Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.

Verdwaald kind

Beste lotgenoten, ik heb al eerder wat geplaatst op dit forum. Mijn man is 5 februari 2018 overleden. Het lijkt wel of het leven steeds moeilijker wordt in plaats van gemakkelijker. Ik voel me volkomen verloren. Met niemand verbonden. Angstig. Ik ben nu 69 jaar maar ik heb nergens lol in. Ik spreek wel af met vrienden maar voel niets. Het klinkt raar maar het is net of ik ook dood ben. Ik kan geen rust vinden en zou alle ballast het liefst uit handen geven. Laat iemand anders die loodzware  rugzak overnemen. Wij waren niet getrouwd. Twintig jaar samen. De dag na zijn dood kwam zijn familie zijn financiën opeisen. Geld hielden we gescheiden. Toen wilde de familie van mij, mantelzorger drie jaar lang, geld voor de crematie. Heb ik uiteraard geweigerd. Ik heb ze uitgemaakt voor aasgieren en geldwolven. Na de crematie uiteraard niets meer van ze gehoord. Die mensen interesseren me verder niet maar het is toch schokkend om als een stuk vuil behandeld te worden. Het enige dat ik gedaan heb is hun broer 20 jaar verzorgd.. Hij redde het alleen absoluut niet. In mijn wanhoop mailde ik een vriendin. Iemand die haar eigen problemen heeft maar voor wie ik een luisterend oor had. Krij ik een mail terug of ik wil ophouden met mijn gezeik. Dat ik een enorme egoist ben. Het is allemaal zo akelig dat ik met de grootst mogelijke moeite de dag doorkom. Steeds angstiger word. Terwijl ik, volgens mij, een goed mens ben. Allesbehalve egoistisch. Dat gemis aan verbondenheid maakt me zo eenzaam en kapot. Soms ben ik bang dat ik het niet red. Het klinkt misschien pathetisch maar zo voel ik me. Ik zit in een heel diep dal. En ik ben moe van het vechten om te overleven. Ik had nooit gedacht dat zijn dood zo’n desastreus effect op me zou hebben. Ik voel me als een verdwaald kind in een mensenmassa.

 

Hettie

Hartjes 1

Er zijn 11 reacties op dit bericht

MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#1

Och lieve Hetty,

Wát heb jij een zware last te dragen! Eigenlijk meerdere dan één.... terwijl die ene, namelijk het verlies van je Lief al zo alles omvattend zwaar is...

Je kunt het niet geloven, hé dat er mensen zijn die zó hartvochtig zijn (of is het hardvochtig, hoewel beide voor mij dezelfde lading dekken, maar dit even ter zijde..)

Ik begrijp jou.

Helaas.

Ik heb ongeveer hetzelfde ervaren.... Bovenop de enorme pijn om het plotselinge verlies van Wim, staken zij tot mijn verbijstering, nog even een dolk in mijn hart. Ik heb hen , het zijn er 3, verbannen uit mijn leven en inmiddels uit mijn gedachten...het heeft een jaar gevergd....

Zo kan ik nu alle aandacht richten op dat wat er toe doet: Wim, ons leven samen, en op mezelf, want ik Ben ook heel belangrijk...

En weet je, lieve Hetty....dát doet me goed, echt waar....dát maakt me steeds ietsje sterker..... overigens met vallen en weer opkrabbelen, hoor.

Jij bent belangrijk! Jouw aandacht is voor jóu! Dat verdien je maar dat heb je ook hard nodig.....

Veel liefs, meis..... Marianne

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#2

Lieve Hettie, 

Rouwen om een geliefde is ook, vreselijk zwaar en moeilijk.

Ik herken ook alles wat jij hier schrijft.

ik heb het precies zo ervaren.

Nergens lol in hebben. mensen die vreselijk teleurstellen, een diepe leegte, en stil verdriet. 

en eigenlijk niet goed weten , wat je eraan kunt veranderen.

het maakt vreselijk wanhopig./ angstig

Je bent continue in de overlevingsmodus.

en, "Gedachten", hebben de controle over jou.

dat maakt de rugzak zo loodzwaar om te tillen nu... 

Ik wil jou graag helpen om die cirkel van het denken te leren doorbreken, om 

weer een beetje positiviteit te kunnen zien.

Vergeet niet, dat je nog altijd middenin een rouwperiode zit.

anderhalf jaar , sommige mensen, kunnen binnen die tijd, opkrabbelen.

toch , de meeste mensen lukt dat niet hoor.

het tweede jaar word vaak als heftiger ervaren als het eerste jaar.

Wees maar mild voor jezelf, en boven alles, hou vertrouwen, 

dat het op een dag weer beter zal gaan.

Als je behoefte hebt om te praten, mag je mij altijd schrijven.

voel je maar nooit bezwaard.

en misschien, kan ik jou wat handvaten geven, om wat beter de dagen door te komen.

ik kan jou in ieder geval vertellen, wat mij heeft geholpen.

Een Warme knuffel van een lotgenoot 

Fade Out,......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Loves 1
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#3
MarianneM schreef op Donderdag 8 augustus 2019 20:40
Och lieve Hetty,

Wát heb jij een zware last te dragen! Eigenlijk meerdere dan één.... terwijl die ene, namelijk het verlies van je Lief al zo alles omvattend zwaar is...

Je kunt het niet geloven, hé dat er mensen zijn die zó hartvochtig zijn (of is het hardvochtig, hoewel beide voor mij dezelfde lading dekken, maar dit even ter zijde..)

Ik begrijp jou.

Helaas.

Ik heb ongeveer hetzelfde ervaren.... Bovenop de enorme pijn om het plotselinge verlies van Wim, staken zij tot mijn verbijstering, nog even een dolk in mijn hart. Ik heb hen , het zijn er 3, verbannen uit mijn leven en inmiddels uit mijn gedachten...het heeft een jaar gevergd....

Zo kan ik nu alle aandacht richten op dat wat er toe doet: Wim, ons leven samen, en op mezelf, want ik Ben ook heel belangrijk...

En weet je, lieve Hetty....dát doet me goed, echt waar....dát maakt me steeds ietsje sterker..... overigens met vallen en weer opkrabbelen, hoor.

Jij bent belangrijk! Jouw aandacht is voor jóu! Dat verdien je maar dat heb je ook hard nodig.....

Veel liefs, meis..... Marianne

Dank je voor je reactie, Marianne. Schokkend hoe hard mensen kunnen zijn als je op je kwetsbaarst bent. Het is net of bij het overlijden van je geliefde alle maskers afvallen en dat je dan pas ziet met wie je te maken hebt. Keihard een schop na geven. Zo onbeschoft en onfatsoenlijk. Je zou bijna het vertrouwen In de mensheid verliezen. Zelfs rouwen word je niet gegund. Ik ben echt verbijsterd. Dat heb ik toch niet op mezelf afgeroepen?  De huisarts noemt het: Hebzucht. Ik ben kaput van de misselijkmakende confrontaties van de afgelopen jaren. Zo’n verloren gevoel, geen houvast. Ik hoop dat het verbetert want Ik doe zo mijn best.

De reactie van die vriendin die hier vlakbij woont heeft alles weer opgerakeld. Men verwacht dat je binnen drie maanden over je verlies heen bent. Was het maar waar. Het is een aaardbeving, zo’n verlies. Het valt niet uit te leggen als je het zelf niet hebt meegemaakt.

Lieve groet, Hettie

Loves 0
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#4
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:13
Lieve Hettie, 

Rouwen om een geliefde is ook, vreselijk zwaar en moeilijk.

Ik herken ook alles wat jij hier schrijft.

ik heb het precies zo ervaren.

Nergens lol in hebben. mensen die vreselijk teleurstellen, een diepe leegte, en stil verdriet. 

en eigenlijk niet goed weten , wat je eraan kunt veranderen.

het maakt vreselijk wanhopig./ angstig

Je bent continue in de overlevingsmodus.

en, "Gedachten", hebben de controle over jou.

dat maakt de rugzak zo loodzwaar om te tillen nu... 

Ik wil jou graag helpen om die cirkel van het denken te leren doorbreken, om 

weer een beetje positiviteit te kunnen zien.

Vergeet niet, dat je nog altijd middenin een rouwperiode zit.

anderhalf jaar , sommige mensen, kunnen binnen die tijd, opkrabbelen.

toch , de meeste mensen lukt dat niet hoor.

het tweede jaar word vaak als heftiger ervaren als het eerste jaar.

Wees maar mild voor jezelf, en boven alles, hou vertrouwen, 

dat het op een dag weer beter zal gaan.

Als je behoefte hebt om te praten, mag je mij altijd schrijven.

voel je maar nooit bezwaard.

en misschien, kan ik jou wat handvaten geven, om wat beter de dagen door te komen.

ik kan jou in ieder geval vertellen, wat mij heeft geholpen.

Een Warme knuffel van een lotgenoot 

Fade Out,......

Hartelijk dank voor je reactie. Het zal ook wel de druk van de omgeving zijn. Het leven van anderen gaat gewoon door. Ik ben wel benieuwd wat jou heeft geholpen. Het is net of mensen denken dat je er plezier aan beleeft, het wentelen in mijn verdriet. Het is in werkelijkheid een nachtmerrie die nooit op lijkt te houden.

 

Groeten, Hettie

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#5
Hettie de Korte schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:23
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:13
Lieve Hettie, 

Rouwen om een geliefde is ook, vreselijk zwaar en moeilijk.

Ik herken ook alles wat jij hier schrijft.

ik heb het precies zo ervaren.

Nergens lol in hebben. mensen die vreselijk teleurstellen, een diepe leegte, en stil verdriet. 

en eigenlijk niet goed weten , wat je eraan kunt veranderen.

het maakt vreselijk wanhopig./ angstig

Je bent continue in de overlevingsmodus.

en, "Gedachten", hebben de controle over jou.

dat maakt de rugzak zo loodzwaar om te tillen nu... 

Ik wil jou graag helpen om die cirkel van het denken te leren doorbreken, om 

weer een beetje positiviteit te kunnen zien.

Vergeet niet, dat je nog altijd middenin een rouwperiode zit.

anderhalf jaar , sommige mensen, kunnen binnen die tijd, opkrabbelen.

toch , de meeste mensen lukt dat niet hoor.

het tweede jaar word vaak als heftiger ervaren als het eerste jaar.

Wees maar mild voor jezelf, en boven alles, hou vertrouwen, 

dat het op een dag weer beter zal gaan.

Als je behoefte hebt om te praten, mag je mij altijd schrijven.

voel je maar nooit bezwaard.

en misschien, kan ik jou wat handvaten geven, om wat beter de dagen door te komen.

ik kan jou in ieder geval vertellen, wat mij heeft geholpen.

Een Warme knuffel van een lotgenoot 

Fade Out,......

Hartelijk dank voor je reactie. Het zal ook wel de druk van de omgeving zijn. Het leven van anderen gaat gewoon door. Ik ben wel benieuwd wat jou heeft geholpen. Het is net of mensen denken dat je er plezier aan beleeft, het wentelen in mijn verdriet. Het is in werkelijkheid een nachtmerrie die nooit op lijkt te houden.

 

Groeten, Hettie

Lieve Hettie,

Nee natuurlijk doe je dit nooit voor je plezier.

het is puur overleven ..en de hele dag met je ziel onder je arm lopen.

belangrijk is, dat je leert vragen stellen, van wat doet er toe.. en wat totaal niet..

Marianne schreef het ook al...   laat maar los, die omgeving en wat zij ook mogen vinden ..

laat maar los, dat anderen gewoon doorgaan.. laat die anderen maar los...

Jij bent nu belangrijk !...je moet meer je aandacht leren richten naar binnen .

hou de focus op jezelf.. en laat de rest maar....

Jij en alleen jij kunt beantwoorden wat jij nu nodig hebt.

Het zijn jouw gedachten die je nu tot wanhoop brengen en zo uit putten...

Gedachten leren herkennen en ondervragen, heeft mij persoonlijk geholpen 

om de cirkel te doorbreken.

ookal zal je het nu, misschien niet kunnen geloven, toch ben je sterker dan dat 

je denkt......   

Veel Liefs, 

van 

Fade Out,.............

 

Loves 1
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#6
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:41
Hettie de Korte schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:23
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:13
Lieve Hettie, 

Rouwen om een geliefde is ook, vreselijk zwaar en moeilijk.

Ik herken ook alles wat jij hier schrijft.

ik heb het precies zo ervaren.

Nergens lol in hebben. mensen die vreselijk teleurstellen, een diepe leegte, en stil verdriet. 

en eigenlijk niet goed weten , wat je eraan kunt veranderen.

het maakt vreselijk wanhopig./ angstig

Je bent continue in de overlevingsmodus.

en, "Gedachten", hebben de controle over jou.

dat maakt de rugzak zo loodzwaar om te tillen nu... 

Ik wil jou graag helpen om die cirkel van het denken te leren doorbreken, om 

weer een beetje positiviteit te kunnen zien.

Vergeet niet, dat je nog altijd middenin een rouwperiode zit.

anderhalf jaar , sommige mensen, kunnen binnen die tijd, opkrabbelen.

toch , de meeste mensen lukt dat niet hoor.

het tweede jaar word vaak als heftiger ervaren als het eerste jaar.

Wees maar mild voor jezelf, en boven alles, hou vertrouwen, 

dat het op een dag weer beter zal gaan.

Als je behoefte hebt om te praten, mag je mij altijd schrijven.

voel je maar nooit bezwaard.

en misschien, kan ik jou wat handvaten geven, om wat beter de dagen door te komen.

ik kan jou in ieder geval vertellen, wat mij heeft geholpen.

Een Warme knuffel van een lotgenoot 

Fade Out,......

Hartelijk dank voor je reactie. Het zal ook wel de druk van de omgeving zijn. Het leven van anderen gaat gewoon door. Ik ben wel benieuwd wat jou heeft geholpen. Het is net of mensen denken dat je er plezier aan beleeft, het wentelen in mijn verdriet. Het is in werkelijkheid een nachtmerrie die nooit op lijkt te houden.

 

Groeten, Hettie

Lieve Hettie,

Nee natuurlijk doe je dit nooit voor je plezier.

het is puur overleven ..en de hele dag met je ziel onder je arm lopen.

belangrijk is, dat je leert vragen stellen, van wat doet er toe.. en wat totaal niet..

Marianne schreef het ook al...   laat maar los, die omgeving en wat zij ook mogen vinden ..

laat maar los, dat anderen gewoon doorgaan.. laat die anderen maar los...

Jij bent nu belangrijk !...je moet meer je aandacht leren richten naar binnen .

hou de focus op jezelf.. en laat de rest maar....

Jij en alleen jij kunt beantwoorden wat jij nu nodig hebt.

Het zijn jouw gedachten die je nu tot wanhoop brengen en zo uit putten...

Gedachten leren herkennen en ondervragen, heeft mij persoonlijk geholpen 

om de cirkel te doorbreken.

ookal zal je het nu, misschien niet kunnen geloven, toch ben je sterker dan dat 

je denkt......   

Veel Liefs, 

van 

Fade Out,.............

Heel lief. Dank je voor je begripvolle en hoopvolle woorden. Ik zit er inderdaad nog middenin. Ik kijk weleens naar YouTube filmpjes van de Britse rouwtherapeute Julia Samuels.  Zij heeft zo’n prettige, rustige stem. Het lukt me aardig, goed voor mezelf zorgen. Alleen de afgelopen weken was ik de weg kwijt. Geen patroon in de dag. Ik krabbel nu weer op. Ik ben niet de enige in de wereld die dit meemaakt. Ik had niet gedacht dat ik al aan de beurt was. Nogal naïef. Het is soms zo gecompliceerd. Ook omdat ik niet fatsoenlijk afscheid heb kunnen nemen. Soms ben ik razend. De manier waarop alles verlopen is. 

Lieve groet en dank, Hettie

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#7
Hettie de Korte schreef op Donderdag 8 augustus 2019 22:03
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:41
Hettie de Korte schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:23
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:13
Lieve Hettie, 

Rouwen om een geliefde is ook, vreselijk zwaar en moeilijk.

Ik herken ook alles wat jij hier schrijft.

ik heb het precies zo ervaren.

Nergens lol in hebben. mensen die vreselijk teleurstellen, een diepe leegte, en stil verdriet. 

en eigenlijk niet goed weten , wat je eraan kunt veranderen.

het maakt vreselijk wanhopig./ angstig

Je bent continue in de overlevingsmodus.

en, "Gedachten", hebben de controle over jou.

dat maakt de rugzak zo loodzwaar om te tillen nu... 

Ik wil jou graag helpen om die cirkel van het denken te leren doorbreken, om 

weer een beetje positiviteit te kunnen zien.

Vergeet niet, dat je nog altijd middenin een rouwperiode zit.

anderhalf jaar , sommige mensen, kunnen binnen die tijd, opkrabbelen.

toch , de meeste mensen lukt dat niet hoor.

het tweede jaar word vaak als heftiger ervaren als het eerste jaar.

Wees maar mild voor jezelf, en boven alles, hou vertrouwen, 

dat het op een dag weer beter zal gaan.

Als je behoefte hebt om te praten, mag je mij altijd schrijven.

voel je maar nooit bezwaard.

en misschien, kan ik jou wat handvaten geven, om wat beter de dagen door te komen.

ik kan jou in ieder geval vertellen, wat mij heeft geholpen.

Een Warme knuffel van een lotgenoot 

Fade Out,......

Hartelijk dank voor je reactie. Het zal ook wel de druk van de omgeving zijn. Het leven van anderen gaat gewoon door. Ik ben wel benieuwd wat jou heeft geholpen. Het is net of mensen denken dat je er plezier aan beleeft, het wentelen in mijn verdriet. Het is in werkelijkheid een nachtmerrie die nooit op lijkt te houden.

 

Groeten, Hettie

Lieve Hettie,

Nee natuurlijk doe je dit nooit voor je plezier.

het is puur overleven ..en de hele dag met je ziel onder je arm lopen.

belangrijk is, dat je leert vragen stellen, van wat doet er toe.. en wat totaal niet..

Marianne schreef het ook al...   laat maar los, die omgeving en wat zij ook mogen vinden ..

laat maar los, dat anderen gewoon doorgaan.. laat die anderen maar los...

Jij bent nu belangrijk !...je moet meer je aandacht leren richten naar binnen .

hou de focus op jezelf.. en laat de rest maar....

Jij en alleen jij kunt beantwoorden wat jij nu nodig hebt.

Het zijn jouw gedachten die je nu tot wanhoop brengen en zo uit putten...

Gedachten leren herkennen en ondervragen, heeft mij persoonlijk geholpen 

om de cirkel te doorbreken.

ookal zal je het nu, misschien niet kunnen geloven, toch ben je sterker dan dat 

je denkt......   

Veel Liefs, 

van 

Fade Out,.............

Heel lief. Dank je voor je begripvolle en hoopvolle woorden. Ik zit er inderdaad nog middenin. Ik kijk weleens naar YouTube filmpjes van de Britse rouwtherapeute Julia Samuels.  Zij heeft zo’n prettige, rustige stem. Het lukt me aardig, goed voor mezelf zorgen. Alleen de afgelopen weken was ik de weg kwijt. Geen patroon in de dag. Ik krabbel nu weer op. Ik ben niet de enige in de wereld die dit meemaakt. Ik had niet gedacht dat ik al aan de beurt was. Nogal naïef. Het is soms zo gecompliceerd. Ook omdat ik niet fatsoenlijk afscheid heb kunnen nemen. Soms ben ik razend. De manier waarop alles verlopen is. 

Lieve groet en dank, Hettie

Lieve Hettie, 

Daar hoef je mij nooit voor te bedanken.

ik weet heel goed waar jij doorheen gaat , en hoe vrerschrikkelijk het aanvoelt.

Goed voor jezelf zorgen is uiteraard belangrijk , toch is, in je kracht (kunnen)staan iets anders.

In tijden van totale machteloosheid, zoals bij het overlijden van een geliefde, voel je 

hoe al je kracht en energie letterlijk uit je lijf stroomt...

De Gedachten die daarna opkomen, en je bezig blijven houden, zorgen ervoor dat de batterij 

steeds verder leeg gaat...

je lichaam en geest, kunnen niet goed herstellen, doordat je gedachten overuren draaien.

en het zijn dus de gedachten die je kunt leren afremmen / zelfs stoppen.

dat is dus wat mij geholpen heeft om de spiraal van rouw stapje voor stapje, te doorbreken .

ik heb deze methode 2 keer uitvoerig besproken met (toevallig ook ) Marianne, en met Mommy of an Angel in de sectie verlies van een kind. 

ik zal dat zo even voor je terugzoeken, (want dat scheelt een hoop over en weer gemail)  zo kun je het in 1 keer lezen, en hopelijk mag het ook voor jou, een stap in de goede richting zijn.

ik heb (helaas) ook niet goed afscheid kunnen. mogen nemen . dus ik weet wel wat je bedoeld met die woede...toch, helpt woede je ook niet vooruit...zelfs integendeel...

leg de focus maar op jezelf,..en hou hem daar maar...

mensen die jou tekort hebben gedaan,, zijn het niet waard , om voor te breken.

ook verdienen ze jouw energie niet..maar,...jijzelf wel...

Heel Veel Kracht,  Hettie...

Een Lieve Groet, 

van,.

Fade Out,..

 

 

Loves 1
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
afbeelding van Fade Out
Licht bewolkt
Fade Out ik was hier eerder op het forum. en kom nu graag terug, om weer met lotgenoten in contact te kunnen komen
#8

Lieve Hettie,

hier ben ik nog even ...

ik heb het even voor jou teruggezocht...

ik heb de methode uitvoerig beschreven aan, :

"MarianneM " in de sectie verlies van een partner, met als titel: "Stille Getuigen "

en aan "Mommy of an Angel" in de sectie verlies van een kind , met als titel :

"Mijn grootste droom, werd mijn grootste nachtmerrie".

Ik hoop, dat het jou ookverder mag helpen 

Een Lieve Groet, 

Fade Out,........

 

 

 

Loves 1
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#9
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 22:53
Lieve Hettie,

hier ben ik nog even ...

ik heb het even voor jou teruggezocht...

ik heb de methode uitvoerig beschreven aan, :

"MarianneM " in de sectie verlies van een partner, met als titel: "Stille Getuigen "

en aan "Mommy of an Angel" in de sectie verlies van een kind , met als titel :

"Mijn grootste droom, werd mijn grootste nachtmerrie".

Ik hoop, dat het jou ookverder mag helpen 

Een Lieve Groet, 

Fade Out,........

Dank je wel. Groeten, Hettie

 

Loves 0
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
afbeelding van Hettie de Korte
Bewolkt
Hettie de Korte Ik was altijd een levenslustige vrouw. Mijn partner is in febr. jl. overleden en ik kom er niet overheen. Het leven lijkt zinloos.
#10
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 22:43
Hettie de Korte schreef op Donderdag 8 augustus 2019 22:03
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:41
Hettie de Korte schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:23
Fade Out schreef op Donderdag 8 augustus 2019 21:13
Lieve Hettie, 

Rouwen om een geliefde is ook, vreselijk zwaar en moeilijk.

Ik herken ook alles wat jij hier schrijft.

ik heb het precies zo ervaren.

Nergens lol in hebben. mensen die vreselijk teleurstellen, een diepe leegte, en stil verdriet. 

en eigenlijk niet goed weten , wat je eraan kunt veranderen.

het maakt vreselijk wanhopig./ angstig

Je bent continue in de overlevingsmodus.

en, "Gedachten", hebben de controle over jou.

dat maakt de rugzak zo loodzwaar om te tillen nu... 

Ik wil jou graag helpen om die cirkel van het denken te leren doorbreken, om 

weer een beetje positiviteit te kunnen zien.

Vergeet niet, dat je nog altijd middenin een rouwperiode zit.

anderhalf jaar , sommige mensen, kunnen binnen die tijd, opkrabbelen.

toch , de meeste mensen lukt dat niet hoor.

het tweede jaar word vaak als heftiger ervaren als het eerste jaar.

Wees maar mild voor jezelf, en boven alles, hou vertrouwen, 

dat het op een dag weer beter zal gaan.

Als je behoefte hebt om te praten, mag je mij altijd schrijven.

voel je maar nooit bezwaard.

en misschien, kan ik jou wat handvaten geven, om wat beter de dagen door te komen.

ik kan jou in ieder geval vertellen, wat mij heeft geholpen.

Een Warme knuffel van een lotgenoot 

Fade Out,......

Hartelijk dank voor je reactie. Het zal ook wel de druk van de omgeving zijn. Het leven van anderen gaat gewoon door. Ik ben wel benieuwd wat jou heeft geholpen. Het is net of mensen denken dat je er plezier aan beleeft, het wentelen in mijn verdriet. Het is in werkelijkheid een nachtmerrie die nooit op lijkt te houden.

 

Groeten, Hettie

Lieve Hettie,

Nee natuurlijk doe je dit nooit voor je plezier.

het is puur overleven ..en de hele dag met je ziel onder je arm lopen.

belangrijk is, dat je leert vragen stellen, van wat doet er toe.. en wat totaal niet..

Marianne schreef het ook al...   laat maar los, die omgeving en wat zij ook mogen vinden ..

laat maar los, dat anderen gewoon doorgaan.. laat die anderen maar los...

Jij bent nu belangrijk !...je moet meer je aandacht leren richten naar binnen .

hou de focus op jezelf.. en laat de rest maar....

Jij en alleen jij kunt beantwoorden wat jij nu nodig hebt.

Het zijn jouw gedachten die je nu tot wanhoop brengen en zo uit putten...

Gedachten leren herkennen en ondervragen, heeft mij persoonlijk geholpen 

om de cirkel te doorbreken.

ookal zal je het nu, misschien niet kunnen geloven, toch ben je sterker dan dat 

je denkt......   

Veel Liefs, 

van 

Fade Out,.............

Heel lief. Dank je voor je begripvolle en hoopvolle woorden. Ik zit er inderdaad nog middenin. Ik kijk weleens naar YouTube filmpjes van de Britse rouwtherapeute Julia Samuels.  Zij heeft zo’n prettige, rustige stem. Het lukt me aardig, goed voor mezelf zorgen. Alleen de afgelopen weken was ik de weg kwijt. Geen patroon in de dag. Ik krabbel nu weer op. Ik ben niet de enige in de wereld die dit meemaakt. Ik had niet gedacht dat ik al aan de beurt was. Nogal naïef. Het is soms zo gecompliceerd. Ook omdat ik niet fatsoenlijk afscheid heb kunnen nemen. Soms ben ik razend. De manier waarop alles verlopen is. 

Lieve groet en dank, Hettie

Lieve Hettie, 

Daar hoef je mij nooit voor te bedanken.

ik weet heel goed waar jij doorheen gaat , en hoe vrerschrikkelijk het aanvoelt.

Goed voor jezelf zorgen is uiteraard belangrijk , toch is, in je kracht (kunnen)staan iets anders.

In tijden van totale machteloosheid, zoals bij het overlijden van een geliefde, voel je 

hoe al je kracht en energie letterlijk uit je lijf stroomt...

De Gedachten die daarna opkomen, en je bezig blijven houden, zorgen ervoor dat de batterij 

steeds verder leeg gaat...

je lichaam en geest, kunnen niet goed herstellen, doordat je gedachten overuren draaien.

en het zijn dus de gedachten die je kunt leren afremmen / zelfs stoppen.

dat is dus wat mij geholpen heeft om de spiraal van rouw stapje voor stapje, te doorbreken .

ik heb deze methode 2 keer uitvoerig besproken met (toevallig ook ) Marianne, en met Mommy of an Angel in de sectie verlies van een kind. 

ik zal dat zo even voor je terugzoeken, (want dat scheelt een hoop over en weer gemail)  zo kun je het in 1 keer lezen, en hopelijk mag het ook voor jou, een stap in de goede richting zijn.

ik heb (helaas) ook niet goed afscheid kunnen. mogen nemen . dus ik weet wel wat je bedoeld met die woede...toch, helpt woede je ook niet vooruit...zelfs integendeel...

leg de focus maar op jezelf,..en hou hem daar maar...

mensen die jou tekort hebben gedaan,, zijn het niet waard , om voor te breken.

ook verdienen ze jouw energie niet..maar,...jijzelf wel...

Heel Veel Kracht,  Hettie...

Een Lieve Groet, 

van,.

Fade Out,..

Beste Fade Out

Ik ben vanochtend met goede moed opgestaan en alles op een rijtje gezet. Ten eerste heb ik zo genoeg van mijn gedachten over andere mensen. Zelfs genoeg van het rouwen. Ik richt me nu op mijn eigen welzijn. Naar muziek luisteren bijvoorbeeld doet me goed en haalt me uit dat gemaal. Goed eten en bewegen helpt. Meditatieoefeningen. Ik vond een runbriek op internet van een jong meisje dat psychische problemen had gehad. Zij maakt tekeningen met een positieve tekst. Dat geeft wat houvast. Zoals: 

No beating yourself up anymore. It doesn't help and you don't deserve it.

You don't have to maximize the potential of every day. Some days are just about getting through.

It's okay to be a work in progress, everyone is, even if they pretend otherwise.

Het is goed te realiseren dat ik nu eenmaal in een rouwsituatie zit. Alsof je een aardbeving hebt overleefd. Negatieve reacties van anderen die vinden dat ik niet zo moet zeuren, leg ik naast me neer. Ik heb ook niet de behoefte het uit te leggen. Het is hun probleem.

Ik ben aan het overleven, zo is het nu eenmaal. Goed voor mezelf zorgen. Dat is prioriteit nummer 1.
Negativiteit van anderen bij de anderen laten.

Lieve groet, Hettie

Loves 1

Pagina's