caravan op te halen uit de stalling en verder ergens anders nog wat kleine dingetjes in orde laten maken.

 

De slapeloze nachten genegeerd, voor zover dat kan………….

 

Begin deze week voor het eerst na iets minder dan twee jaar naar de stalling.

Hij stond keurig klaar.

Om te kunnen gaan rijden met de caravan, moest ik eerst nog wat dingetjes in orde maken en de accu plaatsen enz. enz.

Ik maakte de caravan open en begin zoals altijd rond te kijken.

Ik doe een kastje open en daar lagen o.a. de slippers van mijn vrouw, een zonnehoed en meer van dat soort “gewone” gebruiks dingen van haar en van mij.

Toen brak ik………………..

Niet zomaar een beetje, maar finaal.

Bedacht gelijk: dit kan ik niet, dit wil ik niet en dit doe ik niet.

 

Heb totaal niet kunnen bedenken, dat de impact zo ontzettend groot en heftig zou zijn.

 

Maar als ik  goed na denk daar over, is het natuurlijk meer dan begrijpelijk. De caravan een en al positieve herinneringen en emoties. En vol met stiile getuigen.

Maar ik (de flinke jongen) moest dit toch wel kunnen.
Je kan je voorstellen dat heel veel dingetjes hun eigen kleine, geschiedenis en verhaaltje hadden.

Zo van dit hadden we op dat marktje gekocht en dat in die ontzettend grote supermarkt en veel meer van die kleine leuke voorvalletjes.

En als ik verder denk, dan weet en besef ik, dat het nooit meer wordt zoals het was en dat kan ook niet………….

En wat we samen gehad en beleefd hebben, absoluut de moeite waard en de fijne herinneringen waard zijn geweest.

Ik heb de caravan meegenomen en binnen drie dagen heb ik de “hele hut” verkocht.

Ben nu de nodige spullen aan het opruimen en aan het bijkomen.

Ik zie wel……………

 

Liefs en veel positieve kracht en energie.

Vandak

Hartjes 1

Er zijn 5 reacties op dit bericht

Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#1

Vandak,

Kan proberen me voor te stellen hoe het voor jou geweest moet zijn. Na zo'n lange periode dat wat vroeger blijdschap gaf nu weer te zien. Wat kan ik me goed voorstellen dat je hem verkocht hebt. 

Op temijn kun je altijd bedenken hoe je dan wel op vakantie  wil gaan.

Sterkteknuffel,

Hilde

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#2

Heftig!

Ik kan mij heel goed voorstellen dat het niet ging lukken. 

Dat zijn Idd herinneringen van jullie samen. 

Heel veel sterkte 

Jose 

Loves 0
SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt
afbeelding van SDK
Bewolkt
SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt
#3

Begrijpelijk je leven staat op zijn kop je wil maar kan niet de energie is op maar er komt wel een andere tijd ik heb dat ook de ene dag is zo en de andere dag zo

 

veel sterkte 

 

gr sonja

Loves 0
Romana.2de Mijn man , vriend , maatje overleden aan kanker 18-11-2017. Wat een verdriet , pijn, gemis. ,
afbeelding van Romana.2de
Licht bewolkt
Romana.2de Mijn man , vriend , maatje overleden aan kanker 18-11-2017. Wat een verdriet , pijn, gemis. ,
#4

van Dak,

Wat kan ik me voorstellen hoe jij dit voelt.

Maar heel goed dat je dit gedaan hebt , je moest dit toch 1 keer doen.

Ik begrijp je emotie, sommige herinneringen zijn zo ontzettend pijnlijk.

Zo gaan we allemaal alleen verder met pijn in ons hart , een gemis zo groot , het verdriet dat steeds weer oplaait zo moeilijk kunnen sommige dagen zijn.

Ik wens je sterkte en kracht en een lieve groet van Petra

Loves 0
ulika30 ik ben 66.. mijn man is 11-9-2017 overleden.
afbeelding van ulika30
Licht bewolkt
ulika30 ik ben 66.. mijn man is 11-9-2017 overleden.
#5

hallo vandak

heel begrijpelijk

wij gingen 27jaar na croatie en lieten de caravan daar staan in depot.we zijn 2017nog geweest .2mnd later overleed mijn man..ik heb voorjaar 2018 de hele bups verkocht.ooit wil ik er wel weer eens heen maar dan iets huren of zo.wel hebben d nieuwe eigenaren de kleding enz ..van ons nog wel terug gebracht .ook dat was erg emotiooneel.dus kan me jou gevoelens voorstellen .sterkte met de toekomst ..liefs aggie

 

 

Loves 1