bramtien Na 54 jaar mijn liefste maatje overleden. Zijn pijn was heel erg. Die beelden blijven in mijn hoofd. Fysiek en geestelijk. Delier.
afbeelding van bramtien
Bewolkt
bramtien Na 54 jaar mijn liefste maatje overleden. Zijn pijn was heel erg. Die beelden blijven in mijn hoofd. Fysiek en geestelijk. Delier.

verjaardag die niet meer komt

Hier zit ik nu in de keuken te denken.

Vandaag is onze dochter jarig. Ze is een dagje uit met vrienden.

Dan dinsdag ben jij jarig.

Het wordt de eerste keer, dat wij om precies 00.00 elkaar geen kus kunnen geven.

Elk jaar wachten wij op dat moment. Voor jou en voor mij.

De berichten op dit forum zijn allemaal hetzelfde. Triest.

Ik vraag mij af, hoe kan ik dit leven nog plezierig maken.

Ergens alleen naar toe gaan?

Het is zondag. Dan gingen we altijd weg. Scheveningen of naar het Kraningse bos.

Zaterdags naar Rotterdam.

Jij naar Donner, toen je nog goed was. En nog goed kon lopen, zonder pijn.

Je zette mij bij de markt af. Dan hoefde ik niet zover te lopen.

Je was zo lief voor mij.

Dat maakt mij zo somber.

En het helpt allemaal niets.

 

 

 

Hartjes 2

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#1

Beste Bramtien,  vooral de laatste zin  "hij was altijd zo lief voor mij"

Waar vindt je dat nog

Geborgenheid,verdraagzaamheid,vertrouwdheid,maatjegevoel,intense verbondenheid,zonder woorden of blikken de ander te dragen en weten wat hij of zij behoeft,en daardoor de ander de onbegrensde ruimte te geven zichzelf te kunnen en mogen zijn.

Waar vindt je dat dan nog

Het lijkt dat al die gelukzaligmakende deugden zijn meegestorven met onze dierbaren

Het leven is leeg en voelt ook leeg

Er is nog weinig wat herkenbaar is

Ja waar moet je dan heen alleen en het gemis gevoel van die behaaglijke en warme deken om je heen

Dat heeft toch ieder zo nodig      en wij wisten hoe het voelde       en moeten nu ervaren hoe het voelt Zonder.

En dat dat pijn doet ,daar zijn we het allemaal over eens

Tja,waar vindt je dat nog,al die heerlijke waardes die het Beleven van het Leven toen zo Verheerlijkte.

Het voelt leeg nu en het is ook leeg

En ja,hier zijn altijd verdrietige verhalen,omdat wij in die verdrietige situatie zitten.

Was het maar anders,een gelukshow of zoiets

Beste Bramtien,wij zijn zo onmachtig het te herroepen.Ons blijft niets anders over dan er maar gewoon te zijn,en hun meedragend in ons hart.

Ik weet,het is elke dag opnieuw zoeken naar energie

Iemand die gelukkig is krijgt vanzelf energie    maar als je zo in deze situatie zit en verdriet jouw deel is;dan is het zwaar energie te vinden en de dagen door te komen.

Ik kan je alleen maar warme troost toezenden en de hoop voor jou uitspreken dat het mettertijd beter met je zal gaan.

Liefde toegewenst

Martien mols

Loves 1
bramtien Na 54 jaar mijn liefste maatje overleden. Zijn pijn was heel erg. Die beelden blijven in mijn hoofd. Fysiek en geestelijk. Delier.
afbeelding van bramtien
Bewolkt
bramtien Na 54 jaar mijn liefste maatje overleden. Zijn pijn was heel erg. Die beelden blijven in mijn hoofd. Fysiek en geestelijk. Delier.
#2
Martien schreef op Zondag 15 april 2018 12:54
Beste Bramtien,  vooral de laatste zin  "hij was altijd zo lief voor mij"

Waar vindt je dat nog

Geborgenheid,verdraagzaamheid,vertrouwdheid,maatjegevoel,intense verbondenheid,zonder woorden of blikken de ander te dragen en weten wat hij of zij behoeft,en daardoor de ander de onbegrensde ruimte te geven zichzelf te kunnen en mogen zijn.

Waar vindt je dat dan nog

Het lijkt dat al die gelukzaligmakende deugden zijn meegestorven met onze dierbaren

Het leven is leeg en voelt ook leeg

Er is nog weinig wat herkenbaar is

Ja waar moet je dan heen alleen en het gemis gevoel van die behaaglijke en warme deken om je heen

Dat heeft toch ieder zo nodig      en wij wisten hoe het voelde       en moeten nu ervaren hoe het voelt Zonder.

En dat dat pijn doet ,daar zijn we het allemaal over eens

Tja,waar vindt je dat nog,al die heerlijke waardes die het Beleven van het Leven toen zo Verheerlijkte.

Het voelt leeg nu en het is ook leeg

En ja,hier zijn altijd verdrietige verhalen,omdat wij in die verdrietige situatie zitten.

Was het maar anders,een gelukshow of zoiets

Beste Bramtien,wij zijn zo onmachtig het te herroepen.Ons blijft niets anders over dan er maar gewoon te zijn,en hun meedragend in ons hart.

Ik weet,het is elke dag opnieuw zoeken naar energie

Iemand die gelukkig is krijgt vanzelf energie    maar als je zo in deze situatie zit en verdriet jouw deel is;dan is het zwaar energie te vinden en de dagen door te komen.

Ik kan je alleen maar warme troost toezenden en de hoop voor jou uitspreken dat het mettertijd beter met je zal gaan.

Liefde toegewenst

Martien mols

Bedankt,Martien, voor je lieve reactie.

De zon probeert door te komen.

Dat is al heel fijn.

 

Tineke

 

Loves 0