SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt
afbeelding van SDK
Bewolkt
SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt

Verdriet

Nu alweer een jaar wat is dat snel gegaan ja je wordt geleefd door die geweldige maatschappij 

36 jaar getrouwd nou lijkt wel of ik voor het eerst op mijn eigen ga wonen wat moet je een hoop regelen 

tijd om te rouwen krijg je niet ( iedereen roept o je moet door geef het een plekje ) ja werkt het maar zo makkelijk maar dat is niet zo ( of ik heb het nog nooit meegemaakt ) nee ik ook niet dus weet ook niet wat mij overkomt elke dag weer ja een pijntje hier en dan weer daar elke dag is anders niet naar buiten wel naar buiten , wil wel weg maar kan het dan weer niet opbrengen rouwen is moeilijk en voor iedereen anders geef mij maar trouwen is vrolijker 

 

hoop mensen hebben het druk druk en je wordt vergeten dat is de realiteit wie heeft er zin in mens

een mens met verdriet maar geeft niet ik kom er wel zal wel moeten vorig jaar September heeft mijn man 

zich in laten slapen nou voordat je het zijn de feestdagen er dus praat je over vorig jaar nee we hebben het 

3 maanden dit jaar September was een jaar maar voor de slimmeriken is het nu al 2 jaar nou dikke pik drie bier 

 

wat zijn mensen dom of ik bijdehand kan ook rouw beleef je in maanden niet in jaren ja met verloop van tijd maar nu niet voor mij is het 1 jaar 

 

 

 

Hartjes 3

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
afbeelding van Ricardo
Storm
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
#1

Rouw=hel

Loves 2
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Bewolkt
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
#2

Je wordt geleefd door die geweldige maatschappij

Zo is het exact. Dat gevoel heb ik mijn hele leven al, maar na het overlijden van mijn geliefde helemáál.
"Je moet toch door met leven". Ach, wat heb ik toch een enorme hekel aan het woord moeten. Ik moet niks. Ik moet ademen en voor mijn dieren zorgen. Ik moet niet door met hoe ik eerst leefde. Hoe ik eerst leefde, deelde ik dat leven met mijn partner. Die is er niet meer. Dus vertel me niet dat ik door moet.

Rouwen doe ik ook in maanden, niet in jaren. Ik denk dat eigenlijk iedereen dat zo beleeft. Behalve degene die nog nooit in zo'n hel hebben gezeten.

Wat kunnen mensen soms toch egoïstisch en onbegripvol zijn en reageren hè?

 

Loves 2
Hans en Marijke Altijd zal ik van je houden, al wordt ik 124 jaar...
afbeelding van Hans en Marijke
Licht bewolkt
Hans en Marijke Altijd zal ik van je houden, al wordt ik 124 jaar...
#3

Het omgaan met het verlies van je partner is zwaar. Er is geen opleiding die je vertelt wat er staat te gebeuren. Het overkomt je.
Je valt in een gat. Iemand schreef me: Hoe groter het gat waar je in valt, des te groter de liefde die je voor je partner had.

De trein waar je mee reisde, is gestopt en jij bent uitgestapt. Voor de omgeving gaat de reis door. Ook voor jou komt er weer een moment dat je in zal stappen.

In het begin is er veel en oprechte aandacht van je omgeving. Hun leven gaat door. Van de meesten verslapt de aandacht op den duur. Dat is vaak niet met opzet. Dat te accepteren is echter moeilijk.

Het is fijn als je vrienden om je heen hebt, waar je je hart kunt uitstorten. 

Ik worstel zelf nog met vele vragen. Wat als? Waarom? Had ik wellicht... Ik besef ook dat op veel vragen geen antwoord mogelijk is. Ik krijg haar er ook niet mee terug. Maar het helpt om het te blijven benoemen. Het verzacht uiteindelijk en het toont aan hoeveel je om je partner gaf.

Loves 0