MarjoS Mijn man is 30 oktober 2018 na een heel kort ziekbed onverwacht overleden, ik ben 52 en mis hem verschrikkelijk.
afbeelding van MarjoS
Bewolkt
MarjoS Mijn man is 30 oktober 2018 na een heel kort ziekbed onverwacht overleden, ik ben 52 en mis hem verschrikkelijk.

verstand en gevoel

Hoi, mijn man is 30 okt overleden, kerst en oud en nieuw waren rampzalig om door te komen. Ik sta nog in een overleven gevoel, wat ik vooral moeilijk vind is het verschil tussen mijn verstand en gevoel. Ik weet echt wel dat hij er niet meer is, ik loop vaak naar zijn graf om het nog eens echt zeker te weten. In mijn gevoel blijf ik maar wachten, tot hij weer thuis komt en ik erger mij er aan dat ik dat gevoel heb, hoe kan ik meer afstand nemen van dat "wachten op" ?

Hartjes 0

Er zijn 6 reacties op dit bericht

#1

Goedenavond Marjo,

Heel herkenbaar wat je allemaal schrijft.

Mijn vriendin heb ik 21 maart dood gevonden maar geloof het nu nog steeds niet.

Als ze morgen voor mijn deur staat zou ik voor mijn gevoel niet eens verbaasd zijn.

Knap dat je naar zijn graf gaat. Ik kan het nog steeds niet. Heb wel foto’s van het graf maar alleen als ik er naar kijk besef ik het maar zodra ik niet kijk geloof ik het alweer niet. 

Het heeft tijd nodig. Het is nog zo kort geleden. 

Advies kan ik je niet geven. Ik ben zelf ook op zoek naar ………?

Heel veel sterkte

Frank

Loves 0
Sandrina Op 14 juni ben ik mijn allerliefste Frank verloren.
afbeelding van Sandrina
Storm
Sandrina Op 14 juni ben ik mijn allerliefste Frank verloren.
#2

Beste Marjo,

Heel herkenbaar  jouw bericht. Mijn man is 14 juni overleden en nog steeds denk ik dit moet ik hem vertellen. Of als ik ergens ben even een berichtje of een fotootje sturen. Terwijl ik ook heel goed weet dat hij is overleden. Fysiek is hij er niet meer, maar geestelijk is hij nog steeds bij mij. Ik denk dat dat ook altijd zo blijft, omdat de liefde die wij samen delen duurt tot in eeuwigheid. En geeft het mij ondanks het niet te bevatten verdriet, ook veel troost. 

Heel veel sterkte,

Sandrina

Loves 0
MarjoS Mijn man is 30 oktober 2018 na een heel kort ziekbed onverwacht overleden, ik ben 52 en mis hem verschrikkelijk.
afbeelding van MarjoS
Bewolkt
MarjoS Mijn man is 30 oktober 2018 na een heel kort ziekbed onverwacht overleden, ik ben 52 en mis hem verschrikkelijk.
#3
frank5403 schreef op Zaterdag 12 januari 2019 23:50
Goedenavond Marjo,

Heel herkenbaar wat je allemaal schrijft.

Mijn vriendin heb ik 21 maart dood gevonden maar geloof het nu nog steeds niet.

Als ze morgen voor mijn deur staat zou ik voor mijn gevoel niet eens verbaasd zijn.

Knap dat je naar zijn graf gaat. Ik kan het nog steeds niet. Heb wel foto’s van het graf maar alleen als ik er naar kijk besef ik het maar zodra ik niet kijk geloof ik het alweer niet. 

Het heeft tijd nodig. Het is nog zo kort geleden. 

Advies kan ik je niet geven. Ik ben zelf ook op zoek naar ………?

Heel veel sterkte

Frank

Frank, het geeft mij juist wat rust, dit schreef ik er over aan iemand die ik het gevoel probeerde uit te leggen:  

Lieve man, Ik zou je zo graag nog een keer willen vasthouden, je nog een keer zien, je nog een keer spreken, je stem nog een keer horen, je lieve lachje willen zien. Nu ben jij zomaar verdwenen, ik loop je te zoeken, overal waar jij niet bent, maar wel hoort te zijn, ik kan je niet vinden. Ik sta aan je graf, ik word wat rustiger, ik weet weer waar jij bent, niet hier onder de grond, wel dicht bij mij.

Loves 1
MarjoS Mijn man is 30 oktober 2018 na een heel kort ziekbed onverwacht overleden, ik ben 52 en mis hem verschrikkelijk.
afbeelding van MarjoS
Bewolkt
MarjoS Mijn man is 30 oktober 2018 na een heel kort ziekbed onverwacht overleden, ik ben 52 en mis hem verschrikkelijk.
#4
Sandrina schreef op Zondag 13 januari 2019 08:31
Beste Marjo,

Heel herkenbaar  jouw bericht. Mijn man is 14 juni overleden en nog steeds denk ik dit moet ik hem vertellen. Of als ik ergens ben even een berichtje of een fotootje sturen. Terwijl ik ook heel goed weet dat hij is overleden. Fysiek is hij er niet meer, maar geestelijk is hij nog steeds bij mij. Ik denk dat dat ook altijd zo blijft, omdat de liefde die wij samen delen duurt tot in eeuwigheid. En geeft het mij ondanks het niet te bevatten verdriet, ook veel troost. 

Heel veel sterkte,

Sandrina

Beste Sandrina, het geestelijk bij me blijven neem ik ook aan maar het gevoel dat ik aan het wachten ben vind ik zo bizar, waar wacht ik dan op ?

Loves 0
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
afbeelding van Ricardo
Storm
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
#5
MarjoS schreef op Zondag 13 januari 2019 09:23
frank5403 schreef op Zaterdag 12 januari 2019 23:50
Goedenavond Marjo,

Heel herkenbaar wat je allemaal schrijft.

Mijn vriendin heb ik 21 maart dood gevonden maar geloof het nu nog steeds niet.

Als ze morgen voor mijn deur staat zou ik voor mijn gevoel niet eens verbaasd zijn.

Knap dat je naar zijn graf gaat. Ik kan het nog steeds niet. Heb wel foto’s van het graf maar alleen als ik er naar kijk besef ik het maar zodra ik niet kijk geloof ik het alweer niet. 

Het heeft tijd nodig. Het is nog zo kort geleden. 

Advies kan ik je niet geven. Ik ben zelf ook op zoek naar ………?

Heel veel sterkte

Frank

Frank, het geeft mij juist wat rust, dit schreef ik er over aan iemand die ik het gevoel probeerde uit te leggen:  

Lieve man, Ik zou je zo graag nog een keer willen vasthouden, je nog een keer zien, je nog een keer spreken, je stem nog een keer horen, je lieve lachje willen zien. Nu ben jij zomaar verdwenen, ik loop je te zoeken, overal waar jij niet bent, maar wel hoort te zijn, ik kan je niet vinden. Ik sta aan je graf, ik word wat rustiger, ik weet weer waar jij bent, niet hier onder de grond, wel dicht bij mij.

Beste marjo,

ook ik word pas rustig als ik bij haar graf bent. Zeker als ik onrustig, heel emotioneel bent, ga ik naar haar graf. Het doet mij “goed” en ik word er tijdelijk rustig van. Ik kan er zo 1 uur zitten. 

 

Ricardo

Loves 1
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#6
frank5403 schreef op Zaterdag 12 januari 2019 23:50
Goedenavond Marjo,

Heel herkenbaar wat je allemaal schrijft.

Mijn vriendin heb ik 21 maart dood gevonden maar geloof het nu nog steeds niet.

Als ze morgen voor mijn deur staat zou ik voor mijn gevoel niet eens verbaasd zijn.

Knap dat je naar zijn graf gaat. Ik kan het nog steeds niet. Heb wel foto’s van het graf maar alleen als ik er naar kijk besef ik het maar zodra ik niet kijk geloof ik het alweer niet. 

Het heeft tijd nodig. Het is nog zo kort geleden. 

Advies kan ik je niet geven. Ik ben zelf ook op zoek naar ………?

Heel veel sterkte

Frank

Beste Marjos,

Het is VERSCHRIKKELIJK JE GELIEFDE te moeten afgeven aan die mysterieuze wereld van dood en eindeloze stilte,en met onze Onmacht achter te blijven,niet wetende hoe te handelen op de juiste manier.

Dat kan ook niet

Alles,echt,maar dan ook echt Alles heeft met gevoel te maken

Jij werd verliefd op jouw echtgenoot middels jouw Gevoel

Jullie waren al die tijd Samen middels t Gevoel van Liefde

Goede en slechte tijden doorstaan ook door verstand ,maar ook door Gevoel

Rouw is  pijn ;doorhet afgescheiden zijn van delen van Liefde met die ander, en openbaart zich in jouw gevoel middels Emotie

Als je alleen maar verstandelijk denkt over dood,worden er minder gevoelsemoties bij betrokken. Je bekijkt het dan als gevolg van omstandigheden etc.

Maar als je van die persoon hebt gehouden,komen er gegarandeerd gevoelsemoties bij,van empathie;mededogen,medelijden,heimwee,pijn en intens verdriet om zijn of haar heengaan.

En die gevoelens veroorzaken weer pijn en verdriet bij jou;je wordt er helemaal mee doorzeefd;gelijk als jouw liefde naar hem of haar je helemaal deed doordringen.

Liefde en verdriet zijn elkaars verbondenheden

Verdriet lost op als er liefde is

Als er geen Liefde is ontstaat verdriet

Het gevoel,innerlijk weten,komt of manifesteert zich later in ons dan het verstandelijk waarnemen

Als het Allemaal op een moment samen zou komen in het begin,raak je misschien in shock

het gebeurt nu geleidelijk,om jezelf te beschermen.

Maar Het KOMT

als t verstand en gevoel SAMEN naar je Innerlijke Zijn indaalt,is en ervaart menigeen dit als Intens Verschrikkelijk

De waarheid en Realiteit

Afstand nemen is een persoonlijke keuze,en alleen jij ervaart dat diep in jou hoe dat te doen

In de meeste rouw is praten met je dierbare een rustmakende manier;en ook het voelen daardoor van enige aanwezige energie is vertrouwd en klein troostend.

Het is ook een brug,als geleidelijje overgang naar een leven zonder aanwezigheid van je geliefde

NIETS IS VERKEERD

NIETS IS VREEMD

ALLES,JA ALLES IS GOED WAAR JIJ JE GOED BIJ VOELT

JIJ BENT BELANGRIJK EN JOUW GEVOEL

 

mijn Allerliefste Marina stierf op 25 Juni 2016

ik kijk nog steeds naar haar uit

Een onbeantwoord Verlangen wat Blijft

 

Beste MarjoS

Laat t er zijn,jouw emoties,beleef en doorleef ze,ze zijn een  belangrijk deel van jullie gezamenlijke Liefde,Onlosmakelijk Verbonden met Jou en Hij

Wat kan ik verder nog zeggen dan,

                          Blijf Voelen

 

beste MarjoS

warme groet en kracht

martien mols

 

 

Loves 0